خاطراتِ رزق آبادیها

روزى مردی نزد عارف اعظم آمد و گفت من چند ماهى است در محله اى خانه گرفته ام روبروى خانه ى من يک دختر و مادرش زندگى مى کنند هرروز و گاه نيز شب مردان متفاوتى انجا رفت و امد دارند مرا تحمل اين اوضاع ديگر نيست عارف گفت شايد اقوام باشند گفت نه من هرروز از پنجره نگاه ميکنم گاه بيش از ده نفر متفاوت ميايند بعدازساعتى ميروند. عارف گفت کيسه اى بردار براى هرنفريک سنگ درکيسه اندازچند ماه ديگر با کيسه نزد من آيى تا ميزان گناه ايشان بسنجم... مرد با خوشحالى رفت و چنين کرد. بعد از چندماه نزد عارف آمد وگفت من نمى توانم کيسه را حمل کنم از بس سنگين است شما براى شمارش بيايىد عارف فرمود يک کيسه سنگ را تا کوچه ى من نتوانى چگونه ميخواى با بار سنگين گناه نزد خداوند ببرى ؟؟؟ حال برو به تعداد سنگها حلاليت بطلب و استغفارکن ... چون آن دو زن همسر و دخترِ عارفى بزرگ هستند که بعداز مرگ وصيت کرد شاگردان و دوستارانش در کتابخانه ى او به مطالعه بپردازند .اى مرد انچه ديدى واقعيت داشت اما حقيقت نداشت .همانند توکه درواقعيت مومنی اما درحقيقت شيطان ... ✔️ بیایید ديگران را قضاوت نكنيم    ┄┅═✧☫ خاطرات رزق آبادیها☫ ✧═┅┄

قدیما برای دل خسته یک «خسته نباشی» کافی بود... برای زخم‌ها مرهمی بود 💕 برای بغض‌ها آغوشی امروز اما گاهی میان این‌ همه آدم دلمان برای یک دل مهربان تنگ می‌شود...

کاش جای بوسه اش می ماند بر پیشانی ام باخدا بودن نشان از مهر می‌خواهد نه مُهر

‏مولانا: انسان چه چیزی را دیرتر از همه می‌فهمد؟ شمس: اینکه روزهای معمولی، همان روزهای خوشبختی بودند که گذشت... ✔️@rezghabad

💫 آدم‌های ساده را دوست دارم 💫 همان‌هایی که بدیِ هیچ‌کس را قبول ندارند 💫 همان‌هایی که برای همه لبخند دارند 💫 همان‌هایی که بوی ناب آدم می‌دهند 👇👇👇👇 @rezghabad

‏مولانا: انسان چه چیزی را دیرتر از همه می‌فهمد؟ شمس: اینکه روزهای معمولی، همان روزهای خوشبختی بودند که گذشت... ✔️@rezghabad

یه الهی آمین از ته دل ❤️ الهی آمین 🤲🏻 ‎‌‌‌‌‎‌‌