کانال کتاب

فروید از توهم بیزار بود‌. به نظرش آدم عاقل و بالغ نباید توهم داشته باشد. تنها چیزی که تو این دنیا ارزش دارد، این است که آدم دنبال حقیقت باشد و سعی کند در پرتو حقیقت زندگی کند، و چون اعتقادی به خدا و زندگی پس از مرگ هم نداشت، آدم بدبینی شده بود. رواقی شده بود. معتقد بود وضع بشر فاجعه است. ولی یونگ، برعکس. معتقد بود مهم‌ترین چیز برای بشر این است که از زندگی لذت ببرد. شادمانی و تندرستی و خشنودی. بنابراین فروید در مواجهه با اعتقادات دینی یا هر قسم اعتقادات دیگری از این قبیل، اولین سوالش این بود که: اینها حقیقت دارد؟ چون اگر حقیقت ندارد، باید بیندازیمشان دور. ولی یونگ می‌پرسید: آیا اینها کیفیت زندگی مرا بهتر می‌کند؟ باعث می‌شود عملکرد انسانی بهتری داشته باشم؟ با دنیای اطراف خودم سازگاری بیشتری داشته باشم؟ از ترس و دلهره و اضطراب نجات پیدا کنم؟ اگر جواب مثبت است، پس بهتر است اینها را داشته باشم. حالا عقیده‌ی من این است: بیشتر آدم‌ها در جوانی فرویدی هستند. ولی بعد که پا به سن می‌گذارند، یونگی می‌شوند. 📖مواجهه با مرگ 👤براین مگی @ketab📚✏️

هراشتباهی فرصتی است برای آموختن.فقط همان اشتباه را مکررا تکرار نکنید این کار حماقت است. اما تا میتوانید اشتباه تازه مرتکب شوید،نگران نباشید چرا که این تنها راهی است که طبیعت برای آموختن در اختیار شما گذاشته. 📖زندگی به روایت بودا 👤اشو @ketab📚✏️

وقتی خودت درگیر ماجرا نیستی، گفتن این‌که "زمان همه‌چی رو درست می‌کنه"، "این هم می‌گذره"، "آدما فراموش می‌کنن"، یا چیزایی مثل این، خیلی راحته؛ اما وقتی خودت درگیر قضیه هستی، خبری از گذر زمان نیست، آدما فراموش نمی‌کنن و وسط چیزی هستی که تغییر نمی‌کنه. 📖راسته کنسروسازان 👤جان اشتاین بک @ketab📚✏️

همگی ما از دنیا، شرایط زندگی و نیز از کسانی که به آنها اعتماد کرده‌ایم زخم خورده‌ایم. اگر کسی مورد خیانت واقع شده باشد، اعتماد کردن برایش سخت خواهد شد. تجربهٔ عمیق خیانت منجر به پارانویا، یعنی تعمیم فقدان می‌شود. یعنی ممکن است از یک گربه خاطره بدی داشته باشیم و این خاطره را به تمام گربه‌های دنیا تعمیم دهیم. یا با یک رابطه خاطره و اندوه و آسیب سنگینی دریافت کنیم و این را به تمام روابط دنیا تعمیم دهیم. یا دچار الگوی "پیش‌گویی صادقانه" می‌شویم به این معنی که با هرکسی رابطه برقرار کنیم، خیانت را تکرار می‌کند و تأییدی بر این الگوی ذهنی ما می‌گردد. و یا از صمیمیت از دیگران اجتناب می‌کنیم. بخشش تنها حرکتی است که می‌تواند ما را از زنجیرهای گذشته رها سازد. بخشش خیانت گذشتگان و بخشش اشتباهات خود. ما بایستی از زخم‌هایمان درس بگیریم، امّا اگر این کار را نکنیم آنها به صورتی دیگر و در جایی دیگر تکرار می‌کنیم. پیام از دست دادن عزیزان و اندوه خیانت آن است که ما نمی‌توانیم به چیزی بچسبیم و وجود هیچ چیز و هیچ کس را بدیهی فرض کنیم و مهم‌تر این که نمی‌توانیم از آن درد شدید اجتناب ورزیم چون بخشی از سفر زندگی هستند. 📖مرداب روح 👤جیمز هالیس @ketab📚✏️

بالاخره یک نفر باید گردن سرنوشت را بشکند. اگر هر از گاهی یک نفر، به سرنوشت دهن کجی نمی کرد، انسان، هنوز روی شاخه های درخت ها زندگی می کرد. 📖شرق بهشت 👤جان اشتاین بک @ketab📚✏️

از پلیدی‌های استبداد، یکی هم این است که شریف زیستن را مدام دشوارتر می‌کند.  استبداد کارش این است که هر روز آدم‌های بیشتری را مجبور به انتخاب بین شرافت و آسایش کند.  استبداد کارش این است که هر روز شریفانه زیستن را دشوار‌تر کند. استبداد کارش این است که هر روز بنشیند به  تماشای آدم‌هایی که در ترجیح شرافت بر آسایش یک جا می‌لغزند ( و از چشم دیگران میفتند. ) استبداد کارش این است که هر روز هزینه شرافت را بالا ببرد تا تعداد کمتری قادر به پرداخت آن باشند. استبداد کارش همین است، تهی‌سازی جامعه از شرافت. 📖واتسلاو هاول 👤 قدرت بی قدرتان @ketab📚✏️

ما مردمان عادی گاهی دلمان می‌خواهد خوشبخت باشیم. نان گرم بخوریم، یا بندرهای دنیا را نه در کارت پستا‌ل‌ها، بلکه به صورت زنده ببینیم. ما مردمان عادی خیلی آرزوهای دیگر هم داریم که ما فرصت شمردنش را نداریم و شما حوصله شنیدنش را ندارید. 👤 احمدرضا احمدی @ketab📚✏️

هر جایی که با خودت صلح کنی، گرم ترین آب‌های تمام اقیانوس هاست. به یک مقصد که میرسی ، مقصد بعدی در مسیرت قرار می گیره و زیبایی، همین در حرکت بودنه نه از حرکت باز ایستادن/. 📖سفر کوانتومی وال تنها 👤ایمان سرورپور @ketab📚✏️

غم زمانه خورم یا فراق یار کشم به طاقتی که ندارم، کدام بار کشم؟ بگذشت بهار و وا نشد دل این غنچه مگر شکفتنی نیست؟ هزار جهد بکردم که سرّ عشق بپوشم نبود بر سر آتش میسّرم که نجوشم ساکنان سر کوی تو نباشند به هوش کآن زمینی است که از وی همه مجنون خیزد به عاشقان جگر چاک چون رسی اهلی؟ به یک دو چاک که در جیب پیرهن کردی به جز هلاک خودش آرزو نباشد هیچ کسی که یافت چو پروانه ذوق جانبازی به غمم شاد شوی می‌دانم غم دل با تو از آن می‌گویم شب های هجر را گذراندیم و زنده ایم ما را به سخت جانی خود این گمان نبود 📖کشکول 👤شیخ بهایی @ketab📚✏️

اگر بگویم طبیعت هر کس را می‌توان از خنده‌اش شناخت شاید اشتباه کرده باشم ولی من غالباً ملاحظه کرده‌ام که خنده‌ی یک انسان خوب، مطبوع و پسندیده ‌است، در حالی که خنده‌ی انسانِ تیره درون، عکس آن است. 📖خاطرات خانه‌ مردگان 👤فیودور داستایفسکی @ketab📚✏️

🎬 «نقد عقل محض» نوشته‌ی کانت! @ketab📚✏️

بدبختی واقعی آن است که دیگر حتی به بدبختی خود هم حساس نباشی. 👤امیل چوران @ketab📚✏️