SevenHells

یه حس خوبی دارم که دقیقا نمیدونم از کجا اومده. فقط از ترس اینکه خراب نشه میخوام برم سریع بخوابم :|

این میکروفون سرپرستیو وصل کردن بلندگوهای خوابگاه، اسیرمون کردن بقرآن. الان دیگه سرپرست میگوزه هم روشنش میکنه میگه دانشجویان عزیز توجه فرمایید من گوزیدم.

هرکسی را بهر کاری ساختند. مثلن من برای مصرف اکسیژن، تبدیل غذا به عن، تبدیل آب به شاش و خوابیدن ساخته شدم.

خدا منو با چه گلی ساخت انقد سوتی میدم؟

ببین، یه اتفاق میفته هرکس هرجور میخواد برداشت میکنه. اصلاحطلب میگه تقصیر شماست، اصولگرا میگه تقصیر شماست، خلبانا میگن تقصیر هواپیماس، مسئولین میگن تقصیر خلباناس، مردم کسخلم دسته دسته میرن پشت این یکی اون یکی، میرینن به بقیه. میخوام بگم این خراب شده از نپذیرفتن مسئولیت بگایی ها اینقد خراب شده، وگرنه ما وضعمون این نبود که. حاضرن مملکت خراب بشه اسم کیری خودشون نه!

بابا چرا ابداعاتتون در حیطه ی آشپزی رو توی غذای نذری امتحان میکنید؟:( آخه شله چرا باید مزه ی بادمجون بده؟ :( بوی ماهی چی میگه؟ :(

میدونین؟ حرفای قلمبه سلمبه توی روزمره نمیگنجه. مثلن وقتی یه متن طولانی مینویسین که چرا در جواب خوبی باید بگیم مرسی خوبم، نباید حال واقعیمونو بگیم دلم میخواد جدن ازم یه بار بپرسید خوبی؟ و من تمام غصه های داشته نداشته مو بریزم جلوتون تا ببینید این خروج مداوم از سطح روزمره چقد حال بهم زن میتونه باشه.

کاش یه روز به این علم برسم که چرا تکامل رفتار به جایی رسیده که بعضی پسرا سوت زدن رو به عنوان روش جفت یابی برمیگزینن.

تکلیف حرفایی که تا پشت لبت میان ولی قورتشون میدی چیه؟ جز اینه که بعدا یه کوه بزرگ میشن و تو رو قورت میدن؟

نوشته عاشق مژه هاش شدم و این بزرگترین درده. من از همین تریبون میخوام بپرسم داداش شما تا حالا دندون عقلتو کشیدی؟

تازگیا انقد گریه میکنم که میتونم دلیل جدید تشکیل نمک زار ها باشم.

همیشه دلم خواسته به آدمایی که دوستشون داشتم بگم از زندگیشون چیزای کمی نخوان. و الان خودم نمیدونم چی از زندگیم میخوام. نمیدونم باید چی بخوام. یعنی میدونید؟ حالا آدم هر چی هم که داشته باشه، اصلا تموووم دنیا رو هم که داشته باشه، نهایتا دنیا رو داشته! همین دنیا که توش هیچی اون قدر که انتظارشو داشتیم خوب نبوده. خب واقعا چطور میشه تصمیم گرفت چیو میخوای وقتی هیچیو اونقدر نمیخوای؟

آیا پول دارید؟ جدن؟ پس چرا شوگر ددی ما نیستید؟

من در جمع فامیل :«آدم باید خودش بتونه به تنهایی خوشحال باشه و از دیگران هم هیچ انتظاری نداشته باشه.» من در جمع دوستام :« دوس پسررررر :( »

به نظر من درستش این بود که روزای عادی تعطیل باشیم و روزای وفات و شهادت بریم مدرسه‌. بالاخره اینطوری بیشتر ناراحت میشدیم.