SevenHells

پارسال یکی لحظه ی سال تحویل گفت "دعا میکنم امسال بختت باز شه.😹" یه ماه بعدش کات کردم. خواستم از همینجا بگم دعا میکنم امسال بخت تو هم باز شه عزیزم.

شما چطور دلتون نمیخواد برید عید دیدنی؟ یعنی انقدر نسبت به عیدی گرفتن بی تفاوتید؟ من از الان برنامه ریختم که چجوری عیدیامو خرج کنم لعنتیا.

ولی ناموسن فاز آموزش پرورش چیه وقتی میخواد دانشجو بگیره ازشون میپرسه وقتی رکعت دوم نماز شک کنی گوزیدی یا نه حکمش چیه ولی ازشون نمیپرسه عزیزم تو خانواده تون سابقه اسکیزوفرنی داشتین؟ حالت خوبه؟ افسرده نیستی؟ نتیجه؟ تربیت بچه های افسرده و ناراحتِ دین زده.

کیرم تو اون قیافه ای که وقتی میاید خونه بقیه میگیرید. خب ناراحتی نیا گوزو.

من مصداق بارز «میتونم ولی نمیخوام» برای قدرت خدام. از همه ی استعداد ها یه ذره بهم داده ولی هیچکدومو کامل نکرده.

واقعا تو سنین نوجوانی چی به سر آدم و هورمون هاش میاد؟ من کم کم دارم رو شخصیت های کارتونی هم کراش میزنم.

یه رفتار هست توی زندگی روزمره ما با بچه ها که یه نوع شرطی کردنه و واقعن می‌تونه باعث ایجاد طرحواره اشتباه توی بچه ها بشه و مقابله با مشکل رو براشون خیلییییی سخت کنه. اون رفتار چیه؟ جایزه دادن خوراکی برای کارهای سخت و بخشیدن خوراکی برای بهتر شدن حال بد! این باعث میشه ذهن ما نسبت به خوراکی نگاهی بجز «چیزی که وارد بدن من میشه و برام انرژی تولید میکنه» داشته باشه و ما فکر کنیم در موقعیت های ناراحت کننده یا خوشحال کننده با خوراکی باید حالمونو خوب کنیم! یعنی حال خوب ما به خوراکی وابسته میشه. مثلن ما بزرگ میشیم و با یه مشکل مواجه میشیم و چون وقتی بچه بودیم موقع گریه کردن عوض حل مسئله بهمون شکلات دادن، الان هم راهکاری به ذهنمون نمیرسه و به جای حل مشکل پرخوری ناشی از استرس میکنیم و فقط حس بدتری نسبت به خودمون بخاطر بی مصرف بودن و حل نشدن مشکلمون میگیریم. چندین بیماری روانی مربوط به چاقی از این رفتار خیلی کوچیک نشأت میگیره..! جالبه نه؟!

چایی پادشاه دنیاست. بقیه حکومتا دروغن.

وقتی خوابم میاد دیگه همه چیز مفهوم خودش رو از دست میده واسم. اونجاست که متوجه میشم ما یه سری موجود تهی و پوچیم که توسط غرایز اولیه مون کنترل میشیم و یه روز میمیریم.

کاش تز روشنفکریتون دور و برتون میموند و با درخشندگیش مارو کور نمیکرد.