جمع مدیران نامدار ایران

فکر میکنید اگر همه انسانها هم زمان با هم بپرند، چه اتفاقی میافتد؟ با مدیران نامدار ایران همراه شوید @excellentmanagers

🔴من به گاوها رای نمی دهم! ✍️مجتبی لشکربلوکی یه خارجی به یه هندی می خنده که گاو می پرسته. هندی بهش می گه ما گاو رو مقدس می دونیم ولی در انتخابات بهش رأی نمی دیم. مقدس دانستن کسی که می دوشیش بهتر از رأی دادن به کسیه که می دوشدت. پائولو کوئیلو نویسنده معروف و معاصر برزیلی در کتابش تصویری عالی از رفتار ما نشان می دهد؛ آدم ها را تصور کنید که پشت سر هم دارند راه می روند. یک صف بزرگ را تصور کنید. یک چوب روی شانه شان است. با یک سبد در جلو و یک سبد در پشت. در سبد جلو خوبی هایمان را می گذاریم و در سبد پشتی زشتی هایمان را نگه می داریم. خُب، ما چه چیزی می بینیم: یک سبد از پر خوبی که ما تعلق دارد و هزاران سبد از بدی متعلق به آدم هایی که پیش روی ما هستند. در ضمن سبد بدی های مان را هم نمی بینیم. این حکایت ماست؛ به همه ایراد می گیریم؛ رسانه های ما و در نتیجه مغزهای پر است از این موارد: فروپاشی بنیاد خانواده در غرب، افزایش خودکشی در ژاپن، اعتصابات و اعتراضات در فرانسه، خوردن مارمولک در کشورهای همسایه، پرستش گاو در هند، خوردن سوسک و قورباغه در چین، افزایش بی خانمان ها در آمریکا، خشک رفتاری آلمانی ها و .... همسایگان را مسخره می کنیم، به انتظار فروپاشی غرب نشسته ایم و رفتار شرقی ها را ریشخند می کنیم. چرا؟ چون سبد خوبی ها را گذاشته ایم جلو و چشم دوخته ایم به سبد بدی های دیگران. چه می توان کرد؟ ▫️گهگاهی به ایران از نگاه خارجی ها نگاه کنیم تا اندکی نگاه ما تعدیل شود. منابع ما می تواند از ایران شناسی از منظر سفرنامه های اروپاییان عهد قاجار و نوشته های سفرای خارجی از تجربه زیسته در ایران باشد تا نوشته های جدید گردشگران بین المللی از تجربه حضور در ایران. هم مثبت ها را بخوانیم و هم منفی ها را تحلیل کنیم. ▫️تمرین ذهنی دوم این است که در صف آدمیان پشت سر هم، خودمان را از نگاه پشت سری نگاه کنیم. یعنی جایی بایستیم که سبد بدی هایمان را هم ببینیم. بگذارید یک مثال بزنم: خودتان را بگذارید جای یک خارجی. در یکی از خیابان های اصلی شهر تهران دارید رانندگی می کنید. یک موتوری جلوی شما سبز می شود. در همان مسیر شما، از روبرو (جهت خلاف) می آید. شما تعجب می کنید و این یک مورد را سعی می کنید توجیه، هضم و فراموش کنید. کمی جلوتر می روید می بینید که بازهم موتورسوران در مسیر خلاف به شما نزدیک می شوند. اصلا هم در نگاه شان و رفتارشان خجالت و ناراحتی از قانون شکنی نمی بینید، چیزی که تا به حال ندیده اید و تجربه نکرده اید. چه برداشتی از یک کشور که ادعای تمدنی با سابقه بیش از 2 هزار سال دارد، می کنید؟ از این پس سعی کنیم به جای آنکه به بدی های دیگران بخندیم (ریشخند پرستش گاو توسط دیگران)، نکات منفی و زشت و منفی رفتار خودمان را دریابیم، آن را تعدیل کنیم با تاکید بر این نکته که توجه بر نکات منفی نباید باعث نادیده انگاری نکات مثبت و خودزنی و بیگانه ستایی (بیگانه پرستی) شود. با مدیران نامدار ایران همراه شوید telegram.me/excellentmanagers

🔴 توهم دانش ✍️ دکتر سیدحسن اسلامی اردکانی ▫️مقاله‌ای با خودش آورده بود که به انگلیسی بود و مثلاً در یک مجله خارجی منتشر شده بود. پرسیدم: «مقاله را دادید برایتان ترجمه کردند؟» پاسخ داد: «نه خودم نوشتم!» دوباره پرسیدم: «یعنی برایتان ترجمه نکردند و خودتان نوشتید؟» گفت: «بله.» یکی از همکاران گفت: «پس کمی از این مقاله را بخوانید!» و او شروع کرد اما حتی قادر نبود جمله اول مقاله را بخواند. برگشت که توضیح بدهد محتوای این مقاله چیست! گفتم: «نیازی به توصیف محتوا نیست،‌ بخوانید!» دیدم نمی‌تواند ادامه دهد. گفتم: «این تعبیر که در سطر اول آمده است یعنی چه؟» سکوت. جلسه مصاحبه آزمون دکتری بود که امسال برگزار شد و یکی از مصاحبه کنندگان بودم. افراد مختلفی از این دست می‌آمدند و می‌رفتند. دیگری آمد و نشست. پرسیدم: «موضوع پایان‌نامه‌تان چه بود؟» گفت: «پایان‌نامه ندارم!» گفتم:‌ «یعنی چه که پایان‌نامه ندارید؟» گفت: «آموزش‌محور بودم.» پرسیدم: «مقاله‌ای، نوشته‌ منتشر شده‌ای دارید؟» پاسخ داد: «هیچ ندارم!» کارنامه‌اش مانند دل مؤمنان سفید بود. نه نوشته‌ای داشت و نه مقاله‌ای و نه اطلاعات منسجم و مشخصی در رشته‌ای که مدعی داشتن کارشناسی ارشد در آن بود. خواستیم که متنی انگلیسی بخواند. حتی حاضر نشد بخت خود را بیازماید. با این حال می‌خواست وارد مقطع دکتری شود. آن یکی هم پایان‌نامه داشت و هم مقاله انگلیسی و این یکی هیچ کدام. با این حال، کمابیش یکسان بودند. نه بحثی را نیک بلد بودند، نه قادر به طرح یک مسأله مشخص بودند و نه اطلاعات عمومی قابل توجهی داشتند و نه دانش زبانی خوبی داشتند. این بخشی از بدنه آموزشی کشور است که از دانشوری و دانش تنها مدرکش را دارد و در درازمدت دچار توهم دانش می‌شود و باور می‌کند که چون مدرک دارد پس دانش هم دارد. واقع آن است که تعداد قابل توجهی از کسانی که وارد دانشگاه می‌شوند و با مدرک قبولی آن را ترک می‌کنند، از دانش تخصصی رشته خود، مهارت‌های اساسی چون خواندن متون تخصصی و زبان یا نگارش مقالات فنی، و توان تحلیلی که لازمه دانشوری است بی‌بهره هستند و ظاهراً جز مدرک نشانی از دانشوری در آن‌ها دیده نمی‌شود. دانشوری در گرو داشتن دانش است. دانش صرفاً اطلاعات و معلومات نیست. چیزی است فراتر از آن که وجود شخص را دگرگون می‌کند. این دگرگونی زمانی حاصل می‌شود که به تعبیر ریچارد پیترز، از مهم‌ترین فیلسوفان تربیتی قرن بیستم، چهار ویژگی در شخص فراهم گردد. نخست آنکه شخص مجموعه‌ای از دانش مرتبط و همراه با فهم مفهومی داشته باشد، به گونه‌ای که دانش او صرفاً داده‌ها و اطلاعاتی گسسته نباشد. دوم آنکه این دانش مجموعه‌ای راکد، کرخت و بی‌اثر در حاشیه زندگی شخص نباشد بلکه بر نگرش و فهم شخصی او تأثیر بگذارد و شیوه نگرش او را به مسائل تغییر دهد. سوم آنکه شخص بر اثر این دانش به چشم‌اندازی شناختی دست پیدا ‌کند. سرانجام آنکه کارآمدی و دانش شخص به یک عرصه منحصر نشود و او را در عرصه‌های دیگر نیز توانمند سازد. (Richard Peters, Ethics and Education, London, Allen and Unwin, 1966) حتی اگر بخشی از این ویژگی‌ها را بپذیریم، می‌توانیم نتیجه بگیریم که بخشی از بدنه آموزش عالی فعلی به جای دانش گستری و تربیت علمی به توهم دانش دامن می‌زند. با مدیران نامدار ایران همراه شوید telegram.me/excellentmanagers

(راه اندازی ماشین پولسازی) در ٥ اُمین دورهٔ تخصصی رمزارزها میتوانید صاحب شغلی جدید با درآمد دلاری شوید. اگر شما هم مثل شرکت کنندگان ٤ دورۀ قبلی به ایجاد یک تحول مالی علاقمندید و میخواهید خودتان روی سرمایه تان کار کنید همین حالا با ما تماس بگیرید یا به آیدی تلگرامی زیر پیام بدهید: 👇👇👇 @iranbizclub1 مشاور شما : سارا سهرابی IranBizClub.com

#تبلیغات

🔴 رویکرد کوتوله پروری در سیستم مدیریت ایران یکی از دلایل اصلی شرایط کنونی کشورمان، رویکردهای مدیریتی دولت های بعد از انقلاب با گفتمان های متفاوت انقلابی، جهادی-دفاعی، سازندگی، توسعه سیاسی- آزادی های مدنی، عدالت خواهی و در نهایت اعتدال است. با توجه به نوع گفتمان ها در هر دوره سیستم مدیریتی هم دستخوش تغییرات شدید و اغلب اتوبوسی شده است. به نظر می رسد اکثر این دولت ها در یک رویکرد به نام " رویکرد کوتوله پروری" اشتراک دارند. این رویکرد در دولت های مختلف دارای شدت و ضعف بوده است. این نوع رویکرد مشکلات زیادی برای رشد و توسعه کشور ایجاد نمود و سرمایه های عظیم کشور از جمله ثروت بزرگ نیروی جوان، نفت و گاز و .. را نابود کرد. در این میان گاها تک ستاره هایی در سیستم مدیریتی کشور پدیدار شده و خدمات ارزنده ای به ملت و کشور عرضه داشتند که به عدم تداوم نگرش و رویکرد آنها، نتوانستند جهت دهی مناسبی به مدیریت منابع و نیروی انسانی کشور بدهند. مدیران کوتوله دارای ویژه گی های مشترکی به شرح ذیل هستند: 1- فاقد دانش، توانایی و شایستگی لازم هستند ولی با اطلاعات سطحی که دارند در مورد هر چیزی اظهار نظر می کنند 2- حوزه مدیریت شان به مثابه ملک شخصی است که بر اساس سلیقه و به فراخور زمان از آن هزینه می کنند 3- نگاه شان به مسند، نگاهی عنکبوتی است، بدان معنی که چینش زیر مجموعه را بر اساس بقاء خویش انجام می دهند 4- مدیران زیر مجموعه خود را از میان افراد ناتوانتر از خود انتخاب می کنند 5- لابی با شخصیت های سیاسی مذهبی و بویژه نمایندگان مجلس برای بقاء پست، از وظایف روزمره آنهاست 6- قانون بقاء پست در مورد آنها صادق است یعنی از دولتی به دولت دیگر همیشه مدیر می مانند و انگار مدیر متولد شده اند 7- مانع رشد و ارتقاء پرسنل زیر مجموعه خود شده و معیار ارتقاء افراد را میزان نزدیکی و وفاداری می دانند 8- ریسک پذیر نبوده و در انجام امور به دلیل عدم آگاهی از قوانین، دستور مستقیم بر انجام یا عدم انجام کار نمی دهند و پاراف درخواست های ارباب رجوع معمولا جمله ی معروف "طبق مقررات یا طبق رویه" است 9- لابی گرهای خبره ای بوده و زندگی شان از رانت ها تغذیه می شود 10- از بورس تحصیلی و ماموریت های پر سود بخوبی بهره می برند 11- بیشتر وقتشان صرف جلسات بی ثمر می شود 12- برای پر بار نمودن رزومه هایشان، ریاست هیات های ورزشی و ... را بر عهده گرفته و مانع بزرگی در مقابل ورزشکاران حرفه ای اند 13- علاقه شدیدی به برگزاری همایش های بزرگ و پر هزینه و بی محتوی دارند 14- مقدس معابی در وجودشان موج می زند. صف اول هر مناسبتی می‌نشیند و زاویه دید دوربین‌ رسانه ها را به خوبی شناسایی می کنند و در پس پرده این تظاهر انواع تخلفات قانونی و دینی را انجام میدهند 15- از بودجه دولت بعضی از رسانه ها را اجیر و تبلیغات پر سر و صدایی دارند 16-علیرغم نداشتن وقت کافی، رزومه پر پیمانه ای از کتب و مقالات به چاپ رسیده دارند 17- بیرق آنها بر پشت بام خانه‌شان افراشته، و جهت وزش باد را بخوبی حس می‌کنند 18- تشریفاتشان زیاد، و دیدارشان برای مردم پر مشقت است 19- اگر در خطر عزل قرارگیرند نزدیکترین دوستان خود را قربانی می کنند 20- آمار پردازان و مستند سازان حرفه ای هستند 21- با ایجاد شبکه های مدیریتی بین بخشی، در امور استخدامی به داد و ستد پرداخته و بستگان خود را به راحتی مستخدم دولت می کنند 22- بعد از پایان ساعات کار که کارکنان سازمان را ترک میکنند و در آخر شب زمان لابی آنها است 23- اسپانسرهای خوبی برای انتخابات هستند 24- پرونده سازان حرفه ای برای رقبای احتمالی اند 25- همزمان هم مدیر، هم دانشجو و هم استاد دانشگاه هستند 26- برای دیدار مدیران بالادستی هدایای ارگانیک می برند 27- آهنگ انتظار گوشی های تلفن همراه آنها بسیار معنوی و شامل سخن بزرگان است 28- در بوروکراسی و کاغذ بازی استاد بی بدیل هستند 29- جهت تحکیم ریاست خود با مدیران قبلی زدوبند و تساهل میکنند و جرات تغییر مدیران قبلی را ندارند 30- از روسای شکست خورده قبلی به عنوان مشاور استفاده میکنند 31- با وجود ناشایستگی و نالایقی روسای قبلی از آنها تقدیر میکنند تا در زمان برکنار شدن خودشان مورد تقدیر قرار بگیرند 32- هیچگونه برنامه جدیدی ندارند و از ترس تغییر برنامه مدیران شکست خورده قبلی را دنبال میکنند 33- جرات تغییر و اصلاح در سیستم مدیران موروثی قبلی را ندارند رویکرد کوتوله پروری مانند بیماری مزمنی در بدنه مدیریتی کشور رسوخ و نهادینه شده است. یکی از دلایل اصلی ناکارآمدی دولت ها و نارضایتی مردم از دولتی ها وجود این رویکرد خطرناک مدیریتی در آنهاست. حذف این رویکرد نیاز به عزمی جدی دارد و نجات مدیریت کشور از دست مدیران کوتوله، نجات کشور خواهد بود با مدیران نامدار ایران همراه شوید telegram.me/excellentmanagers

❇8مین دوره جامع مدیریت حرفه ای فروش #تغییر_نگرش_مدیریت 🔺 به سبک #مدرسه_عالی_کسب_و_کار_ماهان ❇آموزش آخرین متد ها و استراتژی های حوزه فروش در بازار ایران 📝با ارائه گواهینامه مورد تایید وزارت علوم 📱جهت کسب اطلاعات بیشتر ارسال عدد 112 به سامانه 02188401313 www.mahanbs.com @mahanbs

#تبلیغات

«قبل از هر تصمیم مهم ، مشورت کنید » موفق ترین شرکتهای ایران ، "مجمع فعالان اقتصادی" را بعنوان مشاور برگزیده اند. https://t.me/joinchat/AAAAAD-0rkJfxbjPxic4xg

🔴 او رفته است، خود را بجوييد ✍️دکتر علی دادپی دو سال گذشت - مريم ميرزاخاني نابغه رياضي و برنده جايزه فيلدز درگذشت. اولين خبري که منتشر شد البته اين بود که به سرطان مبتلا است اما بعد ناگهان خبر درگذشت او روي خط هاي خبري قرار گرفت. اين خبر با موجي از ابراز نظرات و بيان بزرگداشت ها همراه شد. بخشي از اين بزرگداشت ها طبيعي و شايسته است. به راستي جايگاه رفيع علمي و عطشش براي کسب علم او را به الگويي براي همه جوانان دانش پژوه تبديل مي کند. در ميان ايرانيان و بسياري ديگر در کشورهاي توسعه يافته چه بخواهيم و چه نخواهيم خاطره او و دستاوردهايش مشوق هر دختري است که دانش آموزي و دانشجويي را پيشه خود قرار مي دهد. واقع امر اين است که موفقيت او تا حدي نتيجه بستري بود که به دليل تاکيد دولت مرحوم هاشمي بر تعامل با جهان و بها دادن به حضور در المپيادهاي علمي فراهم شد. از بزرگداشت ها که بگذريم برخي حرف ها و نظرها گويي خودنگاره هايي است که برخي با خبر درگذشت او مي گيرند. مانند جواناني که فارغ از فضاي خصوصي ستارگان ورزش و سينما دست در گردن آنها مي اندازند تا «سلفي» گرفته باشند. در اين هياهو قرار است زندگي پرنشاط و پرتلاش مريم ميرزاخاني زير بار غم هاي ديگراني مدفون شود که تا ديروز از او چيزي نمي دانستند.کسي از دنيا رفته است که آنقدر حريم هاي زندگي اش مشخص بودند که چند نفري بيشتر، خارج از حلقه رياضيدانان نمي دانستند که هنگام دريافت مدال فيلدز تازه از شيمي درماني فارغ شده بود. اينگريد دبوشي، رئيس اتحاديه بين المللي رياضيات، the International Mathematics Union، در مصاحبه اش با هفته نامه نيويورکر مي گويد پس از آنکه به مريم خبر انتخابش را براي دريافت نشان فيلدز داده بود، متوجه شد که مريم نگران است که نتواند به خاطر شيمي درماني در مراسم شرکت کند. او همچنان نگران توجه رسانه ها بود. در نتيجه دبوشي و ۶ بانوي برجسته رياضيدان ديگر نقشه مي کشند تا «سپر مريم» باشند و هر وقت خبرنگاري به سراغ او آمد به کمکش بروند. دبوشي به نيويورکر مي گويد: «ما به عنوان جمع رياضيدانان احساس کرديم که بايد کمک کنيم.» و اضافه مي کند: «ما مي خواستيم به او کمک کنيم که بتواند موفقيتش را جشن بگيرد. اين بسيار غم انگيز بود که او در مراسم بود؛ اما رنجور بود.» هيچ کس از کساني که درباره مراسم و موفقيت مريم ميرزاخاني در کسب نشان فيلدز به عنوان اولين زن و اولين ايراني نوشتند، نمي دانستند که موهاي کوتاه او نتيجه شيمي درماني بوده است. شايد تضادي بهتر از اين ناآگاهي از واقعيت زندگي او و حجم ابراز نظرات درباره اش نتواند مظلوميت او را به تصوير بکشد. مريم ميرزاخاني در دوران حيات خاکي خود دستاوردهايش را به سکوت برگزار کرد و هرگز نخواست در برابر دوربين رسانه ها باشد؛ اما او هميشه با دانشجويان سخن مي گفت و حتي با نشرياتشان مصاحبه مي کرد و استادي بود پرانرژي و بانشاط. او نمي خواست اسير حاشيه ها باشد، فضايي مي خواست براي انجام کاري که دوست داشت. بهارگاوا، برنده ديگر جايزه فيلدز در سال ۲۰۱۴ به نيويورکر مي گويد: «حتي باوجود بيماري، او در حال کشف هاي برجسته و شگفت انگيزي در رياضيات در يکي، دو سال اخير بود.» مريم ميرزاخاني دانشمند بود و به دانش مشغول. حالا او از بين ما رفته است و خيلي ها به بهانه مرگ او از خود مي گويند. ابتدا از او براي تاييد خود بهره مي برند و خيلي زود با حمله به وي خواهند کوشيد سهم خود را از بزرگداشت ها طلب کنند. براي مريم ميرزاخاني و براي علم رياضيات و دانشجويان واقعي او اينها همه حاشيه خواهد بود. راه علم ادامه خواهد داشت و هياهوپرستان جنجال زده مانند هميشه در حاشيه و به حاشيه مشغول خواهند بود. دبوشي مي گويد مريم پس از دو روز، پيش از سخنراني و ارائه مقاله اش که همه منتظرش بودند، کنگره رياضيدانان و محل دريافت نشان فيلدز را ترک کرد. او مي گويد: «آن روز صبح همه دنبال او مي گشتند، ولي او رفته بود.» او رفته است، به دنبال خودمان بگرديم تا در حاشيه نمانيم. با مدیران نامدار ایران همراه شوید telegram.me/excellentmanagers ‌

🔴 علائمی که نشان می دهند برای قبول پست مدیریت آماده نیستید پیشنهاد پست مدیریتی جدید، معمولاً برای همه کارمندان وسوسه کننده است؛ ولی تصمیم به قبول یا رد آن نیز بسیار پیچیده به نظر می رسد. به منظور ارائه راهکارهایی که به تصمیم درست در این موارد منجر شود، پیشتر در مقاله ای جداگانه در دیجیاتو به علائمی پرداختیم که نشان از آمادگی پذیرش پست مدیریت داشتند. اکنون قصد داریم 10 نشانه ای را بررسی کنیم که به معنی عدم آمادگی پذیرش سمت مدیریت است: 1- اگر به منظور راحت شدن فعالیت هایتان قصد قبول پست مدیریت را دارید، در این صورت باید از پذیرفتن آن خودداری نمایید. 2- اگر تنها دلیل شما برای پذیرش سمت جدید، دریافت حقوق بیشتر باشد، در این صورت آمادگی لازم برای پذیرش پست جدید را ندارید. 3- در صورتی که به خاطر عنوانِ پست شغلی قصد تصدی سِمت جدید را دارید، باید بدانید که جاه طلبی مانع موفقیت در مدیریت می شود. 4- آیا تصور می کنید به محض اینکه مدیر شوید، باید برخی از کارمندان را توبیخ کنید؟ در این صورت الان زمان مناسبی برای قبول جایگاه مدیریت توسط شما نیست؛ زیرا ترفیع شما ممکن است منجر به تسویه حساب های فردی در سازمان شود. 5- اگر برای فخر فروشی سِمت شغلی خود به دیگران، قصد قبول پیشنهاد مدیریت را دارید، نباید آن را بپذیرید. 6- در صورتی که اظهار نظر در موارد مرتبط با کسب و کار سازمان برایتان سخت است، پس جایگاه پیشنهادی برایتان مناسب نیست؛ زیرا در آینده نیز نمی توانید در مورد امور مهم سازمان تان اظهار نظر کنید. 7- شاید تصور کنید سایر کارمندان تنبل هستند و می خواهند از فعالیت هایشان شانه خالی کنند، در این حالت نیز پذیرفتن سِمت مدیریت از جانب شما، تصمیم درستی نیست. زیرا ممکن است از جانب شان این گونه برداشت شود که آنها را دست کم گرفته اید. 8- در صورتی که به افراد گروه کاری که در آن فعالیت می کنید، اعتماد ندارید یا نمی توانید با آنها ارتباط برقرار کرده و مشکلات را با هم حل نمایید، به سوی پست مدیریت قدم بر ندارید. 9- آیا تصور می کنید که مدیران ارشد سازمان بی کفایت و بی نزاکت هستند؟ در این صورت سمت مدیریت را قبول نکنید؛ زیرا ممکن است در حین فعالیت در پست جدید، با مدیران ارشد روبرو شوید و احترام دو طرفه بین تان از بین برود. 10- اگر تصور می کنید که سمت مدیریت آتی، ساده است، مطمئن باشید که از کار فعلی تان ساده تر نخواهد بود. در صورت ساده انگاری پست پیشنهادی، باید از پذیرش آن خودداری نمایید. ✏️منبع: Forbes با مدیران نامدار ایران همراه شوید telegram.me/excellentmanagers

راه اندازی ماشین پولسازی در 5 اُمین دورهٔ تخصصی رمزارزها میتوانید صاحب شغلی جدید با درآمد دلاری شوید. اگر شما هم مثل شرکت کنندگان 4 دورۀ قبلی به ایجاد یک تحول مالی علاقمندید و میخواهید خودتان روی سرمایه تان کار کنید همین حالا با شماره های مندرج در بنر تماس بگیرید یا به آیدی تلگرامی زیر پیام بدهید: 👇👇👇 @iranbizclub1 مشاور شما : سارا سهرابی IranBizClub.com

#تبلیغات

رهبران بزرگ جهان ... با مدیران نامدار ایران همراه شوید @excellentmanagers

🔴 آمریکا سرگرم زندگی، ایران سرگردان سیاست ✍ علی ملک‌پور 🌿🎲 مردم آمریکا بازی با ایران را جدی نمی‌گیرند و از استمرار آن، زیانی متوجه آنان نیست. آنها به هیاهوی رهبران و سیاستمداران کاری ندارند و گاه حتی از آن بی‌خبرند. مردم آمریکا در واقع "زندگی" می‌کنند و به نرخ اشتغال فرزندان خود حساسیت دارند که مثلا در همین روزها با حداقل بیکاری (زیر ۴ درصد) از کار و آینده خود و جوانانشان اطمینان دارند. حالا گاه به ادا و اطوار ترامپ می‌خندند و گاهی هم از تهِ دل او را تحسین می‌کنند که: " ....عجب مویی، عجب رویی.... عجب لحن طلاگویی....!! که همه آمارهای فروش و سود و بازار و کار را بهبودی داده است!" اصلا خیلی از مردم آمریکا نمی‌دانند "ایران" کجاست و گاه در نظر سنجی‌ها کشور ایران را با عراق و آفریقا و ... اشتباه می‌گیرند!! 🌿 اما در ایران اوضاع طور دیگری ست. هر روز سرفه و عطسه و.... رییس جمهور آمریکا نرخ زندگی و ارزش دارایی‌های این مردم را تقسیم بر دو یا سه یا چهار می کند و درین قیل و قال بد اقبال، نرخ تولید و معیشت و رفاه و بهداشت و آموزش و اشتغال به نقصان می رود. ما البته برخلاف اتباع ترامپ، می‌دانیم " آمریکا " کجاست و در کدام قاره است و اقتصاد و ارتش و دلار آن رتبه چندم جهان است و حتی مسئولان ما می‌دانند که " گرین کارت" آنجا چقدر فواید و حسنات برای خودشان و اولاد و اولیایشان دارد، و لذا گاه به رغم مرگ و ناسزاگویی به استکبار، به استقبال (کارت سبز رویایی) آن نیز می‌روند و در تکاپویند که به دلالت دلار و دلال روادید بستانند و از قافله عشاق سرزمین فرصت‌ها باز نمانند! 🌿 این بازی نافرجام و " به دور باطل افتاده"، مردم را سرگردان کرده و هیچ کس نمی‌داند که کدام دعوی آزادی بخش جهانی یا ماموریت از آسمان افتاده بر دوش ما، یا کدام مقاومت بر علیه اِشغال و آشوب و تهدید از جانب آنها (آمریکا)، ما را به چنین تقابلی بی‌حاصل در افکنده است؟ 🌿 از سوی دیگر، دولت و حکومت ما نه در آمار و ارقام و نه در نیت و آرمان چنان نمی‌نماید که محسود رقیبان و همگنان شود که مثلا دولت های دون همت و کم‌خدمت به کاستن از شهرتِ نیکنامی آن برخاسته‌اند، و نه دولت آمریکا به جفا و خصومت و خیانت چندان قابل قیاس با دشمنان ِ نشان دار ِ این مُلک و میهن است که به گواهی تاریخ بر ما ظلم و تعدی بی شمار روا داشته‌اند. 🌿 پس چه شد که اینگونه به ستیز در افتاده‌ایم و از سازش و مذاکره و مصالحه درمانده ایم. مگر مسایل و دعاوی ما و آمریکا از همه مسایل و تنگناهای تاریخ بشر از زمان موسی"ع" تا امروز سخت تر و صعب تر است؟ کدام جنگ ، کدام ننگ ، کدام فلسفه و نیرنگ در پشت این سرگرمی و سرگردانی نهان است که آگاهان زبان به رازگشایی باز نمی کنند و مردمان راه برون رفت نمی یابند؟ 🌿 اگر دولتیان و مسئولان ما در مسیر صلح و سازش و ساده‌سازی مسایل ایران و آمریکا حکمت و همتی رو نمی‌کنند، این نه از سر صعوبت ذاتی این ستیز مزمن، بلکه از سیاست و کیاستی! دیگرست که تنها یکی از آنها سرپوشی و بل فراموشی ضعف ها و کاستی های مدیریتی و انباشتگی مطالبات توسعه خواهانه است که پس از انقلاب اسلامی ۵۷ بر روی هم تلنبار شده و طی همه این سالها به اقتضای طبیعت ِجامعه و جهان پر شتاب و جمعیت پرشمار ما، بر آن افزوده شده است. 🌿 ازین روست که مردم ایران نیز این سرگرمی بدلی و سرگردانی ناشی از آن را - مثل مردم آمریکا، ولی از منظری دیگر - جدی نگرفته اند و بازیگران داخلی را تنها گذاشتند تا گاه "غنی‌سازی" و گاه "بتن‌بازی" کنند و در قبال همه این موارد صبر و سکوتی معنادار پیشه کرده اند. چه بسا همین شکوه و مهابت ایرانیان بیش از هر طرح و تدبیر هیات حاکمه ما، برای بیگانگان بازدارنده باشد. با مدیران نامدار ایران همراه شوید http://telegram.me/excellentmanagers

📌شرکت در این کمپ تجاری-آموزشی جهشی بزرگ برای رسیدن به اهدافی بزرگ است 📱 اطلاعات بیشتر درباره کمپ 4 روزه آموزشی بازرگان ارزش آفرین ارسال کد 407 به شماره 10001333444555 🔺کمپ تجاری-آموزشی در فضایی گرم و صمیمی و لوکس 📍دستاوردهای شما پس از شرکت در کمپ بازرگان ارزش آفرین عبارتند از: - کسب مهارت حرفه‌ای در زمینه استراتژی‌های بازاریابی صادراتی -کسب توانایی عملی در انجام خریدها و فروش‌های خارجی موفق -کسب مهارت اجرایی در روش‌های متنوع حمل و نقل -کسب توانایی در افزایش سود بازرگانی با انجام محاسبات قیمت تمام شده کالا -کسب مهارت در خصوص انواع روش‌های انتقال و پرداخت پول و ... @Futureskyllc

#تبلیغات

🔴 چگونه نخبه ها را جذب کنیم!! ✍️ دکتر حسین تهرانی حدود سه سال است که از طریق شرکت، درگیر پروژه های مختلفی در سنگاپور هستم و در طول این مدت بارها متخصص های طرف سنگاپور ما ( که عمدتا هم چینی بودند)، به ناگهان وسط پروژه ناپدید میشدند و تغییر اعضای پروژه، برای ما امری معمول شده است. برای ما همیشه سوال بود که اینها کجا میروند و کجا بیشتر و بهتر از سنگاپور به این متخصصین امکانات و پول میدهد!! تا اینکه چند وقت پیش بصورت اتفاقی یکی از آنها را در سمیناری دیدم و در پاسخ پرسش من که چرا رفتی و کجا رفته ای، اظهار داشت که پیشنهاد حقوق بسیار بالاتری از شرکتهای چینی داشتم و هم اکنون به چین بازگشته ام!! ( من همیشه فکر میکردم اینها به سیلیکون ولی و کالیفرنیا رفته اند!!!) فرار مغزها و نخبه ها در چین بسیار بیشتر از ما است ولی مدیران خردمند چینی همراه با شرکتهای عظیم و ثروتمند چینی، ( آنهم بعلت نیاز برای توسعه بیشتر) بستری را فراهم کرده اند که متخصصین و نخبه های چینی از سراسر دنیا در حال هجوم به کشورشان هستند!! در ایران نیز نهاد تحقیقات فن آوری ریاست جمهوری و آقای دکتر ستاری ( بالشخصه ایشان را مدیر سالم و کارآمدی می دانم) پیگیر بازگشت نخبگان به ایران هستند. دکتر ستاری بهمراه تیمشان زحمت زیاد میکشد ولی با سیستم و حمایت محدود دولتی و صنعت ورشکسته و فشل، هیچگاه نمیتوان نخبه ها را جذب کرد. واقعیت این است که نخبه و متخصصی ایرانی که بطور متوسط بیش از ۱۰۰،۰۰۰ دلار درآمد سالیانه دارد و در یک محیط آرام و بدون استرس و بدون مدیری از نوع ژن خوب، مشغول بکار است را با چه مشوقی میتوان جذب کرد!! در حالیکه وزیر ما هم نیم این مبلغ ، درآمد قانونی سالیانه ندارد. چگونه میتوان نخبه ها را با یک بودجه محدود و کم دولتی، ( که آنهم بستگی مستقیم به میزان فروش نفت و قیمت آن دارد) تشویق به بازگشت کرد. 💡بنظرم تا زمانی که صنعت و اقتصاد نیرومند و ثروتمندی نداشته باشیم که برای رشدش نیاز به افراد متخصص داشته باشد، صحبت و تلاش برای بازگشت نخبه ها، هدر دادن وقت و هزینه است!! با مدیران نامدار ایران همراه شوید telegram.me/excellentmanagers

دورهٔ تخصصی ارزهای دیجیتال 📉💰📊 در این دورهٔ تخصصی، شما تمام روشهای کسب درآمد از رمزارزها را خواهید آموخت و به یک متخصص در حوزه ارزهای دیجیتال تبدیل میشوید . در پایان دوره به شرکت کنندگان مدرک کریپتو مستری از آکادمی بین المللی MPT اتریش اهدا میشود 🤑💵 برای اطلاعات بیشتر با شماره های مندرج در بنر تماس بگیرید یا در هر ساعتی از شبانه روز به آیدی تلگرامی زیر پیام بدهید : 👇👇👇 @iranbizclub1 مشاور شما : سارا سهرابی

#تبلیغات