ویونا کهن دیار (ابیانه)

وقتی از زنده ها سراغی نمی‌گیریم مگر اینکه کاری داشته باشیم که برامون انجام بدن ... دیگه زیاد مهم نیست یادی از مرده ها بکنیم چه یادی ، چه دعایی ، چه رحمتی فقط مرده ها آدم هستند زنده ها چی آدم نیستند اینکه تو مراسم تشییع جنازه و ختم مرده ها همدیگر را ببوسید و در آغوش بگیرید ، چندش آور ترین فعلی هست که احساس میکنم ، اینکه در مراسم تشییع و ختم فوت شده ای با روی گشاده و جملات کلیشه ای و قربونت برم های ظاهری و نچسب و پر از تنفر خودشان را مجبور به دوست داشتن افراد میکنند ، حالت تهوع و احساس بدی به آدم دست میده آیا تو همان نبودی که تا دیروز پشت سر ایشون حرف می‌زدی آیا تو همان نبودی که تا دیروز هیچ سراغی از احوال ایشون نمیگرفتی چرا فقط در مراسم فوت شخصی دست ها و بغل خود را برای همدیگر باز میکنید همش دروغ همش تزویر همش ریا همش حساب و کتاب و اینجوری با وجدان خودتان قرار میزارید تا مردن و کفن و دفن دیگری حال همدیگر را نپرسید و این مشميز کننده ترین رفتار اکثر همشهریان ابیانه ای می‌باشد این عرایض بنده ، اصلا و ابدا مخاطب خاصی ندارد فقط خواستم بگم ، این بدعت زشت و ناپسندی را کنار بگذارید بزارید کمی حال دلتون خوب شود اشکال بنده هم این هست که همه چی را زودتر از نیت افراد متوجه میشم و این خیلی آزاردهنده هست از توجه شما به این موضوع سپاسگزارم محمدرضا صفری