كانال موزيك ايراني خارجي ، جديد قديمي ، غمگين شاد ، احساسنما

از آن زمان ، که دلبسته ات شدم به خود که می اندیشم ... انگار تو را یاد میکنم عجیب به وجودت گره خورده ام می دانم ... این گره ی کور ... چاره اش بریدن است از تو نه ... از خودم حسین علی اکبری #دلنوشته #عکسنوشته @EhsasNama

داستان یک محله پایینتر رو میتونید در صفحه اینستاگرام نویسنده از طریق لینک زیر و بصورت تصویری مطالعه کنید 🌼 https://www.instagram.com/p/BpIS45pDpLX/

نام داستان : یک محله پایینتر نویسنده ؛ حسین علی اکبری . . یک محله پایینتر خانه ای بود که شخصی تنها و فقیر در آن زندگی میکرد مدتی پیش شنیده بودم به بیماری سختی مبتلا شده و از پس مخارج درمانش بر نمی آید در این شرایط کسی را هم نداشت تا بخواهد کمکش کند من هم وضع مالی مناسبی نداشتم ... دلم میخواست به او کمک کنم پس تنها راه چاره را در زنگ زدن به آشنایم دیدم دفترچه تلفن را ورق زدم و به نام انسانیت رسیدم با او تماس گرفتم و ماجرا را برایش تعریف کردم خواستم از هر کسی که میشناسد یاری بگیرد تا به آن شخص فقیر کمک کنیم او هم درخواستم را قبول کرد روزها میگذشت و خبری از انسانیت نبود تا اینکه روزی زنگ آیفن خانه به صدا درآمد دیدم انسانیت است با حالتی حق به جانب گفتم اینهمه مدت کجا بودی؟ گفت ؛ شرمنده ام ... وقتی از من کمک خواستی ابتدا به سراغ ثروتمندی که میشناختم رفتم برایش از وضعیتی که آن شخص فقیر گرفتارش بود گفتم ، او هم در عوضه حرفهایم به من چند نصیحت کرد و سپس از اینکه وقت ندارد و دیرش شده نالید من هم صحنه را که اینگونه دیدم آنجا را ترک کردم بعد از آن سراغ عابدی رفتم ... برای او هم ماجرا را تعریف کردم اما پس از ابراز تاسفهایش دعایی خواندو آرزوی سلامتی برای آن شخص فقیر کرد و مجددا مشغول به عبادتش شد کمی که گذشت دیدم دیگر حواسش به من نیست پس من هم تنها رهسپار مقصد بعدی شدم در سومین تلاشم سراغ کارگری رفتم که فقط سرش در لاک خودش بود برایش قضیه را تعریف کردم و تا گفته ام تمام نشده بود به یکباره او هم از نداشته ها و آرزوهایش گفت من نیز دیدم وقت کم است پس از آنجا هم راهی شدم... سر آخر نزد شخصی که دارای مقامو منصبی در شهر بود رفتم آنقدر از دست قبلیها شاکی بودم که به وضع موجوده شهر و عدم رسیدگی به امثال آن شخص فقیر گلایه کردم او هم با حالتی مغرورانه به من گفت ؛ خیلی های دیگر هم چنین وضعی دارند من اگر جای شما بودم میرفتم شکر میکردم که حداقل میتواند نفس بکشد. اما من با شنیدن حرفهایش از غرهایم کم نکردم ، او هم به اجبار قولی دادو مرا محترمانه بیرون کرد این بود که در این زمان به نزدت آمدم به انسانیت گفتم پس امشب را اینجا بمان فردا صبح سری به او بزنیم و حالش را جویا شویم نصف شب که از خواب بیدار شدم انسانیت با حالتی نگران بیدار بود و اما من باز هم به جایم برگشتم تا صبحه زود به منزل شخص فقیر برویم صبح که شد به سمت خانه ی آن شخص راهی شدیم وقتی به خانه اش رسیدیم در باز بود صداهایی می آمد خودرویی گران قیمت دم در پارک بود و مرد ثروتمندی دسته گل گران قیمتی با نواری مشکی در دست داشت عابدی بالای سره جنازه دعا میخواندو از خدا برایش طلب آمرزش میکرد کارگری مشغوله پذیرایی از مهمانان بود مردی صاحب منصب را دیدم که مشغول سخن گفتن برای جمع بود و از خوبیهای مرحوم میگفت آهسته زمزمه کردم ؛ اینها تا الان کجا بودند نگاهی به انسانیت انداختم و گفتم میروم تا حداقل میان آنها جنازه اش تنها نماند انسانیت دستش را بر شانه ام گذاشت و گفت؛ تا من خودم را برسانم ، تو چند بار به او سر زدی که حداقل حس تنهایی نکند؟ وقتی این حرفش را شنیدم سرم را پایین انداختمو کمی به زمین خیره شدم چند لحظه بعد که سرم را بلند کردم ... انسانیت از آنجا دور شده بود حسین علی اکبری #داستان @EhsasNama