3 384
订阅者
-124 小时
+57 天
-2630 天
帖子存档
3 384
از لحاظ روحی به یک هفته دور شدن از همه ی آدما،
آنلاین نشدن، درس نخوندن و کار نکردن،
کسیو ندیدن و قطع رابطه ی محض با همه ام.
تا روی مبل جلوی یک کلبه ی چوبی وسط یک جای سرسبز
پتورو بپیچم دورم لم بدم...
کتاب بخونم، شیر دارچینمو بخورم، فکر کنم،
به موزیکای کلاسیک یا بیکلامم گوش بدم
و اجازه بدم باد و صدای ابشار منو توی خودش حل کنه و
واسه یکبارم که شده حس کنم دارم زندگی می کنم...
#کلیپ
@gitmit
3 384
اگه دیگه از ته دل شاد نیستی و نمیخندی؛
ببین برای از دست دادن چه کسی یا چه چیزی سوگواری نکردی.
اگه دیگه نمیتونی عاشق بشی و دل ببندی
بگرد و ببین چه کسی رو برای اشتباهش نبخشیدی.
اگه دیگه انگیزه ادامه دادن نداری
بگرد و ببین با کدوم حسرت زندگیت کنار نیومدی.
اگه دیگه خودتو دوست نداری
بگرد و ببین تیکه های اعتماد به نفست رو تو چه اتفاقهایی توسط چه آدمایی از دست دادی.
قبل اینکه به خودت بیای و ببینی
که همه سالهای عمرت رو فقط با غم، خشم، حسرت و پوچی گذروندی
بگرد و ببین کجای داستانت خودت رو گم کردی. حلش کن. ساده از کنار همه چی نگذر. توی خودت نریز.
@gitmit
3 384
شاید دیگر از قوی بودن هم خسته شده ایم
شاید حالا نیاز داریم کمی بمانیم و نگاه کنیم
زمانه پر تلاطم روزگار را به تماشا بنشینیم...
ما آنقدر درگیر بازی ها شدیم،
آنقدر میان این زندگی فقط دویدیم و تلاش کردیم
که یادمان رفت یادگرفتن را...
که یادمان رفت قوانین جدید این دنیا را...
و باز عقب ماندیم از قطار خوشبختی.
همان زمانی که مشغول بازی بودیم حرکت کرد
رفت و ما مانده ایم تنها با باری از مشکلات
که حالا بابد مسیر را
با کوله بار سنگین مشکلاتمان پیاده طی کنیم
@gitmit
3 384
جنگل داشت نابود میشد
ولی درختا هنوز به تبر رای میدادن؛
چون تبر قانعشون کرده بود
که دستهاش چوبیه پس از خودشونه…
@gitmit
3 384
من اونجایی فهمیدم آدمِ درستِ مَنی
که غمامو ازت قایم نکردم.
اونجایی که پیشت خودم بودم ؛
حتی اگه خسته بودم ، غمگین بودم ،
کلافه بودم ، آشفته و پریشون بودم.
اونجایی که پیشت زدم زیر گریه و نگران این نبودم
بهت ثابت کنم هنوزم قوی ام و کم نیوردم.
اونجایی که بدون کلمه ای حرف زدن حرفامو از چشمام خوندی.
اونجایی که صبوری کردی تا منِ واقعی رو بشناسی.
میدونی ؛ هر کسی اونقدر خوشبخت نیست
که آدم درستشو تو زمان درست پیدا کنه
و من تورو وقتی پیدا کردم که داشتم خودمو از دست می دادم.
مَن این مَن رو مدیون توام ؛❤️
@gitmit
3 384
نباید بیش از توانم تلاش میکردم.
نباید در شرایط سخت هم لبخند میزدم،
نباید وقتی زمین خورده، خسته یا غمگین بودم،
همچنان نقاب میزدم، به هر قیمتی ادامه میدادم
و خودم را از اینی که بود، خستهتر میکردم.
گاهی باید سری برگرداند
و قاطعانه و بدون تعارف به آدمها گفت:
فعلا خستهام، غمگینم، نمیتوانم!
ترجیحا دست از دوست داشتنم نکشید تا خوب شوم،
تا با خودم کنار بیایم و برگردم.
@gitmit
3 384
یه روزی تو زندگی هرکس،
یه نفر میره، که بعد از رفتنش،
بقیه رفتنها رو خیلی راحتتر میشه تحمل کرد؛
به قول رشیدی سمرقندی :
چون بی تو گذشت، بگذرد بی دگران...
@gitmit
