414
订阅者
+124 小时
+47 天
+730 天
帖子存档
"زندگی
مثلِ نخ کردن سوزن است.
گاهی بلد نیستی چیزی را بدوزی،
اما چشم هایت آن قدر
خوب کار می کند که همان بار اول سوزن را نخ میکنی.
اما هرچقدر پخته تر می شوی،
هرچقدر با تجربه تر میشوی،
هرچقدر بیشتر یاد می گیری
که چگونه بدوزی،
چگونه پینه بزنی،
چگونه زندگی کنی؛
تازه آن وقت چشمانت دیگر سو ندارد!...
زندگی همیشه یک چیزی اش کم است...
مشکل اینجاست،
وقتی که هم بلدی بدوزی
هم چشم هایت سو دارند؛
تازه آن موقع می فهمی،
نه نخ داری،
نه سوزن
#عادت به حسرتها
تو را به نگاه دیدم
تو را به دل احساس کردم
تو را به قلب دوست داشتم
ولی
دنیا نگو
جای حسرت هاست
جای نرسیدن هاست
باشه ای دنیا
ما عادت به حسرت ها داریم
ما به بودن کنار نبودن ها عادت داریم
پس می نویسم
هر چه ناگفتنی ست
هر چه شنیدنی ست
هر چه دل تنگی ست
برای تو که نیستی
ولی تو باش
تو عزیز دل باش ما حسرت نوش جانمان !!
#ع_دباغ
برای قدرت خدا هیچ حد و مرزی
و محدودیتی وجود نداره،
پس بی حد و مرز آروز کن...
آن قدیمها همه چیز واقعیتر بود. زنگ میزدیم خانهی هم و جواب این بود که ملالی نیست جز دردِ دوری شما واقعا دلتنگ هم میشدیم و برایش کاری میکردیم. نمیگذاشتیم بماند کپک بزند.تلفن را که جواب نمیدادند میرفتیم دمِ درشان، ول کنِ ماجرا نبودیم تا اصل حالِ همدیگر را بفهمیم. شش هفت نفری جا میشدیم در ماشین که برویم سفر هفت هشت ساعت میخکوب مینشستیم تکان نمیخوردیم دوست داشتن را در سیب و هلو خوردن داشتیم حالا هیچ چیز راضی کننده نیست نه احوالپرسیها نه رفت و آمد ها نه زنگهایی که حال آدم برایشان مهم باشد ملال هم تا دلمان بخواهد هست یک چیزمان کم است و خیلی چیزهایمان اضافه. کِش میآید دلتنگی هایمان و هیچ کاری از دستمان برنمیآید. قدیمها آدم خودش را تقسیم میکرد هیچ قسمتی زمین نمیماند ،
همه هم از پس قسمتِ خودشان برمیآمدند.
الان است که مانده ایم روی دستِ خودمان نه میبرندمان و نه خودشان میآیند همدیگر را بلد نیستیم یا اصلا نمیخواهیم یاد بگیریم.چهارنفر جمع شده ایم دورِ هم و نه رفتنمان رفتن است نه ماندنمان ماندن کاش تا زمین گیر نشدهایم کسی بیاید که ما را بلد باشد.
#مریم_قهرمانلو
ما حواسمان نبود!
آدمهایی که با نشاط و قوی به نظر میرسند
و شکایتی نمیکنند از همهی ما،
خستهتر و بی پناهترند!
آدمهایی که بی توقع و افراطی،
محبت میکنند و هوای دیگران را دارند
بیشتر از بقیه محتاج حمایت و محبتاند!
آدمهایی که در کمال انسانیت و عشق،
گوش شنوای دردهای دیگرانند،
بیشتر از همه دردهای ناگفته دارند
و آدم هایی که محکماند و همهمان تصور میکنیم
به هیچ کس نیازی ندارند، از همه ی ما تنهاترند...
کاش دنیا کمی عادلانه بود...!
#نرگس صرافیان
در دست گلی دارم ،
اینبار که می آیم
کانرا به تو بسپارم ،
اینبار که می آیم
در بسته نخواهد ماند ، بگذار کلیدش را
در دست تو بسپارم ،
اینبار که مى آیم
هم هر کس و هم هر چیز ،
جز عشق تو پالوده است
از صفحه پندارم،
اینبار که می ایم
خواهی که اگر سنجی ، می سنج که جز مهرت
از هر چه سبکبارم ،
اینبار که می آیم
سقفم ندهی باری، جایی بسپار آري
در سایه دیوارم ،
اینبار که می آیم
باور کن از آن تصویر،
آن خستگی ، آن تخدیر
بیزارم و بیزارم ،
اینبار که می ایم
دیروز بهل جانا، با تو همه از فردا
یک سینه سخن دارم ،
اینبار که میآیم
# حسین منزوی
ارباب! کاش می دانستیم باران، گل و سنگ چه می گویند؟ شاید ما را، آری ما را صدا می زنند- ولی ما صدایشان را نمی شنویم.
ارباب! کی مردم شنوا خواهند شد! و کی دیدگان حقیقت بین ما باز می شود تا همه چیز را ببینیم. کی ما آغوش خود را باز خواهیم کرد تا همه چیز- سنگ، باران، گل و افراد بشر را در بر بگیریم؟
کتاب#زوربای_یونانی
#نیکوس_کازانتزاکیس
گاه می اندیشم
چندان هم مهم نیست
اگر هیچ از دنیا نداشته باشم
همین مرا بس که کوچه ای داشته باشم و باران
و انسان هایی در زندگیم باشند
که زلال تر از باران هستند...
#شاملو
ای ساربان غمگین مباش
خوش روزگاری میرسد
یاعمر غم سر میرسد
یاغمگساری میرسد
ای ساربان آهسته ران
قدری تحمل بیشتر
این کشتی طوفان زده
آخرکناری می رسد...
معلمم گفت:
زندگی را تعريف كن
گفتم زندگی تعريف كردنی نيست
ناراحت شد و نمره ام را صفر داد
سالها بعد كه او را ديدم، پير شده
بود و عصا به دست راه می رفت
جلو رفتم و گفتم:
زندگی را تعريف كن، آرام
خنديد و گفت: نمره ات بيست
زندگی را بايد زيست ....!
هیچوقت دلخوشی کسی رو ازش نگیرین
این دلخوشی میتونه:
یه سلام
یه احوالپرسی
یه حواسم بهت هست
یه صدای گرم و دوستانه
و یه حس خوب باشه
دوستی ها رو دست کم نگیرین
همین ...
بچه ها شوخی شوخی به گنجشک ها
سنگ میزنن
ولی گنجشک ها جدی جدی میمیرن ... !
آدما شوخی شوخی به هم زخم زبون میزنن
ولی دلها جدی جدی میشکنند .
مهربان باشیم ...
قدرتمندتر از عشق
احساس مسئولیت است ...
آنکه در قبال تو احساس مسئولیت میکند
فراتر از عشق دوستت دارد ...
بدون عشق ، موسیقی وجود ندارد،
بدون موسیقی ، رویایی در کار نخواهد بود. و بدون رویا ، افسانه ای در کار نیست . و بدون افسانه ها، از شجاعت خبری نیست و بدون شجاعت ، هیچ کس قادر نیست بار غم را به دوش بکشد...
#فردریک_بکمن
یاد ایامی که پیکان داشتیم...
سالها ماشینِ پیکان داشتیم
جمعه ها در خانه مهمان داشتیم
فحش، درگیری، بطالت، استرس
کلّشان را در صفِ نان داشتیم!
قرمه سبزی بود ماهانه ولی
املت و کوکو فراوان داشتیم
تورِ چین و نروژ و شیلی نبود
ما سفر در سطح استان داشتیم
ثلث اول، ثلث دوم، ثلث سه
امتحانات فراوان داشتیم
اکثرن بودیم دنبالِ کلاس و مدرسه!
کم قراری در خیابان داشتیم!
داخلِ حمام ما یک تشت بود
در خیالِ خود ولی وان داشتیم!
پای ما در جمع؛ شلوارک نبود
ما درونِ خانه تنبان داشتیم!
آن زمان ها فقر هم بودش ولی
عمدتن یک ذره وجدان داشتیم
پولمان می ماند تا پایانِ ماه
اندکی هم بهرِ درمان داشتیم
کاش میشد بارِ دیگر مثلِ قبل
دل خوشی های فراوان داشتیم...
