ندوشن دات کام

«در تاریخ هر کشورِ بزرگی فراوانند این شکست‌خوردگانِ فیروزمند. یاد آنان طراوت و آب­‌و­ رنگی به تاریخ می‌بخشد و نام آنان غرور و گرمی و اعتماد برمی‌انگیزد. در میان آنان دانشمندان و سخنورانی هستند که در عزلت و عسرت کوشیدند تا در ظلمت زندگی، دری رو به روشنایی بگشایند، رادمردان که نومیدانه در برابر دشمنان زورمندی پای فشردند، در نبردی که می‌دانستند عمر خود را بر باد خواهند داد. مردانی که به مشقت عمر به پایان بردند، لیکن در برابر ناروایی‌ها زانو خم نکردند. در نهاد هر آدمی روزنه‌ای رو به روشنایی و بلندی است، ولی هرکسی را این سعادت نیست که آن را بگشاید و از آن پنجره‌ای سازد؛ تنها روان‌های ممتاز، دل‌های برگزیده و سرهای بی‌قرار از این راز باخبرند. برای اینان چندان مهم نیست که فیروز شوند یا مغلوب، و از پای درافتند؛ اصل تکاپو در راه حقیقت است، و چه بسا که چشمداشت پاداشی نداشته باشند و کوشش آن‌ها به هیچ‌گونه منفعتی نینجامد. پاداش آن‌ها رضایت درونی، لذتِ دریافتن و جستن است، و اگر روزگار غالباً به کام نامردان و بی‌مایگان گشته باشد، چه باک؟ همین بس است که خود آنان بدانند که از دیگران برترند.» @dr_eslaminodoushan