Light Workers🔆

نقل است که شبی تا روز نخفت و می گفت: اگرم عذاب کنی، تو را دوست دارم، و اگر عفو کنی، تو را دوست دارم.... @lightworkers

اينكه معشوق را "تمام و كمال" بدانيم، تنها نشان می‌دهد كه نتوانسته‌ايم او را بشناسيم. تنها زمانی می‌‌توانيم ادعا كنيم به تدريج در حال شناخت يک نفر هستيم كه آن شخص سخت ما را مایوس کرده باشد! ‏با این حال، مشکل فقط از سوی معشوق نیست. هر کسی را می‌بینیم اصولا عیب ‏و ایراد دارد: غریبه داخل قطار، دوست قدیمی دوران مدرسه، دوست جدید اینترنتی... هر کدام از این‌‌ها قطعا ممکن است ما را مایوس کنند. حقایق زندگی شکل تمام رفتارهای طبیعی ما را تغییر داده‌اند. هیچکس در میان ما نیست که در زندگی آسیب ندیده باشد... رفتار پدران و مادران همه ما (به ناچار) پایین‌تر از حد ایده‌آل بوده است. ما به‌ جای توضیح دادن دعوا می‌کنیم، به جای یاد دادن غر می‌زنیم، به جای تجزیه و تحلیل کردنِ نگرانی‌های‌مان بی‌قرار می‌شویم، دروغ می‌گوییم و تقصیر را گردن دیگران می‌اندازیم...! #آلن_دوباتن⁩ @lightworkers

روزی بودا از كنار مردی می‌گذشت و دید كه او گردویی در مشت دارد؛ بودا به او گفت: اگر تمام مردم به تو بگویند که این گردو نیست، دُر و گوهر یا مروارید است، آیا خوشحال می‌شوی؟ فرد جواب می‌دهد: نه! سپس بودا می‌گوید اگر از آن طرف، گوهری در دست داشته باشی و تمام مردم بگویند این گردو است آیا بد‌حال می‌شوی؟ فرد دوباره پاسخ می‌دهد: نه! بودا می‌گوید چرا؟ می‌گوید چون می‌دانم این چیزی که در دست من است چیزی نیست که مردم می‌گویند؛ بعد بودا می‌گوید پس چرا در مورد خودت این‌گونه نیستی. اگر خودت می‌دانی که چگونه هستی اگر دیگران تصوری فوق تصور خودت داشتند نباید خوشحال شوی و اگر تصوری دور از تصور تو داشتند نباید ناراحت شوی.... @lightworkers

یکی از اینجا به روزی یا به لحظه‌ای به کعبه رود، چندان عجب و کرامات نیست، باد سموم را نیز این کرامات هست به یک روز و به یک لحظه هر کجا که خواهد برود.... کرامات آن باشد که تو را از حال دون به حال عالی آرد، از جهل به عقل، از جمادی به حیات... #فیه_ما_فیه @lightworkers

جهان محنت‌کده‌ای است که در آن شر بر خیر غلبه دارد. زندگی انسانِ عادی، وضعیتی اسفناک است که در میان دو قطب نوسان می‌کند: یکسو رنج روحی، درد جسمانی و نیاز قرار دارد که آدمی برای رهایی از اینها می‌کوشد و هنگامی که خلاصی یافت و به فراغت رسید،در قطب دیگر دچار ملال و بی‌حوصلگی می‌گردد و برای رهایی از این وضع به هر وسیله‌ای متوسل می‌شود،تا خلأ درونی خود را فراموش کند... #آرتور_شوپنهاور @lightworkers

درحالی که روزمان را سپری می‌کنیم باید به تناوب درنگ کنیم و درباره‌ی این حقیقت تامل کنیم که ما همیشه زنده نخواهیم بود و از این رو ممکن است امروز آخرین روز زندگی‌مان باشد. چنین تاملی به جای آن که ما را به لذت گرایی سوق دهد، برآن می‌دارد که قدردان فرصت زندگی باشیم و از این که زنده‌ایم و می‌توانیم امروزمان را با فعالیت پر کنیم به وجد آییم... این امر ما را برآن می‌دارد که از هدر دادن روزهایمان اجتناب کنیم.به عبارت دیگر وقتی که رواقیان اندرزمان می‌دهند که هر روز را چنان زندگی کنیم که گویی آخرین روز است، هدفشان تغییر فعالیت های روزانه‌ی ما نیست بلکه تغییر حالت ذهنمان در هنگام انجام دادن آن فعالیت هاست.... خصوصا به این معنی نیست که می خواهند ما را از تفکر و برنامه‌ریزی برای فردا باز دارند،بلکه از ما می‌خواهند همچنان که درباره‌ی فردا فکر می‌کنیم و برای آن برنامه‌ریزی می‌کنیم،قدر امروز را نیز بداریم... #ویلیام_اروین @lightworkers

من نمی‌توانم شما را دعایی بیاموزم و کلماتی تعلیم کنم که بدان خدا را نیایش کنید. خداوند به کلمات شما گوش نخواهد کرد، مگر آن کلمات را خود بر زبان شما جاری کند. و من نمی‌توانم دعای دریاها و جنگلها و کوه‌ها را به شما تعلیم دهم.اما شما که از کوهها و دریاها و جنگلها زاده شده‌اید می توانید دعای آنها را در قلب خود بیابید. اگر در آرامش شب گوش فرا دارید،صدای آنها را در سکوت خواهید شنید که: "ای پروردگار ما، ای نفس در پرواز ما، این خواست تو است که در ما می خواهد. این آرزوی تو است که در ما آرزو می کند. این شوق تو است که شبهای ما را روز می گرداند. شبهایی که از آن توست و روزهایی که مُلک توست. ما نمی‌توانیم چیزی از تو بخواهیم، زیرا تو نیازهای ما را نیک می‌دانی پیش از آنکه نیازها در ما زاده شود. نیاز حقیقی ما تویی و اگر تو خود بیشتر به ما دهی همۀ آرزوهای ما را بر آورده کرده‌ای... #جبران_خلیل_جبران @lightworkers

افرادی که از تنهایی وحشت دارند، معمولا می‌کوشند این وحشت را از طریق یک شیوه‌ی بین فردی تسکین دهند. آن‌ها نیازمند حضور دیگرانند تا هستی خود را به اثبات برسانند. آرزو دارند توسط دیگران بلعیده شوند یا آنکه می‌خواهند دیگران را ببلعند تا درماندگی ناشی از تنهایی‌شان را فرو بنشانند،در پیِ روابط متعدد هستند. فردی که در حال غرق شدن در اضطراب تنهایی‌ست، مأيوسانه به هر رابطه‌ای چنگ می‌زند.این دست انداختن به سوی هر رابطه، چیزی نیست که او بخواهد، بلکه از سر ناچاری چنین می‌کند. و رابطه‌ی حاصل از چنین شرایطی برای ادامه‌ی بقاست نه برای دستیابی به رشد و تکامل! #اروین_یالوم @lightworkers

عشق در وهله نخست بستگي به يک شخص خاص نيست، بلكه بيشتر نوعی رويه و جهت گيری منش آدمی است كه او را به تمامی جهان، نه به يک معشوق خاص، می‌پيوندد. اگر انسان فقط يكی را دوست بدارد و نسبت به ديگران بی‌اعتنا باشد، پيوند او عشق نيست، بلكه يك نوع بستگی تعاونی يا خودخواهی گسترش يافته است. با وجود اين اكثر مردم فكر می‌كنند علت عشق وجود معشوق است،نه استعداد درونی... در حقيقت، آنان فكر می‌كنند كه چون هيچ كس ديگری را جز معشوق دوست ندارند، اين خود دليلی بر شدت عشقشان است.اين همان اشتباهی است كه قبلاً به آن اشاره شد.... #اریک_فروم @lightworkers

سرخوشی‌ها شکل‌های مختلفی دارند. چه از طریق ماده‌ای همچون الکل باشد، یا برتری اخلاقی که از مقصر دانستن دیگران به دست می‌آید، یا از لذت یک ماجراجویی پرخطر جدید... سرخوشی‌ها روش‌های سطحی و غیرسازنده‌ای برای گذراندن زندگی انسان هستند. بخش عمده‌ای از دنیای خودیاری مبتنی بر ترویج سرخوشی‌ها به مردم است نه حل کردن واقعی مشکلات. بسیاری از مرشدان خودیاری، سبک‌های جدیدی از انکار را به شما می‌آموزند و شما را با تمرین‌هایی آشنا می‌کنند که احساس خوبی در کوتاه مدت به شما خواهند داد. درحالی‌که مشکل بنیادی را نادیده می‌گیرند. یادتان باشد، کسی که واقعاً خوشحال است مجبور نیست که جلوی آینه بایستد و به خودش بگوید که خوشحال است.... #مارک_منسن #هنر_ظریف_رهایی_از_دغدغه‌ها @lightworkers

به عقیده‌ی اپیکتتوس، مهم‌ترین انتخاب پیش روی ما در زندگی این است که آیا خودمان را به امور درونی مشغول کنیم یا به امور بیرونی.. اغلب آدمها چون فکر می‌کنند سود و زیان از بیرون به آنها می‌رسد،ترجیح می‌دهند به امور بیرونی بپردازند. به نظر اپیکتتوس، فیلسوف دقیقا خلاف این کار را می‌کند و البته منظور او از فیلسوف، فرد آشنا با فلسفه‌ی رواقی است.چنین کسی هر سود و زیانی را برخاسته از درون خودش می‌داند. او موهبت‌های جهان بیرون را رها می‌کند تا به آرامش، آزادی و سکوت برسد. این توصیه‌ی اپیکتتوس منطق معمول برآوردن امیال را به صورت وارونه به کار می‌بندد. اگر از اغلب آدمها بپرسید چطور می‌توان به رضایت خاطر رسید، جوابشان این است که باید تلاش کنی تا به رضایت خاطر برسی: باید روش های مناسبی برای تامین خواسته‌هایت پیدا کنی و بعد این روشها را به کار ببندی. اما اپیکتتوس تاکید می‌کند که احساس خوشبختی و آرزوی چیزی که نداری، محال است باهم جمع بشوند. او معتقد است: برای رسیدن به چیزی که طالبش هستید راه بهتری هم وجود دارد: باید سعی کنید فقط چیزهایی را بخواهید که بدست آوردنشان آسان است. حالت مطلوب هم این است که فقط چیزهایی را بخواهید که مطمئنید می توانید به دستشان بیاورید. اغلب مردم برای رسیدن به رضایت خاطر به دنبال تغییر جهان پیرامونشان هستند. اما توصیه ی اپیکتتوس این است که برای رسیدن به رضایت خاطر خودمان را-و به تعبیر دقیق تر، خواسته‌هایمان را-تغییر دهیم... #ویلیام_اروین #فلسفه_ای_برای_زندگی @lightworkers

اگر بتوانی آرامش خود پاس داری به گاهی که دیگران عنان شکیبایی از کف داده‌اند و خردهٔ آن بر تو گیرند؛ اگر بتوانی بر خویش تکیه کنی به گاهی که همگان از تو در گمان افتاده اند و بر ایشان خشم نگیری؛ اگر بتوانی در انتظار بمانی و از انتظار خسته نشوی؛ اگر بتوانی که چون با تو سخن به دروغ گویند تو راه بر دروغ نگشایی، یا اگر از تو کینه‌ای در دل دارند تو راه بر کینه فرو بندی، و با این‌همه خود را زیاده خوب ننمایی و چون فیلسوفان و دانشمندان(با غرور و خود بینی) سخن نگویی؛ اگر بتوانی به رؤیاها فرو شوی و رؤیاها را بر خود امیر نکنی؛ اگر بتوانی بیندیشی و در اندیشهٔ خود نمانی و آن را هدف نکنی و پایان کار ندانی؛ اگر بتوانی با پیروزی و شکست، این دو شیاد روزگار، یکسان رفتار کنی؛ اگر تاب آوری شنیدن آن حقیقت را که بر زبان تو رفته است در حالی که می‌بینی فریبکاران آن حقیقت را مسخ کرده‌اند و از آن دامی برای شکار ابلهان و جاهلان ساخته‌اند، یا بنگری که آنچه زندگیت را در پایش ریخته‌ای شکسته است و آرام و شکیبا خم شوی و با افزار فرسوده آن را از نو بیافرینی؛ اگر بتوانی بُرده‌های خویش همه را یک‌جا گرد آوری و آن را به چرخش سکه‌ای در خطر افکنی و ببازی و هرگز از این باخت دم نزنی؛ اگر بتوانی دل و جان و تمامی شریان خود را بر آن داری که پس از شکست و فرسودگی همچنان به فرمان تو باشند، و بدین سان پایداری کنی هنگامی که هیچ در تو نمانده است، مگر همان اراده که فرمان می‌دهد: پایداری کن، پایداری کن؛ اگر بتوانی با عامیان در آمیزی و سخن گویی و فضایل خویش را از کف ندهی یا با پادشاهان همقدم شوی و همچنان ساده و صمیمی باشی، اگر نه دشمنان کینه جوی و نه دوستان محبت پیشه نتوانند تو را بیازارند؛ اگر با همهٔ مردمان در شمار آیی و در هیچ دایره محدود نشوی؛ اگر بتوانی هر دقیقه از زمان بی‌اعتنا و سنگدل را به شصت ثانیه بدل کنی، که هر یک به قدر ثانیه‌های مسابقهٔ دوِ سرعت خطیر و مهم باشد؛ زمین و هر چه در آن است از آنِ تو خواهد بود و مهم‌تر آنکه در این حال، فرزندم، تو یک انسان خواهی بود... #رادیارد_کیپلینگ برگرفته از کتاب " در قلمرو زرین " ترجمه حسین الهی قمشه‌ای @lightworkers

خشم گرفتن و مجازات کردن از انگاره حیوانی مان بر جای مانده است، آدمی تازه زمانی ناطق می‌شود که این هدیه سنگینِ بدرد نخور را به حیوانات باز پس دهد.... #فریدریش_نیچه @lightworkers

این همه درین جهان خویشتن پدید می‌آرند، یکی می‌گوید: شافعی‌ام، یکی می‌گوید: حنفی‌ام، یکی می‌گوید: حنبلی‌ام، و یکی می‌گوید: اشعری‌ام، یکی می‌گوید: امیرم، یکی می‌گوید: وزیرم. کسی می‌باید که گوید: شما کسی‌اید. من باری هیچ کس نیم. وز هیچ‌جا می‌نیایم و هیچ ندانم. ایشان همه بزرگان و سادات‌اند، یکی شیخ امام است، یکی شمس‌الاسلام، یکی خلیفه‌ی زمین است، این همه هست، پس خدای کو؟ "هنالک الولایة لله الحق" آن‌جا باشد که هیچ کس نباشد... #ابوسعید_ابوالخیر @lightworkers

و گفت: هر که صبر کند بر صبر خویش، او صابر بود نه آن‌که صبر کند و شکایت کند.... @lightworkers

مشکل رابطه‌های ما از جایی آغاز می‌شود که مرز میان "تنهایی" و "درهم‌آمیختگی" را گم می‌کنیم. اگر تنهایی را به عنوان بخشی از زندگی نپذیریم، فلسفه‌اش را ندانیم و شیوه‌ی کنار آمدن را با آن را نیاموزیم؛ یا برای فرار از تنهایی به‌تمامی به بخشی از دیگری بدل می‌شویم و یا او را به سطح ابزاری برای مقابله با تنهایی، پایین می‌آوریم. بهترین شکل رابطه آن است که در عین احساس تعلق، استقلال‌مان را حفظ کنیم. و کسی می‌تواند چنین رابطه‌ی عمیق و بادوامی برقرار کند که رویارویی با تنهایی را آموخته باشد.... #اروین_یالوم @lightworkers

چها با جان خود دور از رخ جانان خود کردم مگر دشمن کند اینها که من با جان خود کردم طبیبم گفت درمانی ندارد درد مهجوری غلط می‌گفت خود را کشتم و درمان خود کردم... #وحشی_بافقی @lightworkers

معمولا وقتی به ما توهین می‌شود، عصبانی می‌شویم. رواقیون معتقد بودند چون عصبانیت احساس منفی است که می‌تواند آرامشمان را به هم بزند، باید راهکارهایی پیدا کنیم تا نگذاریم توهین و تحقیر باعث عصبانیتمان بشود؛راهکارهایی که زهر توهین را بگیرد و تسکینمان دهد.... یکی از راهکارهای تسکین دهنده رواقیون این است که دمی درنگ کنیم و ببینیم حرفی که شخص توهین کننده میزند راست است یا نه. اگر حرف درستی زده باشد که جای ناراحت شدن ندارد. مثلا فرض کنید کچل باشید و کسی به خاطر کچل بودن شما را مسخره کند. سنکا می‌پرسد: چرا شنیدن چیزی که عیان است، توهین به حساب بیاید؟ #ویلیام_اروین @lightworkers

وصیّت می‌کنیم یاران را که: چون شما را عروسانِ معنی در باطن روی نمایند و اسرار کشف گردد، هان و هان، تا آن را به اغیار نگویید و شرح نکنید و این سخن ما را که می‌شنوید به هر کس مگویید که: لا تُعْطُوا الْحِکْمَةَ لِغَیْرِ اَهْلِهَا فَتَظْلِمُوْهَا وَ لَا تَمْنَعُوْهَا عَنْ اَهْلِهَا فَتَظْلِمُوْهُمْ. تو را اگر شاهدی یا معشوقه‌ای به دست آید و در خانۀ تو پنهان شود که: مرا به کس منمای که من از آنِ توأم. هرگز روا باشد و سزد که او را در بازارها گردانی و هر کس را گویی که: بیا این را ببین. آن معشوقه را هرگز این خوش آید؟ برِ ایشان نرود و از تو، خود خشم گیرد. حق تعالی این سخن‌ها را بر ایشان حرام کرده است.... #فیه_ما_فیه @lightworkers

به چيزی برتر و عالی‌تر عشق بورزيد. چيزی كه در آن غرق شويد؛‌ چيزی كه شما را تسخير كند،‌ ولی شما نتوانيد آنرا تسخير كنيد. عشق می‌تواند مشكلات بزرگی ايجاد كند. عشق همچنين قادر است سرور و لذت عظيمی بوجود آورد. بايد بسيار هشيار بود؛ زيرا عشق، شيمی بنيادين وجود ماست. اگر كسی نسبت به انرژی عشق خود، آگاه باشد، آنگاه همه چيز درست پيش خواهد رفت. هميشه به چيزی برتر از خودتان عشق بورزيد و آنگاه ديگر دچار مشكل نخواهيد شد. مردم غالبا به چيزی پايين‌تر از خود، به چيزی كوچك‌تر عشق می‌ورزند؛ زيرا چيزهاب كوچكتر را می‌توان كنترل كرد، بر آنها مسلط بود و احساس خوبی داشت. به اين ترتيب، ‌احساس برتری می‌كنيم و نفس راضی می‌شود. به چيزی برتر و عالی‌تر عشق بورزيد. چيزي كه در آن غرق شويد؛ ‌چيزي كه شما را تسخير كند، اما شما نتوانيد آن را تسخير كنيد. آنگاه نفس ناپديد می‌شود و وقتی عشق عاري از نفس باشد، به دعا تبديل می‌شود... @lightworkers