📚 Ibratli Hikoyalar 📚

前往频道在 Telegram

Хаётий ва Ибратли ҳикоялар... Хикматлар хазинаси... Инсон такдирини аччик синовлари... Hamkorlik va reklama uchun 👇👇 @Bronzam . . . . . .

显示更多

网络:📚 Ibratli Hikoyalar 📚乌兹别克斯坦3 839 宗教与灵性3 793...

📈 Telegram 频道 📚 Ibratli Hikoyalar 📚 的分析概览

频道 📚 Ibratli Hikoyalar 📚 (@ibratli_sozlar) 乌兹别克语 语言赛道中的是活跃参与者。目前社区聚集了 20 894 名订阅者，在 宗教与灵性 类别中位列第 3 793，并在 乌兹别克斯坦 地区排名第 3 839 位。

📊 受众指标与增长动态

自 невідомо 创建以来，项目保持高速增长，吸引了 20 894 名订阅者。

根据 29 六月, 2026 的最新数据，频道保持稳定运转。过去 30 天订阅人数变化为 -552，过去 24 小时变化为 -21，整体触达仍然可观。

认证状态： 未认证
互动率 (ER)： 平均受众互动率为 12.08%。内容发布后 24 小时内通常能获得 8.88% 的反应，占订阅者总量。
帖子覆盖： 每篇帖子平均可获得 2 526 次浏览，首日通常累积 1 858 次浏览。
互动与反馈： 受众积极参与，单帖平均反应数为 22。

📝 描述与内容策略

作者将该频道定位为表达主观观点的平台：
“Хаётий ва Ибратли ҳикоялар... Хикматлар хазинаси... Инсон такдирини аччик синовлари... Hamkorlik va reklama uchun 👇👇 @Bronzam . . . . . .”

凭借高频更新（最新数据采集于 30 六月, 2026），频道始终保持新鲜度与高覆盖。分析显示受众积极互动，使其成为 宗教与灵性 类别中的关键影响点。

20 894

订阅者

-2124 小时

-2257 天

-55230 天

2 526

帖子浏览量

~ 1 85824 小时

~ 2 10648 小时

12.08%

参与率

~ 17

每日帖子数

Ads index

beta

帖子存档

20 902

OʻTKINCHI DUNYO MUALLIF: NODIRA QOSIMOVA muallif ruhsatsız koʻchirib olish va ijro qilish taqiqlanadi 🛑

20 902

Бир неча йиллардан кейин Нилуфарнинг бахти очилди. У бир хонадоннинг бахтли бекаси, бир йигитнинг ёри вафодори булди. Хозир улар бахтли оила булиб яшашяпти. Бундан хам кувончлиси, якиндагина улар угил фарзанд ку...... ришди. Бешик туйлар килишди. Хамма нохуш хотиралар ортда колди. Лекин Нилуфар узи хохламаган холда Улугбекнинг кора килмишини эслаб, чукур "ух" тортади. Кузлари ёшланади. Бугунги бахти учун Аллохга шукроналар айтади...

20 902

Нилуфар хаяжондан титрар, зимданкуёвни кузатарди. Лекин куёв Улугбек келинни юзини очишга шошилмас, у канакадир совуккон, саросимада эди. Орадан бир неча соат утди хамки, куёв кел...... иннинг олдига келмади. Нилуфар хайрон, нима килишни билмасди. Кутилмаганда Улугбек кулида пичок билан унинг олдида пайдо булди. Нилуфар куркиб кетди. Ранги девордай окарди. Бакирмокчи эди, Улугбек кафти билан унинг огзини махкам ёпди. - Куркма, овозингни чикарма! Сенга айтадиган гапим бор... - Мен анчадан бери бир кизни севаман. У хозир мендан хомиладор. Лекин ота- онам у кизга уйланишимга рози булишмади. Ойимни хам кундиролмадим. Чунки у кизнинг онаси уйинчи, уни хатто "Мама роза", дейишади. Ота-онам сураб-суриштириб, буни билиб олишибди. Нима килай, мен у кизни севаман. Онаси ёмон булса, кизи азоб чекиши керакми? Бизлар якинда фарзандли буламиз. Унга уйланмасам, онаси мени тинч куймайди. Бошимга ит кунини солади. Унинг кулидан хар нарса келади. Яна ота-онамга ок булишни, уй-жойдан курук колишни истамайман. Мени тушундингми? Нилуфар бу гаплардан хайрон колди. - Бу гапларни менга нима дахли бор? Унда нега менга уйландингиз? Максадингиз нима? Нилуфарни оёк-куллари калтирай бошлади. - Мен сени "киз эмаскан" деб хайдаб юбораман. Шунда ота-онамнинг тили кисик булиб колади. Мен эса севган кизимга уйланаман. Сен хам бахтингни топасан. Энди тушундингми? - Улугбекни юзи важохатли тусга кира бошлади. - Уз максадингиз йулида мени номусимни поймол килиб, курбон килмокчимисиз? Ота-онамни эл олдида шарманда-ю шармисор килмокчимисиз? Мен бу гапдан кейин кандай яшайман? Кандай бош кутариб юраман эл олдида. Ундан кура хаммага хакикатни айтинг. Ёки мендан кейин у кизга хам уйланинг. Мен кундошликка розиман. Лекин иффатсиз деб бахт излаб келган хонадонимдан хайдаманг. Оиламизни шаънини булгаманг, - Нилуфар йиглади, ялиниб ёлворди. Улугбек Нилуфарнинг бугзига пичок тиради. - Ув, манжалаки, менга акл ургатма. Айтганимни киласан. Булмаса, улдираман! Оилангни хам тинч куймайман! Керак булса, фохишалик килишга мажбур киламан. Севган кизимни онасига айтсам, сени яхшигина пуллайди. Арабгами, туркгами сотиб юборади. Ундан кейин, "кизинг фохиша экан, Эмиратга кочиб кетди", деб дадангни тириклайин ерга кумаман. Мен уз максадим йулида хеч нарсадан кайтмайман... Нилуфар опаларига булган вокеани айтиб бергач, аччик кисматидан уксиб-уксиб йиглади. Опалари хам куёвни каргаб, унга кушилиб йиглашди. - Номард! Уз максади йулида сени курбон килибди. Энди биздан куради! - опаси Насиба газаб отига минди. Акаси ва ота-онасига бор хакикатни айтиб берди. - Мен уни уз кулларим билан бугизлаб улдираман! Мурдасини итларга ташлайман! аканинг кони кайнади. Куллари мушт булиб тугилди. - Падарингга минг лаънат! Гулдай кизимни бахтикаро килди. Бизни пичоксиз суйди! Аллох жазоингни берсин, - Замира опа юрагини гижимлаб йиглади. - Уйингга ут куяман, ифлос! - Комил ака оламга ут куйишга тайёр эди. Насиба синглисининг номини оклашга киришди. Судга ариза билан мурожаат килди. Нилуфар тиббий текширувдан утказилди. Боши берк кучага кириб колган Улугбек кизга тухмат килганини тан олиб, хамма вокеани ипидан-игнасигача айтиб берди. Хамма унга лаънат айтди. Нилуфарни номи, шаъни окланди. Куёвнинг ота-онаси, кариндошлари келиннинг оиласидан кечирим суради. - Мени кечиринглар, имкон беринглар. Нилуфарни бахтли киламан, - деди Улугбек хаммадан кечирим сураб. - Сендай пасткаш, номардга берадиган кизим йук! Аллох бизни бир балодан асради. Хакикат карор топди. Сени Аллохга солдим, - деди Комил ака Улугбекка нафрат билан караб. Йигит деган номга дог туширдинг. Лаънат сенга! Улугбек тухматига яраша конуний жазо олди. Бундан хам ёмони отаси уни ок килди. Уйидан кувиб солди. Улугбек бироз вактдан кейин уша севган кизига уйланди, фарзандли хам булди. Лекин хотини унга вафо килмади. Хотинини хиёнат устида ушлаган Улугбек котилликка кул урди. Хотини ва унинг уйнашини пичоклаб улдирди. Суд хукми билан узок йилга озодликдан махрум этилди. - Гулдай кизнинг номини булгагани, тухмат килгани учун Аллох уни шу жазога махкум этди, - дейишди одамлар.

20 902

ЧИМИЛДИҚДАН ҚУВИЛГАН ҚИЗ ёҳуд аччиқ хақиқатнинг қарор топиши, бир йигитнинг номардлиги ҳакида ҳикоя. Комил ака билан Замира опа етти киз, бир ўғилни дунёга келтириб, оқ ювиб, оқ тараб вояга етказишди. Оиланинг кенжа қизи Нилуфардан ташқари ҳамма фарзандлари уйли- жойли, касб-хунарли, хаётда ўз бахтларини топишган. Бугун эса кенжатой-эркатой Нилуфарнинг никох туйи. Куёв Улугбек кушни махалладан. Автобус хайдовчиси булиб ишлайди. Туй жуда тартибли ва кувончли утди. Келин-куёвни гушангага кузатиб, мехмонлар уй-уйларига таркалишди. -Етти кизни уйли-жойли килиб, жаннати булдиларингиз, иншааллох, хавас килишди одамлар. Туйдан кейин юзочди маросими хам утди. Хамма Нилуфарга бахт тилади. Эртасига эса тонг отар- отмас Комил аканинг куча дарвозаси вахимали такиллади. Кучадан эркаку аёлнинг сукишу хакорати эшитилди. - Оч, дарвозангни Комил! Шундай иффатсиз киз устиргандан ит боксанг яхши эди, - эркак овози жуда важохатли эди. - Лаънатилар, Аллох кахрига учрагурлар, - аёл тинмай карганарди. - Бузилган кизингни бизга раво курдиларингми? Судга бераман сенларни. Туй харажатини икки баравар килиб тулайсанлар. Дунёга келганингга пушаймон килдираман, хали. Чикларинг буёкка! Шарманда кизингни ахволига кара! Комил аканинг дарвозаси очилмай, бу гала-говурга махалла ахли йигилди. Хамма хайратда. Нихоят Комил ака дарвозани очди. Ортидан хотини, угли, келинлари, туйдан кейин хали уйига кетмаган кизлари чикишди. Куёвни отаси Махмуд ака кела солиб, Комил аканинг ёкасидан олди. - Ярамас, ифлос! Иффатсиз кизингни менинг углимга тутказиб, мехнатларимни сувга окиздингми? Ахир мен халол мехнат килиб, туй килгандим-ку! Комил ака лолу хайрон эди. Тили калимага келмасди. Замира опа "вой, улмасам, нахотки менинг кизим бузилган булса? Булиши мумкин эмас! - деб тинмай йигларди. Бахт куйлагидаги кизи оломон уртасида юзларини кафти билан ёпиб, кон йигларди. - Мана, ювинди кизларингни олинглар! Шармандалар! Энди халк олдида кандай бош кутариб юрасанлар? куёвни амакиси огзига келган гапни айтиб, сукиниб гапирарди. Комил ака уйига укдек кириб кетди. Зум утмай, кулида пичок билан кайтди. - Нилуфаааааар! Мен сени ок килдим! Сендай кизим йук энди! Менга шарманда кизнинг кераги йук! Халойик, мен бу кизни куйдай суйиб ташлайман! Бу хамма кизларга сабок булсин! Комил ака пичок билан кизига ташланди. Куни-кушни эркаклар унга ёпишишди. Кулидан бир илож килиб пичокни тортиб олишди. Махалла оксоколи, хотин-кизлар кумитаси раиси хам етиб келди. Замира опа Нилуфарни юзига тарсаки тортиб, юз-кузи аралаш ура кетди. - Ярамас киз, бизни ер билан яксон килдинг! Берган ок сутимга рози эмасман! Иффатингни кимга бой бердинг, лаънати киз, - кизини уриб чарчаган Замира опа хушидан кетиб йикилди. Уни кутариб уйга олиб кирищди. Кон босими ошган Комил акага хам дори ичириб, ичкарига олиб киришди. - Нимага сен индамайсан? Бир огиз гапирсангчи Нилуфар. - Шу гаплар ростми, Нилуфар? - Мен бу гапларга ишонмайман, синглим. Сен сувдай поксан. Гапир, чимилдикда нима булди? Гапирсанг-чи... Опалар Нилуфарни уртага олиб, сурокка тутишди. Нихоят Нилуфар тилга кирди. Ака опаларининг оёкларига йикилди. - Буларга ишонманглар! Хаммаси ёлгон, хаммаси бухтон! Менга бирорта йигит хатто жимжилогини теккизмаган. Ха, опажон. Мен покман. Лекин бугун менинг номимни булгашди. Юзимга кора лой чаплашди. Булар бориб углидан сурашсин хакикатни... мени тиббий текширувдан утказинглар... минг марта утказинглар... мен покман... дадажон, ойижон, менга ишонинглар... Бу аянчли вокеага бутун махалла гувох булди. Махалла оксоколи хаммага таркалишни буюрди. Куда томонни бироз тинчлантириб, ортга кайтаришди. Опалар Нилуфарни уйга олиб киришди. Кизгина ювиниб, бахт куйлагини йиртиб ташлади. Опалар асл хакикатни билиш учун сингилни гапга солишди. Нилуфар чимилдикда булиб утган гап-сузни окизмай- томизмай опаларига йиглаганча сузлаб берди... ...Юз курди маросими утгач, келин-куёв гушангага киришди. Давоми 18:15 да

20 902

Антиқа усталар. 😅

20 902

ҲАСАДГЎЙ. Касалхона бўлмасида иккита оғир бемор ётарди. Касалларнинг бири дераза ёнига, иккинчиси эшик яқинига жойлашганди. – Ташқарида нима гаплар? Ойнадан у-бу кўриняптими? Жуда сиқилиб кетди-ю одам... – деди эшик олдидаги киши. – Ў-ў! – деди жонланиб иккинчи хаста. – Осмонни, булутларни, кўлни ва олисдаги ўрмонни кўряпман. Дераза ёнидаги киши ҳар куни хонадошига дераза ортида нималар бўлаётганини сўзлаб берарди. У кўлдаги балиқчилар, уларнинг катта илмоқлари, тутган балиқлари, соҳилда ўйнаб юрган болалар, уфққа бош қўйган қуёш, сувнинг мавжланиб туриши ва ҳоказолар ҳақида гапирарди. У ажойиб-ғаройиб манзараларни ҳикоя қиларкан, шеригининг ичини ит тирнарди. “Бу адолатдан эмас, – деб ўйларди. – Нимага уни дераза ёнига қўйишган-у, мени пойгакка, оёқостига итқитишган? У ҳар куни дунёни томоша қилиб, роҳатланиб ётади. Мен бўлсам, бўёғи кўчган эшикдан бошқа нарсани кўрмайман”. Бир куни ойна ёнидаги беморни қаттиқ йўтал тутди, хириллаб нафас ола бошлади. У ҳамширани чақириш учун бош томонидаги қўнғироқ тугмасига интилди, бироқ ета олмади. Чунки бунга мажоли қолмаганди, йўтал кучайган, аъзойи бадани дир-дир титрарди. Хонадоши бўлаётган воқеаларни жимгина кузатиб турди. Хоҳласа, ўзининг тугмачасини шундоққина босар, ҳамшира зумда етиб келарди. Лекин у хоҳламади. Бироз вақт ўтгач бемор тинчиб қолди. У бу ғалвали ва диққинафас дунёни мангуга тарк этди. Уни олиб чиқиб кетишаётганда хонадоши ҳамширадан: “Энди мени ойна ёнига олиб ўтиб қўйсангиз”, деб илтимос қилди. Ҳамшира унинг ўтинчини ерда қолдирмади. Кўрпа-тўшакларни тўғрилади, устидаги жилдини янгилагач, яхшилаб сирди. Сўнг беморни кўчириб ўтказди. Ҳаммаси жойида эканига ишончи комил бўлгач, эшик томонга йўналди. Бироқ уни касалнинг товуши тўхтатди. Унинг овозида ажабланиш бор эди: – Ахир қанақасига?! Бу ойнадан қуп-қуруқ деворларгина кўзга ташланяпти-ку! Анави ўлган хонадошим менга ўрмонни, кўлни, булутларни, одамларни кўргани ҳақида гапирганди. Қандай қилиб? Ахир бу ойнадан одамни завқлантирадиган ҳеч нарса кўринмаяпти! Ҳамшира маъюс жилмайди: – У умуман кўра олмасди. Бечора шеригингизнинг кўзлари ожиз эди... (Хулоса ўзингиздан)

20 902

Рашк кучи... Поезд илдам юриб борарди. Бир купеда аёл ва эркакнинг тортишуви баралла эшитилиб турарди. - Уйга боришимиз билан бошинг очиқ. - Сойиф ака, унақа деманг. Мени ўйламасангиз ҳам қизингизни ўйланг. - Сени жавобингни бериб, яна хорижга қайтиб кетаман. Қизимга эса пул-мул жўнатиб тураман. -Мени айбим нима? Уй-жой қилайлик дея иссиқ жойимни ташлаб сизнинг олдингизга келганимми? Қизимни кўрмаганимга ҳам икки йил бўлди. Уни соғиндим ахир. - Сенда кўнглим йўқ. Бўлмаган ҳам. Хорижда шунча вақт юриб англадимки, эр-хотин бир-бирини севмай қўйса, ўша пайти алоқани узиш керак экан. - Европанинг урф-одати бизга тўғри келмайди. Шунча пул топдик. Энди тинчгина яшайлик. - Ишлаган пулингни тийин-тийинигача қайтариб бераман. Сени кўришни ҳам истамайман. - Вой, лолалар, чиройлилигини... - деди аёл ойнадан қип-қизил лолаларга тикилиб. - Сойиф ака, таниш манзара эмасми сизга бу... Йигит ва қиз тоққа югуриб чиқишарди. Ўртоқларидан анча ўзиб кетишди. - Сойиф ака, мен чарчадим, ортиқ юролмайман. Қолганлар келишини кутайлик. - Оз қолди, - деди йигит қизнинг қўлидан тутиб. - Ўша водийни фақат иккаламиз забт этишимизни хоҳлайман. Ва сенга бир гап айтмоқчиман. Қиз ноилож юра бошлади. Кўп ўтмай йигит айтган жойга етишди. Чўғдай очилиб турган лолаларни кўриб, қизнинг чарчоғи бир зумда ариди. Йигит қизнинг қўлидан тутиб: - Мадина, мен сизни севаман. Менга турмушга чиқинг. Сизни бир умр бахтли қиламан... - Билмасам... - деганча қиз йигитга меҳр билан тикилди... - Ўшанда балки севгандирман, - деди Сойиф бироз жаҳлдан тушиб. - Мумкинми?.. - деб соч-соқоли ўсган бир киши эшикни очди. - Сизларнинг купеда жой бор экан. Ярим соатдан бери жой қидираман. - Бизнинг купеда жой йўқ, - деди Сойиф еб қўйгудек тикилиб. Ҳалиги киши узр айтиб чиқиб кетди. - Сойиф ака, бир эмас икки кишига жой бор эдику, - деди аёл паст овозда. - Нима-а? Ҳеч қачон... Ўзи битта проводникни деб жавобингни бермоқчи бўлиб ўтирибманку... -Ахир у бор-йўғи хизмат бурчини бажариб, қўлимдаги юкларни олди... - Бас қил, - деди эр яна жаҳл отига миниб. - Лекин лолалар ростдан чиройли экан. - Ҳа, албатта, - деди аёл ширин энтикиб. - Энг муҳими, лолаларга раҳмат. - Нега?.. - деди эр бироз жилмайиб. - Хотираларни уйғотгани учун... Сардор Темирхонов

20 902

Ғалати токсикоз.😅

20 902

Салим менга хушомад қила бо....... шлади. Кўнглимни олиш учун қиммат совғалар туҳфа этарди. Мен совғаларини олмай, раъйини қайтардим. Энди бу ҳам ваҳшийлашса керак, деб ўйладим, бироқ ундай бўлмади. Аксинча, у янада мулойимроқ бўлиб қолди. Бир куни хонамга кириб, эримни Ифтихор заҳарлаганини, агар терговни қайта бошлаш учун ариза берсам, керакли далилларни етказишини айтди. Фақат унинг исмини ошкор этмаслик шарти билан. Мен Салим дўстини йўлдан олиб ташлаш учун шундай йўл тутаётганини дарров илғадим. Бироқ бу дўст ниқобини кийган икки муттаҳам эримни ўлдирганини билиб, ўзимни қўйишга жой тополмай қолдим. Мен айёрлик йўлига ўтдим. Салимдан керакли далилларни олдим. Иш менинг фойдамга ҳал бўлди. Икки жиноятчи қилмишига яраша жазо олиб, панжара ортида ўтирибди. Бироқ бу суйган ёри соғинчида адо бўлаётган аёлнинг куйган кўнглига таскин бермади. Дўст деб аталгани шу бўлса, душмандан нима кутиш мумкин? Дўстликка хиёнат қилганларга Яратганнинг жазоси оғир бўлишини наҳот қабиҳликка қўл ураётган одам ўйламаса? Дўстига азият етказишни кўнглига тукканларга бир гапим бор: дўстингизга ғайирликни соғиндингизми, демак, сиз олижаноб эмассиз! Яқинингизга зиён келтириб, унинг оиласини бутун умрга бахтдан мосуво қилаётганингизни ҳам ўйланг! Ўз бахтингизни ҳам бой берасиз. Чунки Яратган ҳеч бир қабиҳликни жазосиз қолдирмагай. САРВИНОЗ Тошкент шаҳри — Дўстлик хиёнатга лойиқ эмас. Бир киши пулга муҳтож бўлиб, нажот умидида дўстининг уйига бориб, эшигини тақиллатди. Дўсти чиқиб, у билан кўришди. Уйга таклиф қилди, лекин у таклифни қабул қилмади. Анча хижолатчилик билан кўзларни ерга қадаган кўйи тиллари тутила-тутила мақсадини айтди: — Дўстим, шу десанг, озроқ маслаҳатли иш чиқиб қолди… Бир кишидан юз минг сўм қарз олган эдим, шуни қистаб қўймаяпти. Ишларим бироз юришмаётгани учун ҳеч имкон бўлмаяпти. Шунинг учун ёнингга келувдим, шароитинг қанақа? Озроқ ёрдам қилишнинг иложи борми? Дўст бир оғиз ҳам сўз айтмай, уйга кириб юз минг сўм олиб чиқиб, унинг қўлига берди. Сўнг қўшиб қўйди: — Дўстим, бирор нарсага мухтож бўлиб қолсанг, тортинмай келавер. Қўлимдан келганча ёрдам қилишга тайёрман. Дўсти хурсанд бўлиб, у билан хайрлашди-да, уйига қайтди. Уй эгаси дўсти қайтиб кетгандан кейин уйига кириб йиғлаб юборди. Хотини ҳайрон бўлди: — Нимага диққат бўласиз? Унинг ўрнига бирор нарсани баҳона қилиб, пул бермасдан қайтариб юборсангиз бўлмасмиди? — Э, йўқ. Мен унга пул берганимга йиғлаётганим йўқ. Балки, дўстим пулга муҳтож бўлиб қолганини билмаганимдан йиғлаяпман. Ўзим бориб ундан ҳол-аҳвол сўрашим керак эди. Дўстимнинг муҳтожлигидан ғафлатда қолганимга йиғлаяпман, — жавоб берди дўст. Ўз дўстининг ёмон кунга тушганидан азият чеккан одам чин дўстдир. Дўст ниқобидаги ғаним иблисдан ҳам ёмонроқ, аслида. Тамом.

20 902

Эримни заҳарлашди. Мен қасос олдим, аммо… Институтда ўқиб юрганимда тортинчоқ қиз эдим. На қизлар ва на йигитларнинг даврасига қўшилардим.Бир бурчакда қисиниб-қимтиниб ўқишга бориб келардим.Кўримсизгина қиз бўлсам ҳам гуруҳимизнинг энг олд йигитининг назари менга тушди. Бундан қизларнинг ғайирлиги келарди.Улар Ҳаёт акамнинг менга яқинлашишини истамаслигини очиқ-ошкора намоён этарди. Йигитлар уни,қизлар мени уялтирарди.Биз бир-биримиздан қочиб юрадиган бўлдик. Тўғрироғи, мен ўзимни Ҳаёт акамдан олиб қочардим.Бир куни бизникига меҳмонга келган амакимнинг қизига ўз севги ҳикоямни сўзлаб бердим.Опам йигитнинг суратини кўрди-ю,мени койиб, хатомни тушунтирди.Ўз бахтимни қуваётганликда айблади. Зилола опамнинг гап-сўзларидан қўрқиб кетдим.Наҳот энди мени Ҳаёт акамга ўхшаган йигит севмаса, деб ўйладим.Опамнинг маслаҳатию кўрсатмалари билан бутун ҳаётим ва кўринишим ўзгарди. Мен институтга ўзимга қараб,чиройли кийимларда борадиган бўлдим. Гарчи аввалгидай тортинчоқ бўлсам-да,йигитлар Ҳаёт акамни менинг ёнимга келиб саломлашганда изза қилмасди. Аксинча, унга ҳавас билан қарашарди.Бу орада менга дил изҳори қиладиганлар кўпайди, лекин менинг кўнглим Ҳаёт акамдан бошқасига мойил эмасди.Тўртинчи курсда мен унинг муҳаббатини қабул қилдим. Курсда биздан бахтли жуфтлик йўқ эди.Ҳаёт акам менга истаган нарсамни олиб берар, бозордаги энг қиммат кийимлар меники эди.Хуллас,қизлар менга ҳам ҳавас, ҳам ҳасад қиларди. Мен эса бундан ҳузур қилардим. Институтни тугатишимиз билан тўйимиз бўлди.Ҳаёт акам банкка ишга жойлашди.Билимли эмасми, тезда хизмат пиллапояларидан кўтарилиб бораверди. Биз шаҳар марказидан уй олдик.Ишхона хўжайинимга хизмат машинаси берди.Мен тўкин ҳаётимга кўз тегишидан қўрқсам-да, эримга ишонардим.Кетма-кет туғилган фарзандларимнинг тарбияси билан уйда ўралашиб қолганим ҳам мени ранжитмасди.Ҳар замонда курсдошлар йиғилганда карьера қилишга эришган қизларнинг «Ҳалиям уйдамисан? Зерикмадингми? Бу туришда уй бекасига айланасан, қоласан? Эрингни бирор ақлини таниган жонон илиб кетмасин тағин», каби қочимримларига кулиб қўя қолардим.Чунки мен Ҳаёт акамнинг муҳаббатию садоқатини доим ҳис қилиб турардим.«Ахир у мени ўзига қарамайдиган, кўримсиз қиз бўлиб юрганимда ҳам севган-ку»,дердим. Мен учун асосийси оилавий бахт эди. Жамиятдаги ўрнимни эса истаган вақтимда топа олишимга кўзим етарди.Бироқ ёмонлар менинг оилавий бахтимни тортиб олишди. Мени ва болаларимни суянадиган тоғидан айиришди.Катта бир банкка ҳали ўттизга ҳам тўлмаган йигитнинг бошқарувчи бўлиб ўтгани кўпларнинг пайтавасига қурт туширганини,кўпларнинг ҳасади келганини хўжайинимнинг ўзи сўзлаб берганида даҳшатга тушгандим.Ундан ҳатто бу мансабга ўтирмаслигини сўрагандим, бироқ эрим кўнмаган эди.«Азизам, чумчуқдан қўрққан тариқ экмайди.Ёнимда Салим ва Ифтихорга ўхшаган тоғларим турганда мен қаердаги ҳасадгўйларнинг дағдағасидан юрагимни ушлаб қолмайман», деганди.Курсдошларимизнинг исмини эшитиб, кўнг-лим бироз таскин топди.Хайрият, дунёда дўст деб аталган яқин инсонларинг бор, улар сени ғанимнинг қўлига топширмайди, деб ўйлаганман, то касалхонада 28 ёшли эрим жон бергунига қадар.Уни заҳарлашди. Шифокорлар эрим ичган ичкиликка заҳар қўшилганини айтишди. Бироқ тергов жараёнлари ҳеч нарсага ойдинлик еиритмади.Эримни ким ўлдирганини билолмай икки ўт орасида,бир олам саволлар исканжасида болаларимни бағримга босиб, бўзлаб қолавердим.Икки боламнинг эртаси учун ишга чиқдим. Хўжайинимнинг ҳурмати учун мени ишга қабул қилишди.Эримнинг ўрнига ўтирган Ифтихор илтимосимни ерда қолдирмади. Бироқ ишга кирганимдан сўнг у менга илмоқли гаплар қиладиган бўлди.Аввалига унинг муносабатига тушунмадим. Ёмон хаёлларга бораётганим учун ўзимни-ўзим сўкардим. Бироқ бир кун у очиқча шилқимлик қилди. Уни итариб,чиқиш эшиги томон бораётганимда Салим йўлимни тўсди.У менга меҳрибончилик кўрсатиб,ишда олиб қолди. Салим билан Ифтихорнинг орасидаги муносабатлар совуқлашганини ишга кирганимдаёқ сезган эдим. Икки дўст якка ҳукмронлик учун кураш олиб борарди. Иккисини бир сир бирлаштириб турадигандай туйиларди менга, лекин нималигига сира ақлим етмасди.Яқинда бу ҳам ойдинлашди. Давоми 12:25 да

20 902

Малика эса ўзи билан ўзи овора эди. Одилга умуман эътибор ҳам қилмас эди. Онда сонда уйга келмай қўядиган одат ҳам чиқарди. Одилга "дугонамникида эдим" деб ортиқча хисобот бериб ўтирмас эди. Кунларн....... инг бирида Одил хизмат сафари юзасидан икки уч хафтага бошқа вилоятга кетадиган бўлиб қолди. - Сиз бемалол бориб келаверинг дадаси, биз ўзимиз бемалол ўтираверамиз, биздан хечам хавотир олманг, қолаверса ўғлимиз Сардоржон ҳам катта йигит бўлиб қолди, бемалол онасини қўриқлай олади, - деб уни кузатиб қўйди Малика ўз ўғлини назарда тутиб. Одил унинг гапига аҳамият ҳам бермади. "Ишқилиб тинч ўтирса бўлди" деб қўйди дилида. Хизмат сафарига бир хафта бўлганида, ховлисига қўшни бўлган синфдоши Ботир қўнғироқ қилди. - Ало Одил яҳшимисан? - Ҳа яҳшиман раҳмат Ботир, ўзинг яҳшимисан? - Ҳа мен яҳшиман. - Тинчликмиди ўртоқ? - Тинчлик бўлса сени безовта қилармидим, уйингга икки кундан бери бегона эркак келяпти. Кимлигини таний олмадим. Бу ерликка ўхшамайди. Қўни қўшнилар эркаги йўқ уйда бу бегона эркак нима қиляпти экан? -деб хайрон бўлишяпти. Ўзинг бир Маликахондан сўраб қўясанми? Ўртоғининг бу гапларини эшитиб, муздек тер босиб кетди Одилнинг. Бир муддат қотиб қолди. - Ҳа раҳмат ўртоқ айтганинг учун, мен албатта қўнғироқ қилиб биламан, сен хавотир олма, - деганча гўшакни қўйди. Дўстини хавотирини енгишга енгди-ю, ўзининг кўнгли бузилди. Хар хил хаёлларга борди. Эртасига қўли ишга бормади. Ишини йиғиштириб, уйига жўнади. Қишлоғи жойлашган туман марказига етиб келиб, чойхонада ўтиргунча кеч тушишини пойлади. Кеч кирди, атрофни қоронғулик қоплади. Кеча ойдин ҳам эмасди ҳамма ёқ қоп қоронғу. Ховлисига яқин келаркан, дарвозахонада турган машинани кўриб ичи узилди. Нафрати қўзиди Одилнинг. Ошхонага билинтирмай кириб пичоқ олди қўлига. Секин асталик билан, ётоқхона томон юради. Ойна орқали ичкарига мўралади. Не кўз билан кўрсинки, ўз ўрнида бегона эркак, Малика билан бирга ётар эди. Тўғри уйга бостириб кирдида чироқни ёқди. - Ифлос, харомхўр!- деди ғазаб билан Одил. - Вой, Одил ака, хозир тушинтириб бераман, - ёлвора бошлади Малика. - Нимани тушунтирасан? Фохишалигингними инсофсиз. Бориб хар иккисини ҳам кўксига пичоқни суқиб олгиси келди-ю шайтонга хай берди. Ўзини босишга харакат қилсада, қўллари тинмай титрар эди. - Йўқол фохиша, кўзимга кўринма, сени жавобингни бердим. - Нима??? Қошларини чимирди Малика, - ўзинг йўқол эшитдингми? Бу уй меники, эсингдан чиқдими ўғлимни номига ўтқизиб берганинг. Одил Маликанинг гапидан бутунлай хушини йўқотди. Бутун танаси бўшашиб кетди. Қўлидаги пичоқ ҳам ерга тушиб кетди. - Ахир ҳаммасини сен учун қилган эдимку, нега буларни билмадинг нонкўр! Яна ғазаб отига минди Одил. - Нима мен нонкўрманми? Ўзинг эмасми нонкўр, оқила аёлинг туриб менга суйкалдинг, уни ҳам бошига етдинг. Нима мени севади деб ўйлаганмидинг, мен а, сени-я, ха ха ха, сен қирчиллама йигитмидинг сени севиб қолгани, ҳаммаси манашу уйинг учун эди, молу давлатинг учун эди.... Одил Маликанинг кейинги сўзларини ҳам эшитмади, сабри етмади. Ортига бурилиб чиқиб кетди. Тўғри молхона томон борди. Қўлига арқон олди. У элликка кирганда уйсиз, аёлсиз, фарзандларсиз қолди. Ҳаммасига ўзи сабабчи эди. Малика тўғри айтди. Ҳа у оқила аёлини хўрлади, унинг қадрига етмади, нафси ақлидан устун келди. Хирс уни бўйнига сиртмоқ солишига мажбур қилди. Бу дунёнинг унгача заррача қизиғи қолмаган эди. Ҳамма ундан юз ўгириб бўлган эди. - Фарида қаердасан жоним, мени кечир, болаларим сизлар ҳам мени кечиринглар, Фарида қаердасан? Оз қолди. Хозир сени олдингга бораман. Майит Одилнинг ота уйидан чиқарилди. Жанозага ўғли етиб келди ва дадасини охирги манзилга ўзи қўйди. МАНА АЗИЗЛАРИМ НАФС,ХИРС ДЕБ КУЗИ КУР БУЛГАН ЭРКАК УЗ ОИЛАСИНИ БОЛАЛАРИНИ ПАРОКАНДА КИЛДИ. ВАФОЛИ АЁЛИНИ КАДРИГА ЕТМАДИ. ФАРЗАНДЛАРИНИ ХОР КИЛИБ ОХИРИ УЗ ЖОНИГА КАСД КИЛДИ ОР НОМУСГА ЧИДОЛМИ. КИЛМИШ КИДИРМИШ ДЕБ ШУНИ АЙТИШСА КЕРЕДА. АЁЛМИ У ЭРКЕМИ У ХАММАНИ ИНСОФ ИЙМОНИНИ БЕРСИН!!!

20 902

Ўғли дадасига хеч нима демади, индамай кўчага отилиб чиқиб кетди. Эртасига дадасига хат қолдириб кетди.Дадажон мендан хавотир олманг, дўстимнинг акаси Мурод билан Россияга ишлагани кетяпман, бу хонадонда бошқа яшай олмайман, ишлаб пул топиб, ўзимга бошқа уй сотиб олмагунимча қайтмайман". Одил хатни ўқиб хўнграб йиғлади. Давоми 10:15 да

20 902

- Йўқ мен сабр қилмайман, сизсиз бир кун ҳам яшай олмайман, нега тушунмайсиз Маликам? - Тушунаман Одил ака, фақат мен... Одамлар нима дейишаркан? - Э тупурдим ўша одамларнинг гап сўзларига, мен ҳам одамман, мен ҳам яҳши яшашга хақлима...... н! Шундай дейсизку...., - Малика гапини тугатмасидан, Одил яна Маликанинг қаршисига тиз чўкди ва қўлларини яна ушлади, юзига босди. Илтимос Маликам, менга турмушга чиқинг, нима истасангиз мухайё қиламан, хохласангиз ойни олиб бераман. Нималар деяпсиз а Одил ака? Қўйинг бундай гапларни, майли сизга турмушга чиқишга розиман, фақат битта шартим бор, - дедида қўлларини Одилнинг қўллари орасидан тортиб олиб, ўрнидан турди. - Айтинг гулим қандай шарт? - Ўғлимни ўз ўғлингиздек кўрасиз, фарзандларингиз бизни камситишига йўл қўймайсиз, қонуний никохдан ўтамиз. Ҳа яна бир гап, ўзаро ишонч учун уйингизни ўғлимни номига хатлаб берасиз. Мухаббат Одилнинг кўзларини кўр қилиб бўлган эди. Хеч нима кўринмай турганди кўзига, ўз фарзанди зурриёти, ўғли борлигини унга ҳам асли уй кераклигини хис қилиб турган бўлсада, азалий орзуси ушалай деб турганда ховлини хисобга олиш кўнглига ҳам сиғмади. - Бўпти мен розиман Маликам, сизни ҳамма айтганларингизга розиман, хўш энди менга турмушга чиқасизми? Ҳа. Кичик даврада Одил билан Маликанинг никох тўйлари бўлиб ўтди. Одамлар бир икки ой гапиришди. Парво ҳам қилмади улар. Бир вақтлар машинани орқа ўриндиғида кетадиган Фариданинг ўрнида, энди Малика ястаниб олиб ишга кетар эди. Одил ўзини жуда бахтли хис қилар эди. Қўни қўшнилари, айрим таниш билишлари эса ундан юз ўгирган эди. Унга нисбатан нафрат кўзи билан боқар эди. Кун ўтди. Ой ўтди. Йил ўтди. Кунлар ўтгани сайин Малика борган сари ўзгариб борди. Ўн гулидан бир гули очилмасдан эрдан қолган Малика элликка кирган чол билан яшашни ўзига эп кўрмай қолди. Одил ака кечга дугоналарим билан зиёфатимиз бор эди, шунга салгина кечроқ қоламан. Болаларга кечки овқат нима бўлади? Ана қизингизга айтинг, у ҳам эплай оладику, билмаса каттасини чақиринг, нима фақат мен учун керак эмассизку! Эй нималар деяпсан Малика? Хўш бормайми ўша зиёфатга? - жахл қилди Малика Одилга жавобан. Майли борақол ўша зиёфатингга. Малика борган сари ўзгариб борди, ўзига оро берадиган бўлиб қолди. Одилнинг фарзандларини қул қилиб ишлатди. Катта қиз ота уйига умуман келмай қўйди. Иккинчи қизини ҳам бўйи етиб қолди. Унга келган совчиларга рад жавоби берилди. Сабаби, қизига сеп сидирға қилиш ўрнига Маликани кийинтирар, базму жамшидларга юборар эди. Авваллари ўзи хохлаб пул сарфласа, энди Маликадан қўрққанидан пул сарфлар эди. Шунда ёдига тушди Фарида. Дадаси камроқ харж қилинг, қизимизни бўйи етиб қолди, унга сеп сидирға қилишимиз керак, бир пасда иккинчи қизингизни ҳам бўйи етиб қолади. Раҳматли аёлини ушбу сўзларини эслаб куйинди, "эссизгина аёлима, хечам ўзини ўйламас эди-я, болаларим дерди у, ўзига қарамай ҳам қўйганди бечора, мен уни гап сўзларини ортиқча хархашага чиқарибман а, мен нонкўр уни бесўнақай аёлга чиқарибман а" деб, кўп сиқилди. Маликадан яшириб бироз пул йиғди ва опаси билан маслхатлашиб иккинчи қизининг сеп сидирғасини олди. Сепини йиққунча она сути оғзига келди. Хар гал опаси билан сеп йиғиш учун бозорга чиққанида, унинг қанчалик машаққат эканлиги хис қилди. Оёқлари толиқиб чарчаб уйга келиб ўтирганида, яна Фарида ёдига тушди. У ҳам доим "чарчадим" дерди, "у ер бу ерим оғрияпти" дерди. Мана бугун Одил ҳам ўша оғриқларни хис қилиб ўтирибди. Унга осон эмаслигини пайқаб турибди. "Бечора аёлим а" деб аёлига куйинишидан бошқа чораси ҳам қолмаган эди. Эплаб сиқтаб бир хонадонга иккинчи қизини ҳам узатди. Бир куни ўғли Маликанинг ўғлини урганини куриб қолди. Хар қанча эхтиётлаб, Маликадан ўғлининг қилган ишини яширишга харакат қилмасин Малика барибир сезиб қолди. Одилни ўғлини урдиришга ундади. Илож қолмади Одилда, кенжа ўғлини, зурриётини икки юзига тарсаки туширди.

20 902

ҚИЛМИШ ҚИДИРМИШ... ОЛЛОХ ХЕЧ БИР ИШНИ ЖАВОБСИЗ ҚОЛДИРМАГАЙ... Одил шифохонага бош шифокор бўлди-ю ўзгарди. Қўлида ишлайдиган ҳамширасини ёқтириб қолди. Малика биргина ўғли билан ёлғиз ўзи яшар эди. Турмуш ўртоғи бевақт оламдан кўз юмган эди. Одилга бу жуда қўл келди. Тез-тез хонасига чақиртириб, унга енгил топшириқлар юклай бошлади. Имкон борича ўзининг хонасидаги хужжатни тўғрилаш ишларини буюрди. Иш давомида унинг кўнглини олишга харакат қилди. Хотини эса кўнглига жуда хунук кўриниб кетди. Қани Маликани кўнглини забт эта олсам хаёл қила бошлади Одил, Маликани аёли ўрнига қўя бошлади. Уч нафар фарзанднинг отаси бўлган Одил қирқ бешдан ўтиб элликка яқин келганида айниди қолди. Хотинни иккита қилмоқчи ҳам бўлди, лекин аёлининг акаларидан қўрқди, чунки унинг бош шифокор бўлишига айнан аёлининг акалари сабабчи бўлган эди. Кўп вақт ўтмай, Маликанинг кўнглини забт эта олди. Малика, сиз меникисиз, сизсиз менга хаёт қоронғу. Одил ака ундай деманг, ахир сизни оилангиз борку! Э ўша оиласини ҳам, зерикдим ўша хотиннинг машмаларидан, уйга боришим билан бош оғриқ бошланади. Ахир мен ҳам яхши яшашга хаққим борку! Тўғри айтасиз, лекин Фарида опа эшитиб қолгудек бўлса, иккимизга ҳам яхши бўлмайди. Билса билсин, тўйдим ундай хаетдан, ўзи билиб қолмасидан аввалроқ ўзим айтмоқчи бўлиб турибман. Уларнинг сухбати тугаб улгурмасидан, эшик очилиб аёли Фарида кўринди. - Дадаси, бу нима қилганингиз? Ахир сизга нима ёмонлик қилган эдим. Фарида... Фарида..., -Фарида эрининг чақириғига ҳам қулоқ тутмади, эшикни ёпиб ортига бурилиб кетди. Вой энди нима бўлади Одил ака? - деди Малика устига чойшабни тортиб. Хеч нима қилмайди, сен куйинма Маликам, яхши бўлди қайтанга билгани, энди болалари учун сабр қилади ёки бўлмаса ана катта кўча, мақтанчоқ акалари боқиб олаверади. Фарида эриниг хиёнатини кўтара олмади. Дунёларга сиғмай кетди бечора. Бутун борлиғича севар эди уни. Эрининг унга қилган инсофсизлигига чидай олмади. Оғир касал бўлиб ётиб қолди. Одил эса бирорта шифокорга тузукроқ кўрсатмади ҳам... Акалари келиб шифокорга олиб кетмоқчи бўлганида, Фарида эрининг қилмишини уларга айтмади ҳам. - Нима мен ўз хотинимни ўзим кўрсата олмайманми? Ўзим ҳам шифокорман ахир, сингилларингни бўлгани шу, тез орада соғайиб кетади, -деб Одил Фариданинг акаларини кузатиб қўйди хар гал. Дард ўз сўзини айтди, бора-бора оғирлашиб бораётган касаллик уни ажал домига олиб борди. Касалхонада жон берди. Катта қизи яҳши хонадонга келин бўлиб улгурган эди, лекин уйда қолган бир қиз бир ўғли етим қолди. Одил эса, хотинининг ўлимидан атиги бир икки ойгина куйинди холос. Фариданинг ўлимига ҳам бир икки ой бўлиб улгурмасидан, уйланиш харакатига тушди Одил. - Кирсам майлими? - юз кўзларига атир упа суртган алламбало кийим кийиб олган Малика хонага кирди. - Ие келинг Маликахон. Бугун жа очилиб кетибсизми? - хушомадни жойига қўйди Одил, - бу ерга ўтиринг деганча стол атрофидаги стуллардан бирини қўллари билан тўғрилаб жой кўрсатди. - Ассалому алайкум Одил ака, яҳшимисиз, - мулойимгина қилиб саломлашди Малика ва Одил кўрсатган стулга ўтирди. Иккиси ҳам хаяжонда, Маликанинг тепасида турганча унинг чиройли юзларига термулганча бир вақт жим бўлиб қолди. - Чақиртирган экансиз, - жимликни бузди Малика. - Ха, ха, чақирган эдим, - дедида яна бир муддат хеч нима демай, Маликанинг тўғрисига ўтиб, чўкка тушиб ўтирди ва унинг қўлларини ушлаганча, унинг юзларига тик боқиб, - Малика сизни яхши кўраман, сизга уйланмоқчиман, менга тегишга розимисиз? Кутилмаган таклифдан, хайрон қотди Малика, икки юзи қизарди Маликанинг. - Одддил ака, ахир... - Нима ахир?- ўрнидан туриб кетди Одил. Хона бўйлаб у ёқдан бу ёққа юра бошлади. - Келинойимни жанозаларига ҳам хали икки ой ҳам бўлиб улгурмадику! - Нима қилибди бўлмаган бўлса, нима мен сўққабош бўлиб юраверишим керакми, айтинг! Ўлган ўлдида, яна қанча аза тутишим керак? - Ҳа энди, хеч бўлмаса йил ошиларигача сабр қилсакмикин... Давоми 9:00 да

20 902

Бахт, Янгиланиш, Яшариш, Кайфият, Орзу, Умид, Имконият, Ният, Дуо, Ҳаммаси сиздан бошланади!🥳🤩 Сиз борсизку бу дунёни гўзаллик тарк этмайди, сиз борсизки мўъжизалар қанот қоқади, сиз борсизки ҳаёт давом этади, сиз борсизку хонадонингиз нурга тўлади, сиз борсизки муҳаббат яшайди, сиз борсизку байрам бўлади...😇🥰 Сиз бор... Мен бор... У бор... Улар бор... Доим хаёт мунаввар азизим! Хайрли кун!

20 902

#retro НОЗЛАНАЖАКДИР... 📝Жуманиёз Жабборов сўзи 🎼Анор Назаров мусиқаси 🎤“Файёд” гуруҳи ижроси

20 902

Хонага ғазаб билан қизни судраб кирган йигит, қизни хона ичига жаҳл билан итариб, эшикни қулфлади. — Бу нима қилганингиз? Кимсиз ўзи - қиз дудуқланишни бошлади. Қўли билан ортга тисарилиш баробарида. — Мени кимлигим эмас, ҳозир сени кимлигинг муҳим - йигит қизга яқинлашиб, оёғидан тортиб, ётоққа отиб юборди. Зарб билан йиқилган қиз бир лаҳза шошиб қолди. — Кимсиз ўзи? Нима истайсиз? Агар пул керак бóлса ҳоҳлаганингизча бераман - қиз титраб, қалтираганча унга яқинлашиб бораётган йигитга гапирди. Йигит ҳеч бир созсиз қўлини реминига узатаркан қизни совуқ тер босиб, қаерга қочишни билмай қолди. — Аканг ва дадажонинг пулни вақтида бермаган бóлса, сен қаердан топиб келардинг? Кўп ҳам қаршилик қилма. Отанг нима бўлди деса...

20 902

Ассалому алайкум ва роҳматуллоҳи ва барокатуҳ. Азизларим, мана НАВРЎЗ айёмини хам қарши олдик, Алҳамдулиллаҳ..! Янгиланиш ва орзулар тимсоли - НАВРЎЗ тонггини ўзгача сурур билан кутиб олайлик... Яқинларингиз ва болаларга хуш кайфият улашинг... Ушбу кунда барчага шодлик ва шукроналик хамрох бўлсин! Аллоҳ ҳаммамизга барокатли, ҳайрли амалларга тўла умр, барча яқинларимизга сихат - саломатлик, хонадонларимизга файз, ризқимизга кенглик, оилаларимизга хотиржамлик, беморларга комил шифо ва қалбларимизга иймон ҳаловати ва бахор гўзаллигини ато этсин. Кунларимиз сўраганимиздан ҳам зиёда бўлсин!! НАВРЎЗ МУБОРАК АЗИЗЛАР !

20 902

🌙 ХАЙРЛИ ТУН ✨ Қалбингиздаги ёруғлик сўнмасин, Умид қилишдан, чиройли ният билан яшашдан тўхтаманг.🙏 Хар нафасда Аллох мехрини кўриш ва унга шукур қилиш бахтини тилайман сизга. 🌙🌹ҲАЙИТ ОҚШОМИНГИЗ ХУЗУРЛИ ВА БАРОКАТЛИ ЎТСИН ДИНДОШИМ!!!

20 902

#Oʻtkinchi_dunyo #No_3 #муаллиф_Қосимова_Нодира —Нима бўлди она? Кечки пайт, уйга тошиқиб келган Жамшид Зохидани тунд қиёфасидан хайрон бўлди. —Топган қизинг қурсин. Онаси ғирт жодугарни ўзи экану. Зохида бошини ушлаб гапирди. —Нега, тинчликми? Жамшид, Зохидани олдига ўтирди. —Нима эмуш. Биз камбағал эканмиз, қизини бой оилага бераркан. —Майли ойи сиқилманг, Мунира жуда яхши қиз, онаси сал характери оғир. Ишхонада хам ким бўлса, жанжаллашиб юради. —Онасини кўриб қизини ол деган болам. Қизи хам ўзидан ортиб қаёққа борарди. —Ойи, Мунирани яхши биламан. Онасига тортмаган. Жамшид маъюс гапирди. —Майли, хафа бўлма болам. Хали ундан зўрини олиб бераман. Шу қилгани учун, ўша маҳалладан келин топмасамми... Зохида, қатъий гапирди —Ойи, балки яна бир бориб кўрарсиз? —Хеч қачон. Мен у остонага қадам босмайман. Хали пушаймон қилади, қизини бермаганига. Жамшид, ойисини гапидан кейин индамай, хонасига кириб кетди. 💫💫💫💫 —Энди уйимга қаёқдаги гадайваччалар келади шекили. Товба, ўтиб тошиб ўша Жамшиддан келибди. Латофат, дийдиё қилиб гапирди. —Ойи, Жамшид яхши йигит. Уни устига опамни севади, опам хам бефарқ эмас, сиз уларга қаршилик қилманг. Муниса, зарда қилди —Ха сени йўлинг очилиши керакда, шунга ўша гадойга опангни бериб юборишим керак тўғрими? —Ойи, улар гадой эмас. Биздан кўра яхши яшашади. Мени йўлимни очилишини сиз ўйламай қўяқолинг, мени хали режаларим кўп. Ўзи сиз билан гаплашиб бўлмай қолди. Муниса, жахл билан ўрнидан турди. —Қоч, бор қочиб кет ёнимдан. Сенларга она керак эмас, сенларга кўчадагилар керак. Латофат бақириб йиғлашга тушди —Хозир йиғлайдиган гап бўлдими? Ишдан чарчаб келамиз, уйга келсак асабимизни тамом қиласиз, сизга нима етмаяпти ўзи? Муниса бақириб ташқарига чиқиб кетди . —Уф жонимга тегди. Бу уйга келган келинни хам шўри. Бечора қизга кун кўрсатмайди хали бу кетиши бўлса. Мунира ғудуранганча хонасига йўл олди.