3imar سیمار

.. نه به‌خاطر خدا! #رحیم_قمیشی - آقا، چرا دوست داری و اینهمه تلاش می‌کنی مقامی مسئول باشی؟ - چون کشورم را دوست دارم، مردمم را دوست دارم، اسلام را دوست دارم، فقط به‌خاطر خدا، دلم می‌خواهد با کسب مقام به خدا، مردم، اسلام و کشورم خدمت کنم! چقدر از این دروغ ها شنیده‌ایم؟ آنقدری که حالمان بد می‌شود. مقام را پذیرفتی، جنگیدی آن را بدست آوردی، اگر دروغ نگویی اتفاقی می‌افتد!؟ راست گفتن آنهمه مشکل است؟ - من دوست داشتم منشأ اثرات بزرگی باشم. من دلم می‌خواست آدم مهمی شوم و مردم به من احترام بگذارند. من حس می‌کردم توانایی کارهای بزرگ را دارم که از من مضایقه شده. احساس کردم تلاش نکنم کار به دست آدم‌های ضعیف‌تر از من می‌افتد و من برای این سمت محق‌ترم! من شهرت و مقام را دوست دارم. در مقامات بالا درآمدهای بهتری کسب می‌کنم. با کدامیک از این دو تیپ آدم‌ها می‌شود کار کرد؟ به شکل واضحی دسته دوم. چه تیپ آدم‌هایی در سیستم جذب می‌شوند؟ دروغگوهای تیپ اول! با دروغ بهتر می‌شود مقام را بدست آورد و آن را تا آخر حفظ کرد. با بهانۀ خدا! این خاص ایران نیست. روش متعارف همه سیاستمداران دغل‌باز است. آقای صد ساله چرا از قدرت کناره نمی‌گیری؟ به‌خاطر امام زمان. آقای هشتاد و چند ساله شما بازنشستگی نداری؟ نه، به‌خاطر خدا! آقایی که چهل و پنج سال است یک روز بدون مسئولیت نبوده‌ای، قرار نیست دوره‌ات تمام شود؟ نه! اسلام، انقلاب، کشور نیازم دارند. خدا چطور می‌تواند بگوید من هم از دست شما خسته شدم!؟ اسلام چطور بگوید شما بروید شاید بتوانم آبرویم را بازیابم. ایران چطور بگوید می‌خواهم نفس بکشم، گلوی مرا رها کنید. مردم به‌وضوح گفته‌اند؛ دروغ‌هایتان دیگر رنگی ندارد. کودکان هم فهمیده‌اند، جز با رفتن شما وضع بهتر نمی‌شود. دولت رئیسی مورد تایید مطلق شما بود. هر تصمیمی این روزها بر خلاف رویه آنها، گرفته می‌شود، مردم از صمیم قلب خوشحال می‌شوند. صدای هشتاد درصد مخالف را نشنیدید؟ تقاضا برای رفراندوم یک شوخی نبود. یک درخواست واقعی و جدی است. که مشمول مرور زمان نمی‌شود! شما که سهل است امام زمان هم بیاید ما با احترام به او خواهیم گفت قربان لطفت هزار و دویست سال منتظرت بودیم اما برای کسب قدرت یک راه بیشتر نداری. نظر مردم را جویا شو... هزاران سال آنقدر به‌خاطر خدا کلاه سرمان رفت که دیگر آن جمله برای ما فقط زدگی می‌آورد. بگو اگر مردم بپذیرند و قول بده وقتی گفتیم رفراندم، بپذیری تو دیگر نگو جواب خدا با من! قدرت را بپذیر ولی نه به‌خاطر خدا! @simar50

... فیل‌های سفید جمهوری اسلامی یکی از درباریان شاهِ تایلند، مرتکب خلافی شد که مکافاتش مرگ بود. ولی شاه نه تنها او را نکشت، بلکه فیل سفید مقدس و بسیار گرانبهایی را به او بخشید. چنانکه مایه‌ی مباهات او شد. ولی مشکل از همان روزهای نخست هویدا شد. نگهداری فیل نیازمند استخدام شبانه‌روزی فیل‌بان، مهیا سازی روزانه ۲۵۰ کیلو علوفه‌‌ی مقوی، جا برای نگهداری او و تیمار دائمی این موجود مقدس و خلاصه صرف هزینه‌های سنگین بود. درباری بیچاره شد. از سویی نمی‌خواست این فیل را که از منظر دیگران مایه مباهاتش بود، از دست بدهد و از سوی دیگر مخارج حفظ این فیل مقدس، روز به روز بیشتر و کمرشکن‌تر می‌شد. در عین حال پس از ماه‌ها پرداخت هزینه بالای پاسداری از فیل، چگونه می‌شد از او دل کَند!؟ کوتاه آنکه درباری به خاک سیاه نشست. در واقع تصمیم شاه برای مجازاتش، چند برابر شوم‌تر و خردکننده‌تر از اعدام بود. او نمی‌توانست فیل را که باعث افتخارش شده و نیز هزینه‌های کلان برایش تراشیده بود، از دست دهد و نه دیگر از عهده مخارج نگهداری فیل بر می‌آمد. به گمانم انقلاب و جمهوری اسلامی ۴۶ سال است سخت اسیر و پابسته‌ی فیل‌های سفیدی هستند که نگاهداری آنها را پذیرفته اند. فیل‌هایی که گرچه برای مردم و کشور انواع هزینه‌های کلان در بر دارند، نگاهداری آنها پرزحمت و خانه خراب کن است، ولی حفظ هریک از آنها، به عنوان بخش جدایی‌ناپذیر فرهنگ سیاسی حاکمیت جا انداخته شده است. مثلا چه کسی جرات دارد به حاکمیت ندا در دهد: جنابان! هزینه نگهداری فیل مرگ بر آمریکا، در ابعاد گوناگون، بیشتر از کل بودجه عمومی ۵۰ سال اخیر بوده است. جنابان تصور می‌کنند حفظ این فیل مایه‌ی فخر و مباهات بین المللی ملت ایران است. از سوی دیگر سالها برایش هزینه شده، ولی امروز دیگر عالَم و آدم، عامی و عالِم، بر ویرانگری نگهداری این فیل پی برده‌اند. به اغلب احتمال، تا جمهوری اسلامی از نگاهداری دهها فیل مقدس‌پنداشته‌، خود را رها نکند و از حفظ همه‌ی آنها دست نکشد، راه ترقی ایران همچنان مسدود خواهد بود. #یدالله_کریمی_پور @simar50

... «مثل گذشته‌ها مهربان باشید.» این عبارت آخر را که می‌گفت کوشید که لبخند بزند اما چشمانش پر از اشک بود. #لئو_تولستوی جنگ و صلح مترجم : #سروش_حبیبی @imar50