现已上线！2025 年 Telegram 研究 — 年度关键洞察 
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
前往频道在 Telegram
Хаётий ва Ибратли ҳикоялар... Хикматлар хазинаси... Инсон такдирини аччик синовлари... Hamkorlik va reklama uchun 👇👇 @Bronzam . . . . . .
显示更多📈 Telegram 频道 📚 Ibratli Hikoyalar 📚 的分析概览
频道 📚 Ibratli Hikoyalar 📚 (@ibratli_sozlar) 乌兹别克语 语言赛道中的 是活跃参与者。目前社区聚集了 20 990 名订阅者，在 宗教与灵性 类别中位列第 3 784，并在 乌兹别克斯坦 地区排名第 3 848 位。
📊 受众指标与增长动态
自 невідомо 创建以来，项目保持高速增长，吸引了 20 990 名订阅者。
根据 26 六月, 2026 的最新数据，频道保持稳定运转。过去 30 天订阅人数变化为 -546，过去 24 小时变化为 -24，整体触达仍然可观。
- 认证状态： 未认证
- 互动率 (ER)： 平均受众互动率为 12.40%。内容发布后 24 小时内通常能获得 8.82% 的反应，占订阅者总量。
- 帖子覆盖： 每篇帖子平均可获得 2 605 次浏览，首日通常累积 1 852 次浏览。
- 互动与反馈： 受众积极参与，单帖平均反应数为 20。
📝 描述与内容策略
作者将该频道定位为表达主观观点的平台：
“Хаётий ва Ибратли ҳикоялар... Хикматлар хазинаси...
Инсон такдирини аччик синовлари...
Hamkorlik va reklama uchun 👇👇
@Bronzam
.
.
.
.
.
.”
凭借高频更新（最新数据采集于 27 六月, 2026），频道始终保持新鲜度与高覆盖。分析显示受众积极互动，使其成为 宗教与灵性 类别中的关键影响点。
20 990
订阅者
-2424 小时
-1727 天
-54630 天
帖子存档
20 990
☺️ Боғча опаси менга шу канални тавсия қилганди
Канални кўриб қолиб кетдим 😍! Ҳатто дадамиз ҳам хурсандла!
Кўп оналар болани ўз вақтида ривожлантириш мухимлигини тушунишяпти. Вақт ўтиб кетяпти 😔
Шунинг учун биз сизга қуйидаги канални тавсия қиламиз⬇️
⭐️ Инглис ва Рус тилини ўргатиш
🌙Моторик кўникмаларни ривожлантириш
☀️ Боланинг ақл-идрокини ривожлантириш учун нейротренинг;
🐤 Ҳунармандчилик
Барча онажонларга обуна бўлишни тавсия қиламиз👇👇
https://t.me/+0QS0nj36A69jMGQy
20 990
ДОРИХОНАГА ЧИҚҚАН ОНА...
(ибрат учун ёзилган хикоя)
Бугун мен учун дам олиш куни эди. Хеч тургим келмасди. Ташкари жазирама иссик, нафас олишга одам кийналади. Уйгондимда, урнимдан турмасдан пултни олиб телевизорни кушдим. Жойимда ётган холда телевизор куришда давом этардим. Ташкарига факат кеч тушганда чикса бииоз яхши эди холос. Салкин тушиб коларди. Кундузи эса факат душ кабул килиб ётиш мазза эди.
— Ўғлим, мен дорихонагача бориб келайчи, охирги таблеткам колибди!- деди онам ёнимга келиб.
Мен эса туришга эриниб, ташкарига иссикка чикишни хохламасдан:
— Майли онажон, бориб келенг, узим борардиму сал мазам йук!- дея бахона килдим.
Онам якинда саксон икки ёшини нишонлаганди. Лекин онам хали бакувват эди. Узи мен ишда пайтим хам магазинга чикиб нон, сут олиб келарди. Хатто кайтгунча соядаги скамейкада кушнилар билан бир огиз гаплашиб хам оларди. Уларда хам хар куни хар хил янгиликлар бор эдида. Бу янгиликларни каерда олишарди хайронман.
Чикиш эшигини ёпганча онам чикиб кетди. Мен эса онамни кетишини назорат килиш учун балконга чикдим. Хаммаси яхши онам уйдан чикиб дорихона томон секин аста жунади. Мен эса сигаретамни чекдимда, иссикдан кочиб уйга салкинга кирдим. Яна диванга ётиб олиб телевизор куришда давом этдим.
Орадан тахминан бир соатлар вакт утди. Онамдан эса хали дарак йук эди. Дорихона хам унчалик узокмасди. Бориш келиши учун орада утган вакт етарли эди. Балким сояда кушни кампирлар билан сухбатлашиб колдими? Урнимдан турдимда, хавотир олганимдан яна сигаретни ёкиб балконга чикдим.
Йук хаммаси яхши. Хавотирга урин йук. Ана онам келяпти экан. Онам келгунларича бирор нарса пишириб куйсаммикан? Онам яна уриниб ётмасин деб эшикни замогидан очиб келдим. Ва яна балконга чикдим. Жазирама иссик секин аста пасая бошлаганди.
— Углим мен келдим!- деган онамни овози эшитилди.
— Яхши онажон, келдингизми...балки бирор нарса пишириб берарман сизга?- дедим.
— Майли углим пиширсанг пиширакол!- деди онам.
Кулимдаги сигаретни учирдимда, балкондан хонага кирмокчи эдим, телефоним кунгироги чалинди. Чунтагимдан олдимда:
— Алло, эшитаман...
— Хайрли кун. Капитан Мирзаев сизни безовта киляпти. Ойсара Каримова сизга ким булади?- дея савол беришди.
— Онам булади. Нима гап тинчликми?- дедим.
— Ун иккинчи дорихона олдига тез етиб келинг! Дорихона каердалигини биласизми?- деди.
— Албатта биламан, у ерда нима булди агар сир булмаса?- дедим.
— Сизни онангиз шу ерда...хозирни узида етиб келинг!- деди.
— Кечирасиз бу мени онам эмас, мени онам уйдалар. Сал у ёг бу ёкка караб кунгирок килиш керак!- дедим жахлланиб.
Телефонимни кизил тугмасини босиб куйдим. Хамма жойни ёлгончилар босиб кетганми...товба. Бир пайт телефоним яна жиринглади. Кутармадим, бир учиб яна чалаверди. Кутардим.
— Телефонни учирманг. Дорихонага тез етиб келинг, онангиз шу ерда. У афсуски вафот этди.- деди.
— Мен сизга айтдимку, мени онам уйда деб. Нега тушинмайсиз. Сиз адашдингиз!- дедим .
— Мен кулимда онангизни паспортини ушлаб утирибман, шу паспортни ичида сизнинг телефон ракамингиз бор экан!- деди.
— Балким йукотиб куйгандир, бир дакикадан сунг кунгирок килинг мен хозир онамдан сураб кураман!- дея учирдим.
Балкондан хона ичкарисига кирдим.
— Онажон,- залга кираверишда онамни чакирдим.
Кизик залда йук.
— Онажон тасаввур килаяпсизми?- ётокхонага кирдим. У ерда хам йук.
— Онажон, каердасиз?- дея бакирдим.
Уйни барча хоналарини излаб чикдим онам йук эди. Хаттоки пастга тушиб подьезд эшикларигача караб чикдим тинч эди хаммаёк. Ажабланарли хол эди.
— Онажон, - яна каттикрок бакирдим.
Бир пайт телефоним яна жиринглади.
— Алло,- секин жавоб бердим.
— Уйдан чикдингизми?тез етиб келинг сизни кутяпмиз!- деди.
— Боряпман!- дедиму уйдан чикдим...
Онангизни борида кадрига етинг. Зеро кейин кеч булиши мумкин. Аллох барча оналарни уз панохингда асрагин.
20 990
ТАСОДИФ УЧРАШУВ...
Бундан икки йил олдин бир фирмада ишлаганимдаги воқеани сизларга баён этмоқчиман. Ўшанда фирмамиз ҳар хил офис биноларига ёнғинга қарши сигнализацияларни ўрнатиш билан шуғулланарди. Фирмамиз тендерда қўшни шаҳардага меҳрибонлик уйларидаги монтаж ишларини қилиш ишларини ютиб олди.Бизни бригадамизни ўша жойга жўнатишди. Тўғриси мен ўша ишга бормаслик учун кўп баҳоналар қилдим.Нимага дейсизми...Тўғрисини айтсам меҳрибонлик уйидаги етим болаларни кўзларига қарай олмасдим. Бечора болаларга раҳмим келарди.Уларни кўзига қарашга уялардим.Чунки биз катталар барчамиз болаларнинг бундай аҳволга тушишига сабабчимиз. Ҳали бу ишларимиз учун охиратда жавоб беришимиз тайин...
Қанча баҳона қилсам ҳам барибир бошлиғимиз мени бригадамиз билан ўша шаҳарга ишга жўнатиб юборди.Бошида болалар биздан бироз чўчиб юришди , бир икки кун ўтгач бизга ўрганиб ҳаттоки бизга ёрдам беришни ҳам бошлашдилар. Асбобларни узатишарди, монтаж симларини тарқатишда ёрдам беришардилар. Тарбиячи опалари ҳам бунга қаршилик қилишмасдилар. Биз эса болаларга уйдан ширин шакар пишириқлар, конфетлар олиб келардик. Боллар жудаям хурсанд эдиларки асти қўяверинг. Тезда улар билан дўстлашиб кетдик.
Лекин ҳар бир нарсанинг ҳам ниҳояси бўлганидек биз ҳам ишимизни тугатдик. Ўша куни эрталаб барча асбоб ускуналаримизни янги объектга олиб кетиш учун ўша мехрибонлик уйига келдик. Билмадим мен ўрганиб қолибман шекилли улар билан хайрлашишим оғир бўлди. Ҳаттоки хотиним билан маслаҳатлашиб ўша ердаги меҳрга зор болалардан биттасини фарзандимиз сифатида асраб ҳам олмоқчи бўлгандик. Лекин бизга беришмади. Чунки бола асраб оладиган ота онани ўз уйлари бўлиши керак экан. Биз эса ижарага уй олиб яшардик, уни устига янги туғилган фарзандимиз ҳам бор эди.
У ердаги болалар балки етарлича меҳр берилмаганлиги учунми бироз қуполроқ эдилар кўпчилиги. Ўша болаларнинг орасида бир сарғишроқ сочли қизча улардан ажралиб турарди. Уни болалар кўп бора ҳафа қилишардилар. Мен уни ҳимояси учун тарбиячилар билан ҳам гаплашдим ҳеч фойдаси бўлмади. Ўша қизча билан мен тез тил топишиб дўстлашиб кетдим. У қизча жудаям қизиқувчан экан.Ҳамма нарсани билгиси келарди.
— Амакижон, бу қуттини ичидаги нима? Бу отвёрткада нима учун чироғиям бор?- дея мени саволларга кўмиб твшларди.
Шу учун ўша қизчага бир бошидан тушунтириб берардим. Агар шунақа қилиб тушунтирмасам ҳоли жонимга қўймасди. Ҳар тонгда боришимиз билан ёнимизга югуриб келарди ва бизга ўзича ёрдам берарди. Мен ҳазиллашиб унга тонгдан келиши билан ;
— Ана ёпишқоқ ўт келяпти!-деб қўярдим.
Гапларимга эса у хафа бўлиб қизариб кетарди. Мен эса уни овутиш мақсадида нарвондан тушиб елкачасига қўлим билан секингина уриб ҳазиллашганимни айтардим ва ўзим билан олиб келган ҳар хил пишириқлар, конфетлар билан уни меҳмон қилардим..
Эсимда қиш ойи эди. Мехрибонлик уйи ҳовлисида болалар учун қордан пастроқ тепалик ясаб бердим. Шишириладиган чана ҳам сотиб олиб келиб бердим..Болалар жудаям хурсанд эдилар. Аксига олгандек тепаликдан чанада учаётиб ўша қизча йиқилибди. Тўғрироғи болалардан бири уни итариб юборган шекилли уни қўлчаси синибди. Тарбиячилар эса буни билишмабди. Ўша куни уйга кайфиятим йўқ ҳолда келдим. Рафиқам мендан нега кайфиятим йўқлигини сабабини сўраганида , мен бўлган воқеани гапириб бердим. Рафиқам ҳам жуда ўша қизчага ачиниб қолди. Биз иккаламиз ўша қизчага ипсиз боғланиб қолгандик.
Худога шукрлар бўлсинки ўша қизчани қўлчаси тез кунда тузалиб кетди. Лекин шундан сўнг ўша қизчани бу меҳрибонлик уйида кўрмадим. Эшитишимча уни шаҳарни нариги четидаги меҳрибонлик уйига ўтказишибди. Аммо шу билан бу тарих тугамади. Тўғрироғи тарих ажойибона тарзда поёнига етди. Мен болалар боғчасидан ишдан эртачироқ чиқиб ўғилчамни олиб келиш учун боғчага бордим. Ҳар доимгидек кийиниб ечиниш хонасида кийимларини кийдириб олардим. Ташқари совуқ. Бир пайт қарасам ўша сариқ қизча кириб келса бўладими. Бу учрашувни иккаламиз ҳам кутмагандик тўғриси. Мени бирдан таниди ва югуриб келиб бўйнимга осилиб олди.......
20 990
🌙ЖУМА МУБОРАК БЎЛСИН, АЗИЗ ДИНДОШИМ! 🌙
•Қиблага юзланиб шодланса юрак,
•Шу онда раҳматин ёғдирса фалак,
•Улуғ зот борми Аллоҳдан бўлак,
•Мусулмон аҳлига жума муборак!
•Кунларнинг шоҳидур "Жума" айёми,
•Шу сабаб улуғдур бу куннинг номи.
•Сизга тилайман тиллодан бир тахт,
•Аллоҳ насиб этсин илоҳий бир бахт.
20 990
🤍⚪️🤍💜⚪️💜🤍💜💜🤍
🤍⚪️🤍🤍💜🤍💜
🤍⚪️🤍🤍💜💜🟣🤍
🎁Пуллик курсларга катнамасдан бемалол хозирги кунда трендга чиккан ретсептларни БЕПУЛ урганишни истайсизми?!
➡️ Реклама тез орада ўчирилади 😳
Қўшилиб олинглар ⬅️
💜Янгича салатлар
💜Янгича тортлар
💜Янгича таомлар
💜Янгича пишириклар
Барчасини ушбу каналда МУТЛАКО ТЕКИНГА урганинг!
✅УНДА УШБУ КАНАЛГА ТЕЗ КИРИБ УЛАНИБ ОЛИНГ🤗👇
https://t.me/+wypqu6xls3ozOTNi
https://t.me/+wypqu6xls3ozOTNi
https://t.me/+wypqu6xls3ozOTNi
https://t.me/+wypqu6xls3ozOTNi
⬆️⬆️⬆️⬆️⬆️⬆️⬆️⬆️⬆️
20 990
ЭРТАГА ЖУМА
🩷🩷✨ ХАЙРЛИ ТУН! ✨ 🩷🩷
🌟Қалби қордай оқларга,
🌟Самимий, қувноқларга.
🌟Бедорлар, уйғоқларга,
🌟Туни хайрли бўлсин!
🌸Шукри бехисобларга,
🌸Қалб кўзи офтобларга.
🌸Алплар, моҳитобларга
🌸Туни хайрли бўлсин!
🌟🌟🌟🌟🌟🌟🌟🌟🌟🌟🌟
20 990
Хижолатдан виждоним кийналди.
Иш билан кучага чикиб автобус бекатига бордим. 10 минутлардан кейин мен чикадиган автобус келиб тухтади.
Чикдим. Шоферни оркасида жойлашган йуловчилар учун мулжалланган уриндикда гавдаси котмадан келган, покиза кийинган, кулогига наушник такиб олган чамаси 25-30 е"шдаги норгил бир йигит автобус деразасига тикилиб утирарда.
Уни оркасидаги уриндикда эса кулида 2-3 та сумка, сеткалари билан е"шгина киз утирарди.
Киз мени куриб дархол урнидан туриб жой бушатди.
Рахмат кизим, умрингиздан барака топинг, деб уриндикка утирдим.
Утирдиму, рупарамда утирган норгил гавдали йигитга хае"лим кетди.
Тавба, хозирги йигитларга хайронманда, кизгинани юклари бор экан. Шу йигит жойини бушатса нима килар экана, хааа тарбиядан хам бор экан-да деб уйланиб кетдим.
2-3 бекатдан кейин автобусга яна йуловчилар чика бошладилар. Улар орасида е"ши катта одамлар хам бор эди.
Оркадан бир йигит келиб, халиги норгил йигитга:
-Ошна, касал-пасалмасмисиз, иложи булса е"ши катталарга жой бушатсангиз савоб иш буларди, деб танбех бергандай булди.
Халиги норгил йигит биз томонга угирилиб:
-Йук, йук. Мархамат мархамат. Бемалол, ким утиради,- деб куллари билан ушлагични пайпаслаб ушлаб, даст урнидан турди.
Шундагина мен ва йигитни туришга ундае"тган йигит уни нима учун урнидан турмае"тганини сезиб, бир-биримизга караб хижолатдан "лаб тишлаб" колдик.
Норгил йигилнинг кузлари ожиз экан. Шошиб кулидан ушлаб уни жойига утказдик.
Кунглим алланечук булиб кетди. Узимдан-узим уялиб кетдим. Уша йигитга рахмим келди.
-Болам каерда тушасиз? -деб сурадим.
-Фуркат кучасида. Хайдовчидан сурадим, уша кучага борар экан, - деб жавоб берди.
Тугри бу автобусда Фуркат кучасига утса булади. Лекин у турт кучанинг кесишган жойида тухтайди. Тушгандан кейин 3 километрча пие"да юриш керак булади.
Бу йигитни е"нида хамрохи хам йук экан, шунча йулни кандай килиб ожиз кузлари билан босиб утаркин, деб хавотирга тушдим.
Кузи ожизни уялтирмокчи булган йуловчи йигит худди мени хае"лимдаги гапларни эшитиб тургандай менга секингина:
-Холажон энди мен хам Фуркат кучасида тушаман. Бепарволик билан килган гунохимни ювишим керак. Сиз хавотир олманг, "ошнамни" узим манзилига кузатиб куяман,- деди.
Йигитларни хаккига дуо килиб уз манзилимда тушиб колдим.
Йулда кетяпману, беихтие"р кунгил бузилиб, кузларимдан е"ш калкиди.
Бепарволигимдан ва бадгумонлигимдан узим уялиб кетдим.
20 990
🔥 21-APREL — OZISH MARAFONI START OLADI! 🔥
Orzuyingizdagi qomat sari birinchi qadamni bugun qo‘ying! 💃✨
Endi kech emas — aynan hozir boshlash vaqti!
✅ Individual menyular
✅ Uy sharoitida bajariladigan mashqlar
✅ Har kuni nazorat va motivatsiya
✅ Sog‘lom va xavfsiz ozish
⏳ Joylar soni cheklangan!
📅 Qabul: 21-aprelgacha
Ozimoqchimosiz👇👇
@Dietolog_Gulchehra_a
@Dietolog_Gulchehra_a
Guruxga qoʻshilish uchun
https://t.me/tabiiy_ozamiiiiz
https://t.me/tabiiy_ozamiiiiz
https://t.me/tabiiy_ozamiiiiz
20 990
БИР ЮТИМ ТУПУК.
Шифохонада эканман, бир қизнинг аҳволи мени ларзага солди. Ўн гулидан бир гули очилмаган, ўн саккиз ёшлардаги бу қиз оғир хасталикка чалинганди.
Касаллиги инсонларга ибрат бўларли эди. Бечора қиз оғиз ракига чалинган, тупук безлари қуриб, ишдан чиққанди. Нам бўлмаганлиги сабабли оғзи қуриб, парча-парча бўлиб ёрилиб кетган, лабларида ҳам қон қотиб қолганди. Оғзи очилмас, тили айланмас, ютинолмасди.
Эй Аллоҳим! Бу нечук даҳшат, нечук ибратли бир аҳволки, ҳамма ижирғанадиган, туфлаб ташлайдиган тупук бечора қиз учун нодир-ноёб неъматга айланса!
Отаси бадавлат киши экан. Унинг фарёдларини ҳеч унутолмайман:
– Мадад бер, Аллоҳим! Бизларга ёрдам қил… Ожиз қолдик. Бир туфлам тупукка зор бўлиб қолдик. Уни тополмайман, сотиб ололмайман. Давлатим, кучим бунга етмайди. Мил-мил мол-мулким қизимга бир туфлам тупук олишга етмайди! – дея ёлворарди.
Аллоҳим! Бизга мадад бер. Сен бизларга чексиз неъматлар ато этгансан. Аммо биз буларни билмаймиз, қадрига етмаймиз. Фақат уларни йўқотгачгина тушуниб етамиз.
Яратган ҳар бир нарсанг бебаҳо ва қадрлики, бир туфлам тупукни сотиб олишга қурбимиз етмаяпти.
…Нақадар даҳшатли ҳолат эди.
Аллоҳим! Сен нималарга қодирсан-а! Нелар ато этгансан-а биз қадр билмасларга!
Оллохим бизни чорасиз, умидсиз қолдирма…🤲
20 990
лантириб тикиш керак,-деди Акмал бақувват қўллари билан чармни эзғилаб. Қаранг, анчагина сўтилиб кетган.
Қизнинг нигоҳи пойафзалга қадалиш олдидан Акмалнинг кўзларида бир тўхтаб ўтди ва Акмал ҳаммасини тушунди.
Қизнинг кўзлари... Бир қарашда сезилмайди, аммо диққат қилинса, ҳар икки кўзининг қорачиғи бир тарафга қараб туриши сезилади.
—Энди эртага келасиз, синглим.Мен чиройли қилиб тикиб қўяман.
Қиз йигитдан таралаётган меҳрни, энг муҳими ўзидаги нуқсонга ҳамдардлик ҳиссини ҳис қилди. Негадир умрида биринчи марта йигитлар билан,тўғрироғи, айнан шу йигит билан гаплашгиси келди.
—Пули қанча бўлади? Эртага қанча олиб келай?
Қизнинг майин овози, одоби Акмалга ҳам таъсир қилиб улгурганди.
—Анзират хола менинг ҳам холам, сиздан пул олсам уят бўлар.
Қиз хийла қизариб чиқиб кетди. Унинг ортидан қараб қолган Акмалнинг кўнглида ажиб ҳислар қолди.
Қиз эртасига ҳам, индинига ҳам келди. Акмал ишни чўзар, бу ҳолат икковига ҳам маъқул эди.
Пилла мавсуми тугагунича анча яқинлашиб қолишди. Қиз йигитнинг, йигит қизнинг нуқсонини тилга олмади. Ҳатто ҳамдардлик нуқтаи назаридан ҳам бу мавзу кўтарилмади. Янада қизиғи, дил-розига бир қадам қолдилар ҳамки, бу яқинликдан ҳеч ким хабар топмади.
Йигирма кунлардан кейин қиз дўкон эшигини ёпди ва четга тикилаётган туюлсада, нигоҳини Акмалнинг кўзларига қараб шундай деди.
—Акмал ака, эртага уйимизга кетаман. Сиздек дўст топганимдан хурсандман. Хайр -деди-ю, чиқиб кетди.
Эшик секин ёпилди ҳамки Акмал ўзига келмади. Наҳот, шунча йиллар излаган гавҳарини бир онда йўқотса?!
Тезда нима қилишини ўйлаб олди. Устахонани ёпиб, оқсоқланганича шоша-пиша бозорга йўл олди. Бозордан қизга чиройли рўмол, атир, холаси учун иккита иссиқ нон,қанд-қурс олди. Мўлжали - кеч кирганда аввал ўзи, кейин онаси билан Анзират холаникига кириш. Агар шулар ҳам йўқ деса…демак Акмал бу дунёдан тоқ ўтади.
—Пешанангда омад юлдузи чақнаб турибди. Катта иш устидасан, садақа қил болам,-деган овоз Акмалнинг хаёлини бўлди.
Қўл узатиб турган мўлтони аёлга пул узатди. Мўлтони аёл четга чиқиб, унинг ортида кичкинагина столга писта билан бирга лотерея билетларини ёзиб ўтирган чол кўринди.
Акмал таваккал қилиб битта лотерея олиб, танга билан қириб ўчирди.
Ютуқ яна битта чипталик экан, иккинчисиниям олиб ўчирди. Во ажаб! Шу ростми?! Эллик миллион!!!
Акмалнинг юраги ҳаприқиб кетди. Катта ютуқ чиққанлигини тасдиқлаган чол Акмалнинг чўнтагидаги бор пулга эга бўлди…
Тут шохлари уйилиб ётган ҳовли четидаги сўрида тўрт киши гаплашмоқда эдилар. Анзират хола Акмал олиб келган нон ушатилган дастурхон четини ўйнаганча босиқлик билан гапирди:
—Билмадим, болам. Бу бечора ҳам тегса сендек йигитга тегарда, болам, ўзимнинг қизим бўлса сенга қўш-қўллаб бермасмидим?!
Сени-ю, онангни билмасам экан…
—Холажон,-деди Акмал. Сиз фақат Тепақўрғонга бориб,синглингизга Холида яна бир-икки ой сизникида туриб туришини айтсангиз бўлди. Бу
вақтда улгурамиз. Ишонинг, ҳаммаси яхши бўлади.
Инобат хола билан Анзират хола кўзларида ёш билан ёшларга оқ
фотиҳа беришди. Тун ярим бўлишига қарамай, ёшлар ҳеч кимга билдирмай, Тошкентга йўл олдилар.
Энг яхши суяк шифокорлари Акмалнинг оёғига тиғ уришди.Кўзнинг энг моҳир жарроҳлари Холиданинг қорачиқлари устида иш олиб бордилар.
Мўъжиза юз берди. Ёки пул яна бир бор мўъжиза яратди. Ҳеч кимлари йўқ катта шаҳарда бир-бирларига ҳамдард бўлдилар.
Икковлон шаҳарнинг икки чеккасидаги шифохоналарда бўлсаларда, телефонда боғланиб турдилар. Умид ҳар нарсадан устун чиқди.
Тўй тўсатдан бошланган бўлса-да,эл суйган хонанданинг ширали
овози таралиб, тумонат одам тўпланди.
Келин-куёв ўтирган машина тўйхона олдида тўхтади. Акмал шахдам қадамлар билан келиб,Холидани кўтариб туширди.
Холида қайнонасининг шодликдан ёшланган кўзларига бир қараб, яна нигоҳини ерга қадаганча салом берди.
Даврага Анзират хола билан Инобат хола рақс тушиш учун чиққанларида Холида Акмалнинг қулоғига шивирлади:
—Лотерея ютмаганингизда ҳам сизники бўлардим…
Акмал завқланиб кулиб, Холиданинг қулоғига шипшиди.
—Ўзинг келмаганингда ҳам барибир сени топардим.
20 990
МУХАББАТИМ.
Инобат хола эшикка суяниб,чуқур хўрсинди. Акмалга нима дейди? Бу олтинчи жойдан қайтиши, ҳаммасида бир хил жавоб...
Хола ҳорғин қадам ташлаб,ичкарига кирди. Ўғли уйда йўқ эди. Устахонасида бўлса керак.Инобат хола тугунини хонтахта устига қўйиб, тўшакка ўтирди ва кўзларини юмди. Кимнингдир олдида изза бўлишдан қочиб,совчиликка доим ўзи боради.
Чунки ўғли…
Эшик ғийқиллаб очилди. Акмал эшик тутқичини маҳкам ушлаганича, онасининг ҳузурига кирди. Акмалнинг юзи истарали,қоп-қора қош-кўзлари чиройли.Кўрган одам борки ҳавас қилади,лекин оёғи… Акмал туғилганида Инобат хола кўп азоб чекканди.У пайтлар тиббиёт унчалик
ривожланмаганмиди ёки операция қилдириш расм бўлмаганмиди, қийналиб туғилган боланинг оёғига шикаст етди. Инобат эса шундан кейин фарзанд кўролмайдиган бўлиб қолди. Ширингина болакай уч
ёшида қийналиб қадам ташлади. Ёлғиз, тағин бунақа болага қаноат қилмадими ёки бу бир баҳона бўлдими, эри ҳам ташлаб кетди. Инобат йиғлади-сиқтади, нажот йўқ, овунди. Боласини ёлғиз ўзи катта қилди. Мактабни битирганида институтга киритишга қурби етмаслигини
тушунди ва ўғли шу пайтгача ўрганиб олишга улгурган ҳунарига йўл берилди.
Мўъжазгина ҳовлининг девори олинди ва кичикроқ ҳужра солинди. Акмал алоҳида эшикли шинам устахонада этикдўзлик қила бошлади. Мижозлари кўпайди, ҳунари билан бирга рўзғорларига ҳам барака кирди,она-бола йиллар давомида шу бахт сари ҳаракат қилганларини
тушунгандек бўлдилар. Лекин бу бахт навбатдаги муаммо олдида
йўққа чиқиб турибди.Уйланадиган вақти келди, ҳатто бир оз ўтди ҳам. Акмалга ҳеч ким қизини бермади. Унинг одобига, меҳнатига ҳавас қилдилар,соппа-соғ такасалтангларга ўрнак қилиб кўрсатдилар, лекин ҳеч ким қизини бермади. Унга ачиндилар, онасига ачиндилар.Лекин она тинимсиз эшик қоқди,йигит умид билан кутди. Қиз бермадилар.
Такасалтанглар уйланиб кетди,кўримсиз қизлар-да тенгини топди. Акмал бўйдоқлигича қолди.
Шу…
Акмал онасининг кўзига бир қарашдаёқ ҳаммасини тушунди. Шунинг учун нима бўлди деб сўраб ўтирмади. Она-бола чой ичдилар ва Акмал яна устахонасига чиқиб кетди.
Агрономнинг кирза этигига мих ураётиб, ўйга берилди. Онаси ёрилса ҳам бўларди. «Сенинг ҳам тенгинг бордир болам» деб йиғласа, балки ёзилармиди?!
Ўшанда учинчи синфда ўқишарди. Мана шу этик эгасининг қизи Моҳира билан синфдош эдилар. Бир кун нимадир бўлди-ю, муаллим Акмални Моҳиранинг олдига ўтқазиб қўйди. Эртасига дарсга келганларида парта устида «М+А=С» деган ёзув пайдо бўлганди.
Акмал ўчиришга улгурмади.Кимнингдир болаларча қилиғидан синфда гап болалади ва ҳамма Моҳирани эрмаклай бошладилар. Моҳира эса бор аламини йиғди ва уч сўзга жойлади:
«Турқинг қурсин, чўлоқ!».
Мурғаккина гўдак сумкасини ҳам олмай, оқ¬соқланганича уйларига чопиб келди. Ёстиққа бошини буркаб роса йиғлади,ўксиб-ўксиб йиғлади. Ҳеч бир айби бўлмаса-да, хўр¬ланганидан ўкиниб йиғлади. Биринчи марта ўзидан, шу ҳолида ташлаб кетган отасидан нафратланиб кетди.
Йиғлаганича ухлаб қолди.Эшик тақиллади. Ўқитувчиси Моҳира ва ва икки синфдошини олиб келган экан. Моҳира ерга қараб кечирим сўради,
ўқитувчиси меҳрибонлик билан эртага албатта мактабга боришини тайинлади. Мактабга борди ҳам, яна синфдошларига киришиб кетди ҳам. Лекин кўнглидаги яра битмади. Ўнни битирдилар ҳамки, Моҳирага бир оғиз гапирмади.
Кейинчалик катта бўлганларида, синфдошлар бир-бирларига меҳр қўйиб, бу дамлар ғаниматлигини тушунганларида Моҳира Акмалнинг йўлини тўсиб, қайта-қайта кечирим сўради. Лекин ўша машъум сўзлар Акмалнинг қулоғи остида янграйверар ва у тескари қараб кетарди.
Ҳозир Моҳира уч болали бўлган.Ўтган йили «ўн йиллик»да кўрди.
Барибир гаплашолмади…
Эшик очилиб, бир қиз кириб келди. Ерга қараганича бир пой туфлини узатди.
— Холам жўнатдилар. Мана бу туфлини тикиб бераркансиз.
Акмал пойафзални қўлига олиб, қизни ўриндиққа ўтиришга таклиф этди.
— Холангиз ким?
— Анзират хола борлар-ку, уйлари дўкон ёнида -жавоб берди қиз ердан кўз узмай.
— Ие, Анзират холанинг жиянимисиз, меҳмон экансиз-да,бўлмаса.
— Ҳа, Тепақўрғонданман. Холамга пиллага қарашиш учун ёрдамга
келдим-, гапини давом эттирди қорақош қиз ҳануз ерга қараб.
— Яхши. Бу туфлини тўлиқай.........
20 990
Repost from Eng zo'r Shop kanallar (foto-textlar OMONAT)
😞ЕТИМЛАРНИНГ ХАҚИНИ ЕЭГАН БУВИ ВА АММА ҲАЁТИ
#ИБРАТОЛИНГ😔
Бу ҳикоя бўлиб ўтган воқелар асосида ТОШКЕНТЛИК гўрков тилидан ёзилди.
Қабристон мўминлар билан гавжум. Бир кекса аёл бандаликни бажо келтирганди.
Гўрков қабристонга майитни дафн қилиш учун келган эркакларга алланималарни тушунтирар, "Аттанг, аттанг, Аллоҳ кечирсин!" деб эшитилар эшитилмас бош чайқаб қўярди. Шовқин суронли баҳс мунозарадан сўнг:
-"Марҳумни қабр қабул қилмаяпти. Бу кетишда шомга қолиб кетамиз. Бу банда қандай гуноҳ қилган экан-ки лаҳадга уч бора қўйсак ҳам ер қабул қилмаяпти??? Аҳли мўминлар, сизлар унинг ҳаққига дуо қилиб туринглар, зора Аллоҳнинг раҳми келса...
Бу орада дуога қўл очган эркаклардан бири:
"Астағфириллоҳ, илон илонлар!" деб орқага тисарилди.
Майитнинг устида 😔👇
Давомини Укиш 😭
20 990
Ўғилми кизми онажоним десин мехрибон булсин!!!
Тўй тугади.
Қариндошлар ҳайрлашган, биров кетган, биров кузатган "ҳай-ҳай" бўлиб турган ҳовлида биров-бировни танимайдиган даражада гавжумлик хукмрон...
Маҳалла бошида дўкон очиб ўтирадиган Баҳри ҳола тўй боши- куёвнинг онаси Раънохонни одамлар ичидан қидириб топди.
-Айланай, чарчамейгина, тугатвооолдиз, ўргилей сиздан, Раънопошша, биринчи ўғил уйлашиз, "билмасез кере" диб ўйлаб ёнизга келдим.
Ўғлизам куёвмисан-куёв бўптида ўзиям, ўргилиб кетей, ҳали келин-қизимни олдиларига кириб кетмадиларми?!
Раънохон ҳайрон бўлиб "йўўўқ" деб бош силкиди.
-Ҳа вақтида кепман унда. Шу болезчи- энди келинни олдига кириб кетаётганида уч марта чақиринг, исмини айтиб хўпми?!
-Нимага тинчликми?!
-Ҳай соддасизда айланей, ирим-дирими шу, кўнгли- сиздан бўлинмасин дийман. Шу уч марта "Масруржўўўн, Масруржўўўн, Масруржўўўўн" дийсиз бўлди, ўргилиб "онам" диб бир-икки қарасин, хўпми?!
-Вой ман ўғлимни хижолат қилиб, бунақа қилолмийман, қўйинг, боламни қандоқ чақираман, уяламан-ей...
-Ҳай, ҳай қаёққа кетдиз энди, оббо, яхшилик қиламан десам...
Эшик олдида ўғли кўрингани сабаб Раънохон қизариб, ичкари уйга зинғиллаб кириб кетган эди...
Ўртоғи билан куёв либослари ярашиб турган Масруржон кўзи билан кимнидир қидириб ҳовли ўртасигача келди.
Ҳизматда идиш ташиб юрганлардан бирини тўхтатиб, онасини сўради.
-Вой бўйларингдан ҳоленг айлансин, азаматдек куёв бўпсан-а?! Онанг ўша- иииичкари уйга кириб кетдилар, борақол- унинг олдига пишиллаб етиб борган Баҳри ҳола куёвнинг елкасига қоқиб, ичкари уйни кўрсатиб юборди.
-Ойи, кираверайми?!- эшик олдидан овоз берди Масруржон.
Ичкари уйда Раънохон ўзича ниманидир қидириб турган бўлди.
Ўғли кириб келиб, энгашиб оёқларини қучди.
-Қўй, ўғлим, тур ўрнингдан- беиҳтиёр Раънохоннинг юзларидан ёш думалади.
-Йиғлаяпсизми?! Ойи?!
-Йўқ, ҳурсандчиликдан бу, қара, мана катта бўлиб уйланадиган пайтинг ҳам келибди. Кечаси уканг билан ёнимда ётишни талашардинглар. "Манга қараб ётинг, йўқ манга" деб... Аҳийри "ҳич қайсининггамас, осмонга қараб ётаман" дирдим. Ўғлим шунақа вақт тез ўтаркан-да"...
Масруржон ўрнидан туриб, жилмайиб онасини қучоқлади.
-Борақол ўғлим, келин кутиб қолмасин, бахтли бўлинглар, ҳамиша икки қўлим ҳаққиларингизга дуода бўлади!
-Ҳўп ойи, фақат сизга мана бу нарсани беришим керак.
-Нимани?!
Масруржон қўйнидан бир жуфт билак узук чиқарди.
-Ўғлим бу нима қилганинг?!
-Сизга, мани кўтариб катта қилган қўлларингизга- арзимас совға! Бу ҳали бошланиши, Аллоҳ насиб этса Ҳажларга юбораман, иншааллоҳ...
Масруржон икки юзидан ўпиб, чиқиб кетди.
Раънохон йиғи аралаш жилмайиб, ўғлининг тўйдан олдин кўп чиқимларини ҳоҳламай камайтирганини сабабини энди тушунгандек бўлди...
Азизахон
20 990
Тўрт йилдан сўнг кўзи очилган аёл
Катта тезликда келаётган машина ғийқ этиб тўхтади.
— Нима бўлди, одамнинг юрагини ёрдингиз? – сўради аёл эрига қараб.
— Йўлимдан нимадир чиққандек бўлди… – эркак аста машинадан тушиб олд тарафга юрди. Хотини ҳам ортидан борди.
Машина ғилдираклари тагида кичкина кучукбола инграб ётарди. Оёғини босиб кетган кўринади… Эркак ах деди-да, хотинига нима қилдик, дегандек боқди.
— Хайрият, одам эмас экан, – ёқасига туфлади аёл. – Юринг кетдик, кечикяпмиз…
Шу пайт йўл четида катта ит кўринди. Лўкиллаб улар томонга чопди. Аёл кўрққанидан машина эшигига суянди ва эрини шоширди. Аммо ит одамларга қиё боқмай, кучукчани искади. Сўнг аламли бир алфозда увлади.
— Боласи шекилли… – бошини қашлади эркак. Аранг нафас олаётган лайчага қўлини теккизди.
— Дилноз, қара, ҳали тирик… балки шу атрофда бирор мол дўхтири…
— Эй, бунча кўнгилчан бўлмасангиз! Битта итга шунчами? Бўлсангизчи, ота-онам кутиб қолишди!
Ҳомиладор аёлини бетоқат қилмаслик учун эркак мажбур машинага ўтирди. Кетаркан, кўзгу орқали орқада қолиб кетган маҳзун она ит ва норасида кучукчадан кўзини узолмади.
— Ишқилиб, омон қолсин-да…
Ўша воқеа анчагача эсидан чиқмади эркакнинг. Орадан беш ой ўтиб хотини ўғил туққач эса унутиб ҳам юборди… Аммо тўрт йилдан кейинги бир мудҳиш воқеа унга ўша кунни эслатди.
Кўчада ўйнаб юрган ўғилчасини машина уриб кетибди. Ҳайдовчи қўрққанидан қочиб қолибди. Бир киши уни шошилинч касалхонага олиб борибди. Ота-она жон ҳолатда жонлантириш бўлимига келишди.
— Ўғлингизнинг жони омон, фақат… бир оёғи… ногирон бўлиб қолиши мумкин.
Онаси аюҳаннос солди, ота эса бошини чангаллаб ерга чўкиб қолди. Боши гир айланиб кўз олдига инграб ётган кучукча келди.
— Бахтингга… ўша кучукча омон қолган бўлса керак, йўқса… – дод солаётган хотинига пичирлади у.
Аёл ҳам бирдан сергакланди ва ўзини эрининг оёқлари тагига ташлади.
Муҳаммадсолиҳ Раҳмиддинов
20 990
Ўғлим 23 ёшда эди қизим эса 18 ёшда ҳар бирининг ўз хонаси бор эди
Яқинда хотиним ва мен иш жойимиздан бир неча кун бошқа шахарга кетадиган бўлдик болаларимиз эса уйда ёлғиз қолишди.
Орадан 2 кун ўткач кечаси қизим йиғлаб телефон қилди акам уйига дўстларини олиб келди улар маст ва менга ёпишиб олган деди. Мен нафратланиб кетиб дарҳол оғлимга телефон қилдим лекин у кўтармади.
Хотиним ва мен шокга тушиб қолиб уйимиз томон машинада йўлга чиқдк 2 соатдан кейин уйда бўлдик уйни очдик тўғри қизимнинг хонасига бордик эшикни очиб биз шокда қолдик чунки... давомини ўқиш 16+
20 990
Дард...(ҳикоя)
Ўтириш айни авжига чиққанида хона эшиги қия очилиб, дастёр йигит Шойимқулни имлади. Қўлидаги рюмкани дастурхонга қўйиб, ташқарига чиққан эди, йўлакда қўшниси Собиржонга дуч келди. Ранги қув учиб кетган.
— Тинчликми? — хавотирланиб сўради Шойимқул.
— Кеннойимнинг тоби қочиб қолди, тезроқ бормасангиз бўлмайди. Қўл телефонингиз ўчирилган экан, тусмоллаб шу ерга келавердим…
Шойимқулни титроқ босди. Тоби қочиб қолгани йўқ, анчадан бери касал, аммо… бепарво. Бугун эрталаб ҳам: “Дадаси, эртароқ қайтарсиз”, деганига қарамай, улфатлари билан кайфу сафо қилиб юрибди. Дорихонадан дори олишни ҳам унутган…
Кўз олдига сочлари тўзғиган, кучли оғриққа дош бера олмай инграётган хотини Назира келди. “Дадаси, яхши келдингизми, дори ичсам ўтиб кетар”, дегандай бўлди.
Мана, икки йилдирки шўрлик азоб чекади. Унинг бу аҳволга тушишига… Шойимқулнинг ўзи сабабчи. Бироқ Назира бу тўғрида оғиз очмайди. Дардини ичига ютади.
…Қиш-қировли кунлар эди. Шойимқул уч-тўртта улфатлари билан чойхонада мириқиб дам олди. Тарқалишаётганида улфатларидан бири сал нордонроқ гап қилган эди, Шойимқул кайф устида: “Хотинидан қўрқмайдиган мана биз-да, марҳамат, уйга”, деб ҳамма жўраларини ярим кечада уйига таклиф қилди.
Назира болаларини ётқизиб, кўзи энди илинган эди, шовқин-сурондан чўчиб уйғонди. Маст-аласт улфатларнинг алмойи-алжойи гап-сўзлари ғашини келтираётган бўлса-да, билдирмай, уларни остонада кутиб олди.
— Онаси, қозонни ос, — деди Шойимқул.
Бундай буйруқларга кўникиб қолган Назира индамай ўчоққа олов ёқди. Овқат пиширди. Улфатчилик тонггача давом этди. Аммо…
Эртасига эрталаб хотини беҳуш йиқилди. Ароққа тўйган Шойимқулни уйғотиб бўлмади. Назира қўшниларни чақирди. Кекса момо дам солди, қандайдир гиёҳнинг илдизини майдалаб, чойга қўшиб ичирди. Оғриқ пасайгандай бўлди.
Бу ҳолат яна бир неча бор такрорланди. Аммо Шойимқул: “Хотин, ваҳима қилаверма, озроқ ўралиб ётсанг, ўтиб кетади”, деган гапдан нарига ўтмади. Кейинроқ врачлар Назиранинг дарди анча зўрайиб кетганлигини айтишди. Мана энди…
Шуларни ўйлар экан, Шойимқулни ваҳима босди. Худо кўрсатмасин, Назирага бир нима бўлса, аҳволи нима кечади. Минг хаёл билан касалхонага етиб келди. Икки кишилик хонада Назиранинг бир ўзи ётибди, ранги докадай оқариб кетган.
— Тузукмисан?
Назира бу гапни эшитмади чоғи, жавоб қилмади.
Шойимқул ўнғайсизланиб туриб қолди.
— Тузукмисан деяпман, ҳозир духтурлар билан гаплашдим, худо хоҳласа яхши бўлиб кетаркансан, — деди овози сал қалтираб. Аммо ўзининг овозини Назира тугул ўзи ҳам эшитмади, ишонмади ҳам. Чунки ҳеч ким билан гаплашгани йўқ. Коридорда дуч келиб қолган врач унга шундай қарадики, ҳаммаси тушунарли бўлди…
Ич-ичидан йиғи келди. Каравотнинг бир четига ўтириб, унсиз йиғлай бошлади. Палатага кириб келган ҳамшира қиз кимга қарашини билмай, турган ерида туриб қолди…
Абдулла Аҳмад
20 990
ПАЙШАНБА ТОНГИ МУБОРАК ДИНДОШИМ
🌹Ассалому алайкум ва роҳматуллоҳи ва барокатуҳ!
🌹 Бошлаётган кунингиз, хайрли-барокатли ўтсин!
🌹 Қанчадан бери амалга ошмаётган орзуларингиз рўёбга чиқсин!
🌹 Ризқингиз кенг, ҳар бир босган қадамингиз тавфиқ, тавбаларингиз қабул, дуоларингиз ижобат бўлсин!
Аллоҳ паноҳида бўлинг! 🤲
🌷Пайшанба кунингиз хайрли ўтсин, азизларим!
