حــرفــــ دل

من فقط از یه سری آدم نمیگذرم؛ اونایی که عمیقا غمگینم کردن... اذیت نه‌ها، بی‌ادبی نه‌ها، کلک نه‌ها، دروغ نه‌ها… «غمگین» دل شکوندن، بی‌معرفتی کردن، ندیدن، حسرت گذاشتن… وگرنه شما بیا بزن تو گوشم، میگذرم خدا شاهده...! @gitmit

گفتم بالاخره که فراموشش میکنی، اینجوری نمی مونه نفس عمیقی کشید و گفت : یاد بعضی آدما هیچوقت تمومی نداره... با اینکه نیستن، با اینکه رفتن، ولى هيچ وقت خاطره شون تموم نمیشه گفتم ولی همین که نیست، کم کم همه چی تموم میشه گفت بودن بعضی از آدما تازه از نبودنشون شروع میشه... @gitmit

دلم یه ادم تو زندگیم میخاد، که بتونم بهش اعتماد کنم، انقد اعتماد که بتونم حتی دارک ترین قسمت های وجودمو به راحتی بهش بگم ، برای زمین نزدنم، حتی از خودم بیشتر بهش اعتماد داشته باشم! بتونم هروقت هرچی که دلم خواست دیگه تنهایی تحملش نکنم رو بهش بگم بدون اینکه لحظه ای فک کنم که نکنه بعدا بخواد بر علیه ام ازش استفاده کنه، نکنه بخاد قضاوتم کنه، نکنه بعدا پشیمونم کنه...! @gitmit

ببین از دروغ بدم میاد؛ تو حقیقتو تف کن تو صورتم، مثل سوزن بکن تو تخمِ چشمام، مثل گچ بکش رو دیوار دلم، اما دروغ نگو... نزار باور کنم آدم خوبه ی قصه تویی و همه چیزم رواله. بعدا بفهمم هیچی اونطوری نبوده و نیست کاری نکن که هرچی گفتی از این به بعد، به دروغ بگم باورت کردم و نکرده باشم. @gitmit

این دنیا اینجوریه که: اگه زیادی مهربون باشی دورت پر از آدمای فیک میشه ، اگه زیادی مغرور باشی دورت خالی میشه و جز خودت کسی پرسه نمیزنه تو تنهاییات ، هر چقدر که بیشتر آدما رو دوست داشته باشی بیشتر غصه میخوری و پشیمون میشی از دوست داشتنشون ، بیشتر مجبور میشی کنار بیای با دوری و بی توجهیشون نسبت بهت ، اگه ساده باشی بیشتر ضربه میخوری از نزدیکانت ، اگه ساده نباشی بیشتر آدمارو میشناسی و باز هم تنها میشی ، اره این دنیا خیلی چیز چرتیه... @gitmit

اگه یکی یه روز ازم بخواد که یک نصیحت بهش بکنم بهش می گم : "مبهم باش." اگه حالت بده جار نزن، اگه حالت خوبه جار نزن. شاید هضمش سخت باشه ولی دوروبریات، اگه از ناراحتیت خوشحال نشن، ناراحتم نمی شن. اگه با کسی تو رابطه ای به همه نشونش نده، از تصمیمات مهمت به کسی نگو، حسودن، باعث خراب شدنش می شن. غیر قابل پیشبینی باش، آدما غافلگیر شدنو دوست دارن. داستان زندگی و گذشتت چیزیه که فقط به خودت مربوطه، واسه هرکی هرکی سفره ی دلتو باز نکن تا حتی تو ذهنشونم توانایی اینو نداشته باشن که قضاوتت کنن. تمام احساستتو بروز نده. اجازه نده بفهمن که راجبشون چه فکری می‌کنی. نذار از موندنت مطمن شن. در‌واقع اونارو از هیچ‌ چیزی مطمئن نکن. بذار انقد دنبالت بگردن تا بالاخره خودشون کشفت کنن. اینجوری قشنگ تره؛ هم واسه اونا، هم واسه تو @gitmit

قبول دارم که پول؛ قیافه و استایل طرف مقابل خیلی مهمه اما به نظرم تا یه جایی جوابگو هست و از بعد یه تایمی تکراری میشه... اگر از من می‌شنوید آدمی رو پیدا کنید، که توی هر زمینه ای طبق سلیقَتون برخورد کنه و توی هر مشکلی پُشتِتون باشه؛ آدمی که بشه باهاش فیلم دید؛ غذای خیابونی خورد؛ کُلی کتاب خوند؛ آدمی که بشه باهاش عکس گرفت؛ بشه باهاش با شیرکاکائو مَست کرد؛ بشه زیر بارون بدون چَتر قدم زد؛ بشه باهاش بلند بلند خندید؛ بغلش کرد و کُلی مسخره بازی در آورد؛ آدمی که بشه باهاش پیشرفت کرد؛ آدمی که به جای بهونه آوردن و جا خالی کردن؛ بگه بیا باهم درستش میکنیم؛ درست نشد؟ فدای سرت؛ باهم غصه میخوریم. @gitmit

مادر بززگم میگفت : توجه آدما رو از کاراشون بفهم نه از حرفاشون، نگاه کن ببین اولویت چندم آدمایی تا یهو بخودت نیایی ببینی تمام خودتو گذاشتی وسط درحالیکه هیچوقت مهمترین نبودی میگفت بخودت احترام بذار تا بهت احترام بذارن. میگفت مثل ما نباش، اینقدر بودیم که بودنمون به چشم نمیاد دیگه! @gitmit