Echoes

«‏میان ما چه افتاده؟ شادی را دیگران کُشتند. ما چرا انتقام از خود می‌گیریم؟» - شب هزار و یکم؛ بهرام بیضایی. @@e_choes

ﻟﺌﻮﻧﺎﺭﺩ : ﯾﻪ ﮐﺎﺭ ﺑﺪﯼ ﮐﺮﺩﻡ ﺷﻠﺪﻭﻥ : ﺭﻭ ﻣﻨﻢ ﺗﺎﺛﯿﺮ ﺩﺍﺭﻩ؟ ﻟﺌﻮﻧﺎﺭﺩ : ﻧﻪ! ﺷﻠﺪﻭﻥ : ﭘﺲ ﺩﺭ ﺳﮑﻮﺕ ﺭﻧﺞ ﺑﺒﺮ! 🎥 The Big Bang Theory @e_choes

وقتی آدما همو می‌بوسن، دیگه حرف نمی‌زنن. اگه بوسه‌هاش حرف بودن، بهت چی می‌گفتن؟ @e_choes

شرابِ تلخ می‌خواهم که مردافکن بُوَد زورش که تا یک دَم بیاسایم ز دنیا و شر و شورش کمندِ صیدِ بهرامی بیفکن، جامِ جم بردار که من پیمودم این صحرا، نه بهرام است و نه گورش نظر کردن به درویشان مُنافیِّ بزرگی نیست سلیمان با چُنان حشمت، نظرها بود با مورش #حافظ @e_choes

Ustad Noor Bakhsh - Sanj @e_choes

«كاش پیرتر بودم مثل ريشه‌ها یا خيلى جوانتر مثل شاخه‌ها اينجا كه من ايستاده‌ام، فقط تبر ميخورد.» @e_choes

به هرحال نیازی هم نبود، همه میدونستیم. ولی ممنون ❤️

ساعاتی پیش، یونسکو منشور کورش بزرگ را به عنوان «نخستین سند مکتوب حقوق بشر جهان» به رسمیت شناخت. افتخاری برای ایرانی بودن گرامی باد یاد پدر ایران 🤴 @Garajetadayoni | گاراژ

تو اما هیچ‌وقت فراموش نکن؛ روزی که افتاده باشی، از زمین بلندت می‌کنم. اگر هم نتوانم، کنارت دراز می‌کشم. #تورگوت_اویار

صورتم را در دست‌هايم گذاشتم و به اين فكر كردم كه نبايد بيش از حد دست و پا بزنم. دانستم كه خيلی چيزها به اختيار آدم نيست؛ زندگی خواب‌های گذشته است كه تعبير می‌شود، زندگی تاب خوردن خيال در روزهايی است كه هرگز عمرمان به آن نمی‌رسد. #عباس_معروفی

ای دوست شکر خوشتر یا آنک شکر سازد ای دوست قمر خوشتر یا آنک قمر سازد بگذار شکرها را بگذار قمرها را او چیز دگر داند او چیز دگر سازد #مولانا @e_choes

خالی خالی از آرزو از میل به خواستن.

در موردِ ایرانی مقیمِ «خارج» نوشین که در اعتراضات خیابانی اروپا پرچم ایران را تکان می‌دهد،‌ هر سال تابستان برای گرفتنِ سهمیه قرمه‌سبزی، فالوده و سلفی به ایرانِ آخوندها پرواز می‌کند. بهزاد برای اثبات قدرت خریدش از قیمت تخم‌مرغ، سیب و کوکاکولا در سوپرمارکت‌های آلمان فیلم می‌گیرد و روی اینستاگرام پست می‌کند. او برای پر کردن دندان و کاشتن مو مجبور است به ایران برگردد. سمیرا که احساس حقارت می‌کند، برای خارجی‌ها غذای مفت درست می‌کند و بعد می‌پرسد غذای ایرانی خوشمزه‌ترین غذای دنیاست؟ امیر که زن بلوند دوست دارد، زنش را از روی آلبوم و به پیشنهاد خاله‌اش از ایران انتخاب کرده. محمود در کانادا در توییتر نوشته: «بالاخره رسیدم به حقوق پنج‌رقمی.» او سعی دارد بگوید موفق شده، ولی همچنان عمیق‌ترین نیازش، جبران کمبود عزت‌نفس است. آیدا که در ایتالیا برای گرفتن بورسیه تحصیلی به صورت کتبی اعلام کرده: «من فقیرم»، آیفون ۱۵ دارد. مجید که تازه گرین‌کارت گرفته؛ حالا هر جا ایرانی ببیند، اولین سؤالش این است: «اقامت شما چیه؟». کاظم در جلسه پناهندگی گفته شاعر معترض است، ولی تنها شعری که بلد است، ترانه‌ای از گوگوش است. پریسا که در جمع خارجی‌ها می‌گوید «ما تو ایران همه‌چیزمون ارگانیک بود»، عاشق سوسیس بندری است. مینا که حوالی چهل سال در آمریکا زندگی کرده، سماور دارد. او در حیاط خانه‌اش با افتخار برای مهمانان چای می‌ریزد و می‌گوید: «هیچ‌چی جای چای سماور نمی‌شه». مهتاب برای گرفتن اقامت ترکیه خودش را «سرمایه‌گذار» معرفی می‌کند، ولی آپارتمانش در حاشیه شهر هنوز قسط‌دار است. فرزاد در کافه‌های نیشانتاشی از «کیفیت بالای زندگی در ترکیه» حرف می‌زند. او هنوز برای کار پیدا کردن دنبال واسطه ایرانی است. -آدم‌هایی شبیه را در دنیای واقعی، تا حدودی، می‌شناسم. برخی را دوست دارم و در موردِ برخی دیگر حسی ندارم. توضیحِ غیرضروری این‌که، ممکن است با کسانی شوخی کنم، با این وجود به هر چیزی که آدم‌ها هستند بدونِ‌ آن‌که خودشان انتخاب کرده باشند، احترام می‌گذارم. @sugarffrree

احمد پژمان ۱۳۱۴-۱۴۰۴ 🖤