3imar سیمار

... چرا بعضی‌ها از شکست دیگران خوشحال می‌شن؟ شاید اعتراف بهش راحت نباشه، اما گاهی آدم‌ها از شکست یا بدشانسی دیگران، حتی کسانی که می‌شناسن و دوستشون دارن، ته دلشون احساس رضایت می‌کنن. روان‌شناسی برای این احساس اسم داره: Schadenfreude؛ یعنی لذت بردن از بدشانسی یا شکست دیگری. اما این به این معنی نیست که اطرافیان ما آدم‌های بدی هستن یا آرزوی شکست ما رو دارن. این احساس معمولاً وقتی بیشتر خودش رو نشون می‌ده که مقایسه وارد ماجرا بشه. مثلاً وقتی کسی مدام خودش رو با دوست، همکار یا حتی یکی از اعضای خانواده مقایسه می‌کنه، موفقیت اون فرد ممکنه ناخواسته حس کمبود یا عقب‌ماندگی بهش بده. در چنین شرایطی، شکست طرف مقابل برای چند لحظه این فاصله رو کمتر می‌کنه و باعث می‌شه فرد نسبت به خودش احساس بهتری پیدا کنه. حسادت، رقابت و حتی این تصور که «حقش بود» هم می‌تونن این احساس رو بیشتر کنن. جالب اینجاست که ممکنه فرد هم‌زمان واقعاً از اتفاقی که برای شما افتاده ناراحت باشه و در گوشه‌ای از ذهنش احساس رضایت کوچکی هم تجربه کنه. احساسات انسان همیشه ساده و یک‌دست نیستن. پس اگر کسی از شکست دیگری برای لحظه‌ای خوشحال شد، لزوماً به این معنی نیست که دشمن اوست. مسئله مهم‌تر اینه که با این احساس چه کار می‌کنه؛ ازش عبور می‌کنه یا اجازه می‌ده حسادت و مقایسه روی رفتارش با دیگران اثر بذاره. شاید بخش جالب ماجرا همین باشه: گاهی ناراحتی ما از موفقیت دیگران، بیشتر از اینکه درباره‌ی آن‌ها چیزی بگه، درباره‌ی نارضایتی ما از زندگی خودمون حرف می‌زنه. @simar50

‍ ... وقتی گرسنگی ؛ اخلاق را در جامعه می‌بلعد ! #جعفر_بخشی_بی‌نیاز نویسنده و روزنامه نگار روزانه ده‌ها و صدها سرقت خرد و کلان در خیابان های ایران رخ می دهد. برخی ها با قاب دوربین روی چشم مردم می نشیند و برخی دیگر همچنان پنهان می ماند. اما ویدئوی سرقت گوشی از یک پاک‌ بان در یکی از خیابان‌های مشهد واکنش های بسیار تندی را از ذات کثیف سارقان به اجماع رساند و عموما این حرکت را ناجوانمردانه و بسیار پست توصیف کردند.‌ موجی از خشم و توهین‌ها به سمت آن دو موتور سوار پس از سرقت گوشی پاک بان روانه شد و همه بر سر یک چیز اتفاق نظر داشتند که آن‌ها پست‌ ترین موجودات هستند. اما اگر ما تنها در سطح توهین به سارق یا سارقین متوقف شویم ؛ در واقع از اصل ماجرا و فاجعه‌ای که در حال رخ دادن است غافل مانده‌ایم. سوال اصلی این نیست که آن‌ها چه کردند که سوال اصلی این است که چه شد که جامعه به مرحله‌ای رسید که سارقان برای یک گوشی موبایل معمولی از یک پاک‌ بان حتی ذره‌ای رحم یا تردید در خود نمی‌بینند. ما نباید اجازه دهیم خشم عمومی ؛ صرفاً در مسیرِ فحاشی و نفرین به سارقان تخلیه شود. چرا که این سارقان ؛ محصولِ یک سیستمِ معیوب و یک اقتصادِ ویرانگر هستند. وقتی شکم‌های خالی ؛ صدای خرد شدنِ مرام‌ و اخلاق را در می‌آورند ؛ وقتی فقر چنان تند و تیز می‌شود که نان از ارزشِ انسانی پیشی می‌گیرد آنگاه با هیولایی روبه‌رو هستیم که دیگر نه با دعای خیرِ خیر خواهان آرام می‌شود و نه با سرزنشِ منتقدان. بله. سارق سارق است و جرم او قابل توجیه هم نیست و باید که مجازات شود ؛ اما نباید از چشم‌ پوشیدنِ جرمِ بزرگتر غافل شد. جرمِ بزرگتری که این وضعیتِ روانی و اقتصادی را در جامعه نهادینه کرده است. وقتی حاکمیت ؛ سیاست‌های اقتصادی را به گونه‌ای پیش می‌برد که لایه متوسط جامعه در سقوط قرار می‌گیرد و لایه‌های پایین‌تر در مرزِ گرسنگی و ناامیدی مطلق می‌لرزند ؛ در واقع زمینه‌ سازی می‌کند برای روزی که تیغِ نیاز بر گلوی هم‌ وطن کشیده شود. وقتی تورم ؛ وعده‌های وعده‌ داده‌ شده را می‌بلعد و عدالت توزیع ثروت به یک افسانه تبدیل می‌شود ؛ جامعه دچار نوعی کرختی و بی حسی ؛ یا بی‌ قانونی و بی‌ هویتی اخلاقی می‌شود. در چنین فضایی سارقی که از یک پاک‌ بان که نمادِ ساده‌ زیستی و تلاشِ شریف است اموالش را می‌رباید در واقع قربانیِ یک ساختارِ سارقه است که فرصت‌های عادلانه را از چنگ مردم درآورده است. وقتی بقا شرطِ اولِ زندگی شود ؛ اخلاق به کالایی لوکس تبدیل می‌شود که تنها ثروتمندان توانِ خریدنش را دارند. اگر می‌خواهیم از سرقت گوشی در خیابان ها جلوگیری کنیم ؛ نباید فقط به دنبال گشت زدن در خیابان‌ها باشیم؛ باید به دنبال بازگرداندنِ کرامت انسانی از طریق عدالت اقتصادی و ثبات اجتماعی باشیم. تا زمانی که حاکمیت مسئولیت خود را در تامین امنیتِ معیشتیِ مردم ایفا نکند ؛ هر چقدر هم که سارقان را لعن کنیم ؛ باز هم در حالِ درمانِ عرضیِ یک بیماریِ ساختاری هستیم. سارق تنها یک بیمار است اما علتِ اصلیِ زایشِ برخی سارقین ؛ حاکمیتِ بی‌رحمِ اقتصاد است. @simar50

... زخمی بر سینه‌ی من است که با من حرف نمی‌زند ... زخمی که منتظر مانده است شب شود و از اعماق خونی‌اش تو را صدا کند... #گروس_عبدالملکیان @shoroum آواز: #علی‌_جمالی #شعر‌_نو #تو_رفتی #پروین #نی