انسانم آرزوست

📜 متن آهنگ: گم شده‌ام، گم شده‌ام، گم شده‌ام در مکان‌هایی که روزگاری می‌شناختم راه می‌روم، راه می‌روم، راه می‌روم اما به مقصد نمی‌رسم منتظرم، منتظرم، منتظرم که اتفاق تازه‌ای بیفتد اما روز از پیِ روز، روز از پیِ روز به قلب خودم خیره مانده‌ام صبحِ دیگری، همان آسمان‌های همیشگی و احساسِ پوچی که از کنارم می‌گذرد سرم را گرم می‌کنم تا آنچه را در درونم می‌گذرد، پنهان کنم مردم می‌گویند خوب به نظر می‌رسم، انگار همه‌چیز در درونم روبه‌راه است اما آن‌ها مرا هر شب نمی‌بینند، وقتی سکوت بر سرم آوار می‌شود هنوز به یاد دارم قبل از اینکه همه‌چیز فرو بریزد، چه حسی داشتم وقتی هر کلمه‌ای که می‌گفتی، بوی ابدیت می‌داد حالا هرجا نامت را می‌شنوم، تمام افکارم در گردابی فرو می‌روند عجیب است؛ تو اینجا نیستی، اما همه‌جا حضور داری گم شده‌ام، گم شده‌ام، گم شده‌ام در مکان‌هایی که روزگاری می‌شناختم راه می‌روم، راه می‌روم، راه می‌روم اما به مقصد نمی‌رسم منتظرم، منتظرم، منتظرم که اتفاق تازه‌ای بیفتد اما روز از پیِ روز، روز از پیِ روز به قلب خودم خیره مانده‌ام در مهمانی‌های شلوغ، بیش از حد می‌مانم، سعی می‌کنم به تو فکر نکنم سعی می‌کنم چیزی را حس نکنم جوک می‌گویم و نقشم را بازی می‌کنم، انگار در تاریکی هیچ‌چیزی در درونم نمی‌شکند اما وقتی کسی نگاه نمی‌کند، لبخندهایم فرو می‌ریزند مدام به خودم می‌گویم «زمان زخم‌ها را درمان می‌کند» شاید روزی دوباره احساسِ «زندگی» کنی اما در حال حاضر، تنها چیزی که حس می‌کنم، فاصله‌ای است که هر لحظه بیشتر می‌شود فریاد نمی‌زنم شکایت نمی‌کنم فقط ادامه می‌دهم، مثل قطاری که ترمز بریده است هنوز در حرکتم... گم شده‌ام، گم شده‌ام، گم شده‌ام در مکان‌هایی که روزگاری می‌شناختم راه می‌روم، راه می‌روم، راه می‌روم اما به مقصد نمی‌رسم منتظرم، منتظرم، منتظرم که اتفاق تازه‌ای بیفتد اما روز از پیِ روز، روز از پیِ روز به قلب خودم خیره مانده‌ام هر عکس، هر ترانه، مرا به این باور می‌رساند که دارم فراموش می‌کنم، اما یادآوری می‌کند که اشتباه می‌کردم برای لحظه‌ای شهر عوض می‌کنم، اما به همان پایانِ تلخ می‌رسم بیدار می‌شوم تا شب را به پایان ببرم، آن‌قدر خسته‌ام که دیگر توانی برای جنگیدن ندارم در ذهنم با خاطرات قدیمی دورِ خود می‌چرخم شاید رسمِ روزگار همین باشد شاید «رهایی» آهسته اتفاق بیفتد شاید رها کردن، مثل یک فکرِ آرام، کم‌کم در وجودت رشد کند گم شده‌ام، گم شده‌ام، گم شده‌ام در مکان‌هایی که روزگاری می‌شناختم راه می‌روم، راه می‌روم، راه می‌روم اما به مقصد نمی‌رسم منتظرم، منتظرم، منتظرم که اتفاق تازه‌ای بیفتد روز از پیِ روز، روز از پیِ روز به قلب خودم خیره مانده‌ام قبلاً دنبالِ زندگیِ بهتری بودم حالا سعی می‌کنم فقط دوام بیاورم سعی می‌کنم شب را بدونِ غرق شدن در افکارم به صبح برسانم قدرت را مثل یک نقاب به صورت می‌زنم هر پاسخی که می‌دهم، انگار از قبل تمرین شده است دست‌یافتن به این آرامش غیرممکن به نظر می‌رسد اما من همچنان تلاش می‌کنم گاهی تنها می‌نشینم و دعا می‌کنم نه برای معجزه‌ای که از راه برسد فقط برای ذره‌ای نور، تا بتوانم ادامه دهم برای یک صبحِ دیگر زخم‌هایی دارم که هرگز نشانشان نمی‌دهم داستان‌هایی که هیچ‌کس نخواهد شنید اما دارم یاد می‌گیرم که چطور از میانِ همین آسیب‌ها رشد کنم گم شده‌ام، گم شده‌ام، گم شده‌ام در مکان‌هایی که روزگاری می‌شناختم راه می‌روم، راه می‌روم، راه می‌روم اما به مقصد نمی‌رسم منتظرم، منتظرم، منتظرم که اتفاق تازه‌ای بیفتد روز از پیِ روز، روز از پیِ روز به قلب خودم خیره مانده‌ام شاید روزی به عقب نگاه کنم و این درد دیگر این‌قدر تلخ نباشد مثل فصلی از کتاب که مجبور بودم از آن بگذرم شاید تمام این شب‌های بی‌خوابی، مرا به جایی برساند که ارزشِ این همه جنگیدن را داشته باشد شاید درد، فقط یک راهنما باشد هرچند فعلاً نمی‌توانم ببینمش تا آن روز، به پیش رفتن ادامه می‌دهم، حتی وقتی به آن باور ندارم یک قدمِ دیگر، هنوز هم یک قدم در مسیر درست است نیازی به پایانی بی‌نقص ندارم فقط قدرتی می‌خواهم که در میان طوفان‌ها بشکنم و پیش بروم هنوز در جستجویم هنوز در حرکتم روز از پیِ روز، روز از پیِ روز من هنوز اینجا هستم