Beautiful Mind

زندگی شاد غیر ممکن است؛ بهترین زندگی که بشر می‌تواند به دست آورد، زندگی «شجاعانه» است. درمان شوپنهاور اروین یالوم 🌿 @Calmlife

پیش‌فرضت از زندگی اینه که قراره خوشبخت باشی؟ پس قراره رنج های وحشتناکی رو تجربه کنید! درباره‌ی این سؤال توی ریلز جدید صحبت کردم. ببینید و اگر دوست داشتید نظرتون رو بگید. 👇 https://www.instagram.com/reel/DfXWb3iOmpy/?cplk=YXB3dHE1eHhmZTh3

‌ دیگر نمی خواهم غصه بخورم. هر چیز شده، باید میشده و هر چیز نشده نباید می شده، می خواهم بعد از این زیاد فکر نکنم و زیاد دقیق نباشم و زیاد توجه نکنم... میخواهم آرام باشم؛ مگر چقدر زنده میمانم که تمام عمرم به فکر و خیال بگذرد؟ نیک ترنتون ذهنت را آرام کن کاش به همین سادگی بود نیک عزیز ولی فکر نکنم.... 🌿 @Calmlife

زندگی یک امر پیشاپیش از دست رفته است واقعا با چیزی که از همان لحظه آغازین محکوم به مرگ و پایان هستش چه باید کرد؟ این زندگی که مسیر خوشی و لذتش نیز از رنج می گذرد بهتر است لحظات باقی‌مانده را فقط خرج چیزهایی کرد که برایت «واقعاً» مهم‌اند، حتی اگر برای دیگران پوچ، احمقانه و بی‌ارزش باشند. شاید تنها معنای زندگی همین باشد: وفادار ماندن به خواسته‌های خود، نه نقشه‌های دیگران. 🌿 @Calmlife

‌ هر چه فرزندی که تربیت کرده ای سالم تر و مستقل تر باشد، احتمال آنکه روز به روز کمتر او را در کنار خود ببینی بیشتر خواهد بود.‌ قرار نیست فرزندت برای همیشه به تو نیاز داشته باشد. اتفاقاً یکی از مهم ترین نشانه های تربیت سالم این است که فرزند، به تدریج بتواند بدون وابستگی به والدین تصمیم بگیرد، زندگی خود را مدیریت کند و بر پای خود بایستد. سخت ترین بخش این مسیر شاید همین باشد؛ استقلالی که روزی برای رسیدن به آن تلاش کرده ای ممکن است همان چیزی باشد که دلت را برای فرزندت تنگ می کند.‌ اما تربیت سالم، به معنای نگه داشتن فرزند در کنار خود نیست؛ بلکه آماده کردن او برای روزی است که بتواند با اعتماد به نفس مسئولیت زندگی خود را بر عهده بگیرد و بدون وابستگی به تو مسیرش را ادامه دهد.‌ شاید معنای عمیق والد بودن همین باشد آن قدر درست تربیتش کنی که روزی بتواند بدون تو زندگی کند، حتی اگر در آن روز، دلت بیش از همیشه برای حضورش تنگ شود. @vkends 🌿 @Calmlife

اگر با این حقیقت کنار نیایید در نهایت مجبور به خودکشی فلسفی میشید! و به هر چیزی چنگ می‌زنید که تحمل کنید 👇👇 https://www.instagram.com/reel/DfM9amHOFn6/?rpxt=MW8xbDN5cTd3d2tvYQ==

‌ قرار نیست کسی نجاتم دهد، خودم باید خودم را نجات دهم حتی باید خودم را از دست خودم نجات بدهم و خودم را وادارم که گام های کوچکی به جلو بردارم، همه ی روز، هر روز و حتی وقتی حس و حالش را ندارم. مل رابینز فرضیه ی دل آسودگی 🌿 @Calmlife

هر کس بویی از عشق ببرد، شاعر می شود. عشق است که روح بیگانگی را از ما می گیرد و از روح دوستی و مهر سرشارمان می سازد. اوست که خوش خویی می بخشد و ترش رویی را می زداید. موهبتش، موهبت نیک خواهی است نه کین خواهی و بدخواهی؛ مهر عظیم است. خردمندان را به تأمل و خدایان را به شگفتی وا می دارد. آن که از او محروم است، می طلبدش، و آن که از نعمت درک او برخوردار است چون گنجی عزیزش می دارد. ضیافت افلاطون 🌿 @Calmlife

می‌گویند که زندگی بی‌رحم است! آیا واقعا زندگی بی رحم است؟ آیا هستی از من بیزار است؟ آیا من را دوست دارد؟ پاسخ من این است خیر، زندگی، یا دقیق‌تر بگوییم، هستی، نسبت به ما نه بی‌رحم است و نه مهربان. هستی، موجودی آگاه با نیت‌ و اراده نیست که بخواهد به ما آزاری برساند یا لطفی کند. هستی صرفاً هست؛ بی‌تفاوت، خاموش، و بی‌نیاز از توجیه. این بی‌تفاوتی را، ما انسان‌ها، با ذهنی تشنه معنا و قلبی جویای عدالت، به بی‌رحمی تعبیر می‌کنیم، یا گاه به مهربانی، چرا که نمی‌توانیم با بی‌پاسخی کنار بیاییم، نمی‌توانیم سکوت را تحمل کنیم. ما می‌خواهیم رنج‌هایمان دلیل داشته باشند، اما هستی سکوت می‌کند و ادامه می‌یابد، درست همان‌طور که برای میلیون‌ها سال ادامه یافته. نه برای ما متوقف می‌شود، نه برای ما تسلایی دارد. و شاید شجاعت واقعی، درک همین حقیقت است: که ما در جهانی بی‌ تفاوت رها شده‌ایم، و در دل همین بی‌تفاوتی، باید معنا بیافرینیم، زیبایی خلق کنیم، و با وجود همه‌ی بی‌پاسخی‌ها، باز هم زندگی کنیم. بهنام محمدی 🌿 @Calmlife

این پست رو از دست ندید دوستان👆 این پیج رو برای علاقه مندان به فلسفه، روان‌کاوی و زبان انگلیسی درست کردم کلی برنامه دارم براش. پس خوشحال میشم همراه باشید 🌺

زندگی هم من را می کشد هم من را زنده نگه می دارد! اگر هم شکستی است چه باک... همه ش زندگی است 🌿 @Calmlife

چقدر این بودن برای انسان سنگین تمام میشه!

بزرگ ترین آسیب روانی که در زندگی تجربه میکنیم چیه؟ در اینجا ببینید و نظرتون رو کامنت کنید 👇👇👇 https://www.instagram.com/reel/DfAQYgrukrE/?exln=MXZwNTRyN3R4eHZ0cQ==

کاش می‌توانستم جلوی فکر کردنم را بگیرم! سعی می‌کنم. موفق می‌شوم، انگار کله‌ام پر از دود می‌شود، و باز از سر گرفته می‌شود. «دود، فکر نکنم. نمی‌خواهم فکر کنم. فکر می‌کنم که نمی‌خواهم فکر کنم. نباید به این فکر کنم که نمی‌خواهم فکر کنم. چون این هم باز یک جور فکر است.» پس هیچوقت تمامی ندارد!

تهوع، ژان پل سارت

🌿 @Calmlife