مجله ادبی پی‌نوشت||کانال رسمی

👈مجله مستقل تخصصی ادبی پی‌نوشت-شماره چهارم (سماورنفتی بیستم) 🍃موضوع این شماره: سیاه 💫زمان انتشار: تابستان۱۴۰۳ 🍃به مهر بخوانید🍃 📝@peyneveshtmag

🔥پروانه من از فریدون فروغی🔥 🎬با سکانسی از سریال «زخم کاری» 👈لینک اینستاگرام این مدیا: https://www.instagram.com/reel/C-Ex1HctvxW/?igsh=dW5kOGR4OTgxY21r 📝@peyneveshtmag

🔥ورس مهراد هیدن در «برو خونه»🔥 🎬با سکانسی از فیلم «چرا گریه نمی‌کنی؟» 👈لینک اینستاگرام این مدیا: https://www.instagram.com/reel/C-MysxxOS2E/?igsh=MWoydWxkMWF5dHcwYg== 📝@peyneveshtmag

"سیاه" رنگِ عزای اوست... عاشورای حسینی تسلیت باد.

ری را، صدا می‌آید امشب از پشت “کاچ“ که بندآب برق سیاه تابش تصویری از خراب در چشم می‌کشاند. گویا کسی ست که می‌خواند… اما صدای آدمی این نیست. با نظم هوش‌ربایی من آوازهای آدمیان را شنیده‌ام در گردش شبانی سنگین؛ ز اندوه‌های من سنگین تر. و آوازهای آدمیان را یکسر من دارم از بر. یک شب درون قایق دلتنگ خواندند آن چنان که من هنوز هیبت دریا را در خواب می‌بینم. ری را… ری را… دارد هوا که بخواند در این شب سیا او نیست با خودش. او رفته با صدایش اما خواندن نمی‌تواند. #نیما_یوشیج

تو بانوی غم‌های عمیقی شعرهای غمگین کلمات جان‌گداز با چشمانت می‌توان عزاداری کرد با گیسوانت، لباس سیاهی برای همیشه پوشید با دستانت، جام زهر نوشید تو بانوی تاریخ منی یک تاریخ تلخ یک تاریخ سیاه #محمود_درویش

رنگی کنار شب بی‌حرف مرده است مرغی سیاه آمده از راه‌های دور می‌خواند از بلندی بام شب شکست سرمست فتح آمده از راه این مرغِ غم‌پرست در این شکستِ رنگ از هم گسسته رشته‌ی هر آهنگ تنها صدای مرغکِ بی‌باک گوشِ سکوت ساده می‌آراید با گوشوار پژواک مرغِ سیاه آمده از راه‌های دور بنشسته روی بام بلند شب شکست چون سنگ، بی تکان لغزانده چشم را بر شکل‌های در هم پندارش خوابی شگفت می‌دهد آزارش گل‌های رنگ سرزده از خاک‌های شب در جاده‌ای عطر پای نسیم مانده ز رفتار هر دم پی فریبی این مرغ غم‌پرست نقشی کشد به یاری منقار بندی گسسته است خوابی شکسته است رویای سرزمین افسانه‌ شکفتن گل‌های رنگ را از یاد برده است بی حرف باید از خمِ این ره عبور کرد رنگی کنار این شب بی مرز مرده است #سهراب_سپهری پ.ن: سیاه، محور کلی شماره‌ی جدید پی‌نوشت است، از سیاه برای‌مان بنویسید...

اينكه خودكنترلى و تفكرات شناختى هر دو از جنس كار ذهنى هستند، حرف پذيرفته شده‌اى است، چندين مطالعه روان شناختى نشان داده است افرادی كه به طور همزمان با يك كار شناختى و يك موضوع وسوسه انگيز مواجه می‌شوند، احتمال بيشترى دارد كه تسليم آن وسوسه شوند؛ تصور كنيد از شما بحواهند فهرستى از اعداد هفت رقمى را در مدت یک يا دو دقيقه حفظ كنيد، به شما می‌گويند به خاطرسپارى اعداد را اولويت اصلى خود قرار دهيد، در حالى كه توجه شما به اعداد معطوف شده است، از شما می‌خواهند بين كيك شكلاتى پركالری و سالاد ميوه سالم يكى را انتخاب كنيد. شواهد نشان می‌دهد هنگامى كه ذهن شما انباشته از عدد و رقم است، احتمال اينكه كيك شكلاتى وسوسه انگيز را انتخاب كنيد بيشتر است، وقتى سيستم تلاش‌گر مشغول است، سيستم خودکار تأثير بیشترى بر رفتار می‌گذارد. سيستم خودکار هم كه طبع شيرينى دارد و عاشق شيرينیجات است. همچنين افرادى كه مشغول فعاليت شناختى هستند، احتمال بيشترى دارد که در موقعيت‌هاى اجتماعى انتخاب‌هاﻯ خودخواهانه، رفتار كلامى جنسيت‌زده و قضاوت‌های سطحی داشته باشند. به خاطرسپارى و تكرار اعداد و ارقام كنترل سيستم تلاش‌گر بر رفتار را كاهش می‌دهد، اما مطمئنأ انباشته شدن ذهن با كارهاى شناختى تنها عامل تضعيف خودكنترلى نيست. نوشيدن مشروبات الكلی یا يک شب بی‌خوابى هم همان تأثير را دارد. خودكنترلی سحرخيزها هنگام شب مختل مي‌شود و برعکس. بعضی اوقات نگرانی بیش از حد درباره‌ی انجام بهینه‌ی کارها موجب می‌شود حافظه‌ی کوتاه مدت با افکار اضطراب‌آور و بی فایده پر شده و عملکرد شخص مختل شود. نتیجه اینکه "خودکنترلی" نیاز به توجه و تلاش دارد. ✍ دنیل کانمن 📖 تفکر کند و سریع 📌 بخش اوّل، فصل سوم، کنترل‌گر تنبل 🕵🏻‍♂ گزینش از اوّل چایدارچی

#هنوز_هم هنوز هم گل رز تنها زیباست و نه خوشبو. هنوز هم آن چه در مغز است در پیش چشمان ظاهربین نهان می‌ماند. هنوز هم چیزی نرم تر از دستان مادر پینه دوز، برای فرزندش وجود ندارد. هنوز هم آن پدر کارگر بزرگترین پشتوانه‌ی فرزندی است که اکنون استاد یک دانشگاه شده. هنوز هم بعضی هامان منتظر غروب جمعه و صبح شنبه و حضور اتفاقی خوب در دل آن‌ها هستیم. هنوز هم کسانی هستند که ما را بیش از دیگران شناختند اما اکنون با ما غریبه‌اند. هنوز هم لذت هم‌آغوشی‌های گاه به گاه به لذت سیگار و چای تنهایی ترجیح داده می‌شود. هنوز هم می‌زایند که در کهولت سن عصای دستی داشته باشند. هنوز هم عرف بر شرع و شرع بر دل ارجحیت دارد. هنوز هم از یک زبان بیشتر از دو گوش استفاده می‌شود. هنوز هم آفتاب سر ظهر بهاری، نشسته بر فرش خانه‌ی مادربزرگ، آفتابگیر ترین حالت ممکن را دارد. هنوز هم نان آور خانه مرد و روح خانه زن است. هنوز هم کسی پیدا می‌شود که بنویسد و کمتر کسی که بخواند. هنوز هم با نام خدا آدم‌ها کشته می‌شوند. هنوز هم زندگی در لبخندی درست جریان دارد. هنوز هم حافظه‌ی تاریخی‌مان ضعیف و حافظه‌ی احساسی‌مان قویست. دنیا پر از ضد و نقیض است؛ قرن ها گذشته ولی هنوز هم در کمال ناباوری، نه ماه بعد به دنیا می‌آییم. شهر عجیبیست نو بهار! #مهدی_پورآقابابا #MahPAB

📚فراخوان همکاری در شماره چهارم نشریه تخصصی ادبی «پی‌نوشت» 🖤موضوع این شماره: سیاه🖤 👈در بخش‌های: ▫️شعر (کلاسیک، نو، ترانه) ▫️ادبی (متن ادبی، داستان و ...) ▫️هنری (عکس، نقاشی، طراحی و ...) 🔺جهت همکاری و اعلام حضور و همچنین کسب اطلاعات بیشتر: 🔘@na3s3s3er 📝@peyneveshtmag

ما، از قبیله تا گنجینه، به پی‌نوشت؛ یا -پی‌نوشت از کجا آمد؟- سال ۱۳۹۱ به همت چند دانشجوی ورودی ۸۸ دانشکده دندان‌پزشکی کرمان هسته‌ی مرکزی یک فعالیت جمعی شکل گرفت. این گروه کوچک به سرعت از سایر دانشکده‌ها و رشته‌ها اعضایی به خود دید و نشریه‌ی سماور نفتی به صاحب امتیازی وحید صحرایی اردکانی تاسیس شد. نشریه‌ای که از همان شماره اوّل شکل و شمایلی متفاوت و فاخر نسبت به سایرین داشت، به طوری که سرمقاله‌اش در جشنواره فرهنگی آن سال رتبه اوّل را کسب کرد. شور و اشتیاق آن نسل باعث شد افتخار آفرینی در جشنواره‌های کشوری ادامه پیدا کرده و دو بار رتبه اوّل بهترین نشریه ادبی علوم‌پزشکی و پس از تجمیع جشنواره نشریات کشور، رتبه اوّل برترین نشریه ادبی در جشنواره تیتر۹ را به دست آورد و این موفقیت را در نسل‌های بعدی مدیریت نشریه هم در جشنواره تیتر ۱۱ و تیتر ۱۳ تکرار کند. علاوه بر آن در طول ده سال فعالیت مستمر و پیوسته توانست در قالب برگزاری محافل ادبی، بازارچه‌ی غذا، فعالیت‌های خیریه، مسابقات و سرگرمی، تئاتر و دعوت از هنرمندان مولفی چون هوشنگ مرادی کرمانی، دکتر شهابی، منصور ضابطیان، سجاد افشاریان، شکیب شجره و‌... پیشتازِ مستقلِ موجِ نویی باشد که به اعتراف مسئولین وقت، تا آن روز دانشگاه علوم پزشکی کرمان به خود ندیده بود و خاطره‌ی شیرینش را در ذهن قاطبه‌ی دانشجویان آن دوره به یادگار بگذارد. نکته‌ی بارز یک دهه فعالیت، کادر سازی و پرورش استعدادها و مهم‌تر از آن امتداد جهان‌بینی خود به نسل‌های آتی بود، محمدحسین احمدی برهان با تاسیس کانون گنجینه فعالیت‌های فرهنگی مستقل این جمع را زیر چتر خود در آورد و پس از آن هم فعالین زیادی از جمله ناصر دهقانی اجازه ندادند این بستر انسان‌ساز و پاک از استعدادهایی که در هیچ کجای این سیستم شمرده نمی‌شدند، دریغ شود و هم‌چنان درخشان به مسیر خود ادامه دادند و سلسله شماره‌های چاپ شده را بعد از ۱۰ سال تواتر چاپ به عدد ۱۷ رساندند. نکته‌ای که به جرات می‌توان گفت در عرصه‌ی دانشجویی در کل کشور کم نظیر و بی‌مانند بوده و هست. در سال گذشته با قطع بی‌رحمانه‌ی این نهال پرثمر توسط مسئولین و نیروهای خودسر، سایه‌ی فرزندی که با خون دل پرورده بودیم از سر این اتمسفر که خاکش شوره‌ی یاس و نومیدی گرفته، کم شد و تلاش‌های ما برای حفظ احترام و شان یک دهه فعالیت به جایی نرسید. ادامه‌ی فعالیتِ نامِ بزرگِ سماورنفتی با هبه‌ی آن به افرادی نابلد و کوچک؛ عملا از نگاه ما، صاحبان معنوی این برند فرهنگی، نامشروع و غیر اخلاقی است، گرچه این‌ها نه از شرع بویی برده و نه از اخلاق چیزی می‌دانند! و این‌گونه پی‌نوشت، ققنوس‌وار از دل خاکستر برخاست. ما فرزندان خلف قبیله سنم، پس از سال‌ها حالا در بستری مستقل از فضای دانشگاه، باز گرد آمدیم و قلم به دواتِ واژه‌ می‌زنیم. از جوشش و غلیان درون‌مان در روزهای سرد و خاکستری بر دیوارهای خط خطی شهر، رنگ تازه‌ای پاشیده‌ایم. هرچند زخم‌های‌مان هنوز تازه‌اند، بالِ چپ‌مان با دو شلیک زخمی‌ست، امّا هنوز زنده‌ایم، محکوم به انجام کاری که در آن شهودی عارفانه داریم. بله، ما، در پی‌نوشت ادامه داریم... اوّل چایدارچی خرداد سال سه

🔥دروغ گفت از عمورضای صادقی🔥 📝ترانه‌سرا: رضا صادقی 👈لینک اینستاگرام این مدیا: https://www.instagram.com/reel/C7qUx13Npmn/?igsh=MWsyaWsyMmlhempmNQ== 📝@peyneveshtmag

🔥گلایه از داریوش اقبالی عزیز🔥 📝ترانه‌سرا: اردلان سرافراز 👈لینک اینستاگرام این مدیا: https://www.instagram.com/reel/C7intTnt94-/?igsh=MTNobjJjaWkxYWZqeA== 📝@peyneveshtmag