AghayedNet

✔️🔻امتیازات زیارت حضرت رضا علیه‌السلام ١. مطابق تحقیق عالم ربانی مرحوم شیخ احمد احسائی اعلی الله مقامه اصل در ثواب و اجرِ زیارت معصومین علیهم‌السلام یکسان‌بودن ثواب زیارت است: الاصل التساوی؛ کل ما جری لأولهم یجری لآخرهم. اما اسباب خارجه (خارج از زیارت) در زیادتی اجر و ثواب زیارت تأثیر دارد. ٢. درباره زیارت حضرت رضا علیه‌السلام ثواب‌هایی رسیده و طبق روایاتی، زیارت ایشان از سایر ائمه افضل است. حضرت کاظم علیه‌السلام فرمودند: و اقربهم حبوة زوار قبر ولدی علی صلی الله علیه. این ثواب‌ها و این افضلیت، به علت همان اسباب خارجه است. مثل علتِ غربت و دوریِ مشهد (محل شهادت) ایشان و اینکه خواص شیعه آن حضرت را زیارت می‌کنند. ٣. حضرت رضا علیه‌السلام را کسانی زیارت می‌کنند که از سرزنش و طعنه دشمنان ابائی ندارند. چنین کسانی «خواص» هستند؛ اگرچه جاهل باشند. مراد از «خواص» در اینجا غیر از معنای مصطلح آن است. معنای اصطلاحی «خواص» عارفون و اهل بصیرت عالیه هستند. اما در این موضع، منظور قائلین به امامت حضرت رضا علیه‌السلام و سائر ائمه علیهم‌السلام تا حضرت مهدی عجل الله فرجه هستند حتی اگر از نظر علمی در سطح پایین باشند و جاهل قلمداد شوند. ۴. یکی دیگر از علت‌های افضلیت زیارت حضرت، دوری راه و تحمل مشقت راه است برای آنانی که به زیارت ایشان می روند. «خواص» سختی سفر را بر خود هموار کرده و به زیارت ایشان مشرف می‌شوند. ۵. آنچه ذکر شد، دو علت بود در فضیلت و امتیاز زیارت حضرت رضا علیه‌السلام «به اعتبار زائر». اینک به وجه امتیاز زیارت حضرت رضا علیه‌السلام «به اعتبار مَزور» اشاره می‌شود. ۶. حضرت رضا علیه‌السلام دور از مَسقط رأس و زادگاه خود دفن شده‌اند و در غربت و دور از اهل و نزدیکان. این شرایط سبب به فراموشی سپرده شدن است و خاموش‌شدن نور. اگر ثواب زیارت ایشان با سایر ائمه یکی بود، در واقع زیارت ایشان و ثواب آن نسبت به سایر ائمه ناقصه بود؛ زیرا در مسیر زیارت ایشان مشقت‌ها تحمل می‌شد. البته اصل زیارت ائمه، در ثواب یکسان است (الاصل التساوی) ولی زیارت حضرت رضا علیه‌السلام مزایایی دارد که در زیارت دیگر از معصومین علیهم‌السلام نیست که به علل آن اشاره شد (دو علت به اعتبار زائر و یک علت به اعتبار مَزور.) به‌ویژه وجه و علت اخیر که غریب و وحید و بعید بودن ایشان علیه‌السلام است که سبب فراموش شدن و نعوذبالله مساوی با دیگر مردم شدن است. زیرا دیگران (مردم) در شرایط دوری و غربت و وحدت فراموش می‌شوند. ٧. ازاین‌رو حکمت الهی بر این جاری شد که نور این بزرگوار تمام باشد و یادش فراگیر گردد و شأنش آشکار شود. پس این سفارش و تشویق فراوان بر زیارت حضرت رضا علیه‌السلام صادر شد که جبرِ کسری باشد بر آنچه بر این بزرگوار وارد آمده است. ٨. اگر گفته شود اینکه خواص، حضرت رضا علیه‌السلام را زیارت می‌کنند ممکن است که غیر خواص هم ایشان را زیارت کنند. یا اگر گفته شود اینکه مضجع شریف حضرت دور است و مسافت زیاد و مشقت راه هم هست، این مسائل نسبت به بعضی از شیعه است و برای بعضی مشقتی نیست؛ چراکه در مشهد مقدس یا حومه آن ساکن هستند. اینها برای زیارت عتبات دیگر باید مشقت بکشند و به زیارت بروند... ٩. پاسخ می‌دهیم خطابات شرعیه عامه (عمومی) و لوازم آنها، همه مطابق امورِ غالبه و ابتدائیه است. در اشکال اول می‌گوییم غالب زوار حضرت رضا علیه‌السلام «خواص» هستند به خلاف زائران دیگر معصومین علیهم‌السلام و در اشکال دوم می‌گوییم این خطاب در ابتداء که صادر شد، درباره کسانی گفته شد که به اعتاب دیگر معصومین علیهم‌السلام نزدیک هستند و به عتبه حضرت رضا دورند. آن هنگام که این روایت صادر شد، کسانی که نزدیک به مضجع حضرت رضا علیه‌السلام بودند، اندک بودند. و الان که زیاد هستند، سبب انقلاب و دگرگونیِ حکم نمی‌شود؛ چراکه خطاب شرعی عام است و مطابق امور ابتدائیه بیان شده و تغییر نکرده است. @AghayedNet

🔺🎙پوشهٔ شنیداری 🔹رساله ذهبیه یا طب‌ الرضا علیه‌السلام به ضمیمه: دیدگاه عالم ربانی مرحوم حاج محمدکریم کرمانی اعلی الله مقامه درباره روایات طبّی و طبِ رضوی 🔸معرفی رساله ذهبیه یا طب الرضا علیه‌السلام 🔸دیدگاه مرحوم مجلسی درباره این رساله 🔸دیدگاه مرحوم نوری دراین‌باره 🔸شرح‌ها و ترجمه‌های طب الرضا علیه‌السلام 🔸دیدگاه بزرگان دین اعلی الله مقامهم در برخورد با روایات 🔸دیدگاه مرحوم آقای کرمانی در برخورد با روایات طبّی 🔸بعضی از خصوصیات رساله طب الرضا 🔸بعضی از مباحث رساله طب الرضا 🔸دیدگاه مرحوم آقای کرمانی درباره رساله طب الرضا @AghayedNet

▪️به‌ مناسبت شهادت حضرت علی بن موسی الرضا صلوات الله علیهما 🔻تقدیم می‌شود: @AghayedNet

🔺نقد قرائت غالیانه از دین 🔹عالم ربانی مرحوم حاج محمدکریم کرمانی رفع الله شأنه می‌فرمایند: نصیریان در دو مقام مقصرند و در معرفت کوتاه انداخته‏‌اند: یکی در معرفت خداوند عالم جل‏‌شأنه و یکی در معرفت حضرت امیر علیه‌السلام، و این جماعت غالیند در لفظ خود و مقصّرند در معنی خود. 🔸دراین‌باره بخوانید: شیخیه ضد نصیریه @AghayedNet

🔺رحلت یا شهادت؟ 🔸اعتدال بدن معصومین علیهم‌السلام @AghayedNet

کتیبۀ «یا اصحاب الحسین» (وسط، از بالا به پایین:🔻) هُوَ اللهُ النّٰاصِرُ وَ الْمُعـٖینُ اَلسَّلٰامُ عَلَیْکَ یٰا اَبٰاعَبْدِاللهِ وَ عَلَی الْاَرْوٰاحِ الَّتـٖی حَلَّتْ بِفِنٰائِکَ عَلَیْکَ مِنّـٖی سَلٰامُ اللهِ اَبَدًا مٰا بَقـٖیتُ وَ بَقِیَ اللَّیْلُ وَ النَّهٰارُ... اَلسَّلٰامُ عَلَی الْحُسَیْنِ وَ عَلیٰ عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ وَ عَلیٰ اَوْلٰادِ الْحُسَیْنِ وَ عَلیٰ [اَصْحٰابِ الْحُسَیْنِ] اَلسَّلٰامُ عَلَیْکُمْ یٰا اَصْحٰابَ الْحُسَیْنِ الشَّهـٖیدِ الْمَظْلُومِ بْنِ عَلِیِّ بْنِ اَبـٖی‌طٰالِبٍ صَلَوٰاتُ اللهِ عَلَیْهِمْ اَجْمَعـٖینَ یٰا اَنْصٰارَ اَبـٖی‌عَبْدِاللهِ بِاَبـٖی اَنْتُمْ وَ اُمّـٖی طِبْتُمْ وَ طٰابَتِ الْاَرْضُ الَّتـٖی فـٖیهٰا دُفِنْتُمْ وَ فُزْتُمْ فَوْزًا عَظـٖیمًا فَیٰالَیْتَنـٖی کُنْتُ مَعَکُمْ فَاَفُوزَ مَعَکُمْ. (راست، از بالا به پایین:🔻) قٰالَ اللهُ عَزَّ وَ جَلَّ: اُذِنَ لِلَّذٖینَ یُقٰاتَلُونَ بِاَنَّهُمْ ظُلِمُوا وَ اِنَّ اللهَ عَلیٰ نَصْرِهِمْ لَقَدٖیرٌ قٰالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّی اللهُ عَلَیْهِ وَ آلِهٖ: کَأَنّـٖی بِهٖ وَ قَدِ اسْتَجٰارَ بِحَرَمـٖی وَ قَبْرٖی فَلٰایُجٰارُ وَ یَرْتَحِلُ اِلیٰ اَرْضِ مَقْتَلِهٖ وَ مَصْرَعِهٖ اَرْضِ کَرْبٍ وَ بَلٰاءٍ وَ تَنْصُرُهُ عِصٰابَةٌ مِنَ الْمُسْلِمـٖینَ اُولٰئِکَ سٰادَةُ شُهَدٰاءِ یَوْمِ الْقِیٰمَةِ. 🔹[ترجمه: پیامبر خدا صلی الله علیه و آله فرمود: گویی او (حسین علیه‌السلام) را می‌بینم که به حرم من و قبر من پناه می‌آورد، ولی پناه داده نمی‌شود. سپس به‌سوی سرزمین شهادت و محل کشته شدنش، سرزمین اندوه و بلا (کربلا)، کوچ می‌کند. گروهی از مسلمانان او را یاری می‌کنند؛ آنان سروران شهیدان در روز قیامت‌اند.] قٰالَ مَولٰانٰا اَمـٖیرُالْمُؤْمِنـٖینَ عَلَیْهِ السَّلٰامُ[:] مُنٰاخُ رُکّٰابٍ وَ مَصٰارِعُ عُشّٰاقٍ، شُهَدٰاءُ لٰایَسْبِقُهُمْ مَنْ کٰانَ قَبْلَهُمْ وَ لٰایَلْحَقُهُمْ مَنْ بَعْدَهُمْ... 🔹[ترجمه: مولای ما، امیرالمؤمنین علیه‌السلام، [در‌هنگام گذشتن از کربلا] فرمود: [اینجا] محل فرود آمدن سواران و جای به خاک‌وخون غلتیدن عاشقان است؛ شهیدانی که هیچ‌کس پیش‌از آنان برتر از ایشان نبوده و هیچ‌کس پس‌از آنان به مقامشان نخواهد رسید. [هنگامی که امیرالمؤمنین علیه‌السلام پس‌از جنگ صفین به کربلا رسید، نمازی اقامه فرمود و سپس مقداری از خاک آنجا را برداشت و بویید و فرمود:] وٰاهًا لَکِ اَیَّتُهَا التُّربَةُ لَیُحْشَرَنَّ مِنْکِ قَوْمٌ یَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ بِغَیْرِ حِسٰابٍ 🔹[ترجمه: ای خاک، به‌به [که چقدر بافضیلتی]! همانا از تو گروهی برانگیخته خواهند شد که بدون حساب وارد بهشت می‌شوند.] (چپ، از بالا به پایین:🔻) قٰالَ مَولٰانٰا اَبُوعَبْدِاللهِ الْحُسَیْنُ عَلَیْهِ السَّلٰامُ[:] فَاِنّـٖی لٰااَعْلَمُ اَصْحٰابًا اَوْفیٰ وَ لٰا خَیْرًا مِنْ اَصْحٰابـٖی وَ لٰا اَهْلَ‌بَیْتٍ اَبَرَّ وَ لٰا اَوْصَلَ مِنْ اَهْلِ‌بَیْتـٖی فَجَزٰاکُمُ اللهُ خَیْرًا 🔹[ترجمه: مولای ما اباعبدالله حسین علیه‌السلام فرمود: هرآینه من اصحابی را باوفاتر و بهتر از اصحابم نمی‌شناسم و اهل‌بیتی را بهتر و نیکوکارتر از اهل‌بیتم سراغ ندارم. پس خدا به شما جزای خیر عنایت کند.] لَوْلٰا صَوٰارِمُهُمْ وَ قِطْعُ نِبٰالِهِمْ لَمْ‌تَسْمَعِ الْآذٰانُ صَوْتَ مُکَبِّرِ 🔹[ترجمه: اگر شمشیرها و پیکان تیرهای ایشان نبود، گوش‌ها صدای تکبیرگویی را نشنیده بود.] قٰالَ مَولٰانَا الْعَسْکَرِیُّ عَلَیْهِ السَّلٰامُ[:] اَلسَّلٰامُ عَلَیْکُمْ یٰا خَیْرَ اَنْصٰارٍ اَلسَّلٰامُ عَلَیْکُمْ بِمٰا صَبَرْتُمْ فَنِعْمَ عُقْبَی الدّٰارِ 🔹[ترجمه: مولای ما امام عسکری علیه‌السلام [در زیارت شهداء کربلا] می‌فرماید: سلام بر شما ای بهترین یاران، سلام بر شما به‌پاس صبرتان، پس فرجام سرای آخرت چه نیکو است!] سر نهادیم چو از راه وفا بر در شاه/درگه ما شده بر شاه و گدا جمله پناه ما گدایان شه و صاحب این رتبت و جاه/«بر سر تربت ما چون گذری همّت خواه» «که زیارتگه صاحب‌نظران خواهد بود» اسماعیلی قوچانی ۷۴/۲/۲۰ @AghayedNet

🔺درباره چهارشنبه آخر ماه صفر، به‌خطّ شیخ مرحوم اعلی الله مقامه در نسخه‌ای خطی مشتمل بر فوائد نجومی و...، کتابخانه مجمع ذخائر اسلامی @AghayedNet

🔺چهارشنبه آخر ماه صفر، از جُنگ عالم ربانی مرحوم شیخ احمد أحسائی أعلی الله مقامه @AghayedNet

کتیبۀ «یا فاطمة بنت الحسین» (وسط، از بالا به پایین:🔻) هُوَ اللهُ کٰاشِفُ الْکُرُوبِ اَلسَّلٰامُ عَلَیْکِ یٰا فٰاطِمَةُ بِنْتَ الْحُسَیْنِ (بْنِ عَلِیٍّ عَلَیْهِ السَّلٰامُ) الشَّهـٖیدِ الْمَظْلُومِ عَلَیْهِ السَّلٰامُ بنت الامام/اخت الامام/عمّة الامام المهمُومة/الصّغری العَلیلة (راست، از بالا به پایین:🔻) ... اِنَّمٰا اَشْکُو بَثّـٖی وَ حُزْنـٖی اِلَی اللهِ... سورۀ یوسف آیه ۸۶ نالم از فرقت تو ای پدرم، در شب‌وروز دیده دارم به رهت از سر امّید هنوز قٰالَ عَلِیُّ بْنُ الْحُسَیْنِ عَلَیْهِمَا السَّلٰامُ: لَمّٰا قُتِلَ الْحُسَیْنُ بْنُ عَلِیٍّ جٰاءَ غُرٰابٌ فَوَقَعَ فـٖی دَمِهٖ ثُمَّ تَمَرَّغَ ثُمَّ طٰارَ فَوَقَعَ بِالْمَدٖینَةِ عَلیٰ جِدٰارِ فٰاطِمَةَ بِنْتِ الْحُسَیْنِ... وَ هِیَ الصُّغْریٰ فَرَفَعَتْ رَأْسَهٰا فَنَظَرَتْ اِلَیْهِ فَبَکَتْ بُکٰاءً شَدٖیدًا وَ اَنْشَأَتْ تَقُولُ: نَعَبَ الْغُرٰابُ فَقُلْتُ[:] مَنْ تَنْعٰاهُ وَیْلَکَ یٰا غُرٰابُ؟/قٰالَ[:] الْاِمٰامَ فَقُلْتُ[:] مَنْ؟ قٰالَ[:] الْمُوَفَّقُ لِلصَّوٰابِ اِنَّ الْحُسَیْنَ بِکَرْبَلٰا بَیْنَ الْاَسِنَّةِ وَ الضِّرٰابِ/فَابْکِی الْحُسَیْنَ بِعَبْرَةٍ تَرْجِی الْاِلٰهَ مَعَ الثَّوٰابِ قُلْتُ[:] الْحُسَیْنَ؟ فَقٰالَ[:] لـٖی حَقًّا لَقَدْ سَکَنَ التُّرٰابَ/ثُمَّ اسْتَقَلَّ بِهِ الْجَنٰاحُ فَلَمْ‌یُطِقْ رَدَّ الْجَوٰابِ فَبَکَیْتُ مِمّٰا حَلَّ بـٖی بَعْدَ الدُّعٰاءِ الْمُسْتَجٰابِ 🔹[ترجمه: امام سجاد علیه‌السلام فرمود: هنگامی که حضرت حسین بن علی به‌شهادت رسید، کلاغی آمد و خود را با خون حضرت رنگین کرد. سپس پرید و در مدینه بر دیوارِ خانهٔ فاطمه، دختر امام حسین (کوچک‌ترین دختر او)، فرود آمد. فاطمه سرش را بلند کرد و به کلاغ نگاه کرد و با گریهٔ شدید به سرودن چنین اشعاری پرداخت: «کلاغ ناله سر داد. گفتم: ای کلاغ، وای بر تو! برای چه کسی ناله می‌کنی؟! گفت: امام. گفتم: کدام امام؟ گفت: امامی که بر راه درست و راست توفیق یافت. همانا حسین در کربلا، میان نیزه‌ها و ضربت شمشیرها، [کشته شده] است. پس بر حسین گریه کن و اشک ریز تا امید ثواب از خدا داشته باشی. گفتم: حسین؟! گفت: آری، به‌راستی که او در خاک آرمیده است. سپس بال‌هایش را گشود و پرواز کرد و دیگر نتوانست پاسخی دهد. و من گریستم از آنچه بر من وارد شد، پس‌از دعائی که مستجاب گردید.»] (چپ، از بالا به پایین:🔻) پدرم کاش گذاری قدمی بر سر من/شنوم از لب تو «فاطمه ای دختر من» بنشینی ز نوازش تو دمی در برِ من/بزنی بوسۀ رحمت تو به چشمِ ترِ من تا به کی بستۀ زنجیر فراقت باشم/مُرغ بشکسته‌پری گوشۀ دامت باشم[؟!] گزارش مرغ خون‌آلود از واقعۀ کربلا: گفت ای فاطمه، ای دخت شهنشاه حجاز/ای که از هجر پدر در تبی و سوز و گداز من چه گویم؟! تو خود از مجمل حالم دریاب/ماجرا را تو ز خونین پَر و بالم دریاب فاطمه! رهبر دین کشته شد از جور و جفا/تنش آغشته به خون در دل صحرای بلا کربلا یکسره توفان بلا بود امروز/روز جانبازی اصحاب وفا بود امروز فاطمه! باب نکوی تو حسین شد کشته/تشنه‌لب دیده به‌سوی تو حسین شد کشته گریه کن بر پدرت آن شه بی‌یار و غریب/بر تن غرقه به خونش که طریح است و سلیب محرم [هزار و چهارصد و] بیست و هفت [قمری]/بهمن [هزار و سیصد و] هشتاد و چهار [شمسی]