deadbelief

اگر خطر واقعی بیرون از من نباشد، بلکه یک "مواجهه‌"ی بیرونی آن را در درونم بیدار کند چه؟ اگر آنچه سال‌ها زیر یخ مانده، هرگز نمرده باشد و فقط منتظر لحظه‌ای برای "بازگشت" بوده باشد چه؟ آیا می‌دانم که باید در مقابل این "کشش" مقاومت کنم اما بخشی از من نمی‌خواهد؟ اگر می‌دانم این "رقص" ممکن است من را به فروپاشی برساند، چرا هنوز میل به ادامه دادن در من زنده است؟ آیا بخشی از وجودم هرگز نمی‌خواهد "نجات" پیدا کند؟