💌 دلنوت

«برای هر چه رایگانی بود، بهایی گزاف از وجود خود پرداختم. بانگ خِرد زدم، دندانم شکستند. فریاد عشق برآوردم، چشمم کندند. گوشه‌ی امنی جستم، به غربتم راندند و حالا فقط نانی می‌جویم...» #بهرام_بیضایی @delnote

درد حقایق درباره‌ی خودمان، فراتر از آن است که بتوانیم تابش بیاوریم. #امیل_چوران دردسرهای متولد شدن @drlnote

♥️ گاه از خود می پرسم؛ پس چه هنگام کاسه‌ها از این آب‌های روشن پُر خواهد شد؟ راستی چه هنگام؟ کار من تماشاست و تماشا گواراست. من به مهمانی جهان آمده‌ام. و جهان به مهمانی من. اگر من نبودم، هستی چیزی کم داشت. اگر این شاخه بید خانه ما، هم اکنون نمی‌جنبید، جهان در چشم به راهی می‌سوخت. همه‌چیز چنان است که می‌باید. آموخته‌ام که خُرده نگیرم. شکفتگی را دوست دارم و پژمردگی را هم... بخشی از نامه #سهراب_سپهری به دوستش مهری تهران، ۲ اردیبهشت ۱۳۴۲ @delnote

ناگهان پنجره پُر شد از شب. #فروغ_فرخزاد @delnote

♥️ اینکه توقع داشته باشی زندگی باهات خوب باشه چون تو باهاش خوبی؛ مثل اینه که توقع داشته باشی یه گرگ تورو نخوره، چون توام اونو نمی‌خوری! #ال‌_پاچینو @delnote

نگاه‌هایم روی پوستش می‌ماند و لبانم، درنهایت، می‌شد چنین بپندارد که نگاه‌هایم را دنبال کرده است. اما دلم می‌خواست نه‌تنها به تن او، بلکه به انسانی دست یابم که در درون اون بود. ‌‌ ‌ #مارسل_پروست در جستجوی زمان از دست رفته در سایه دوشیزگان شکوفا، ترجمه‌ی مهدی سحابی @delnote

برایت رویاهایی آرزو می‌کنم، تمام‌نشدنی و آرزوهایی پرشور که از میان‌شان چندتایی برآورده شود. برایت آرزو می‌کنم که دوست داشته باشی آنچه را که باید دوست بداری و فراموش کنی آنچه را که باید فراموش کنی. برایت شوق، آرزو می‌کنم. آرامش آرزو می‌کنم. برایت آرزو می‌کنم که با آواز پرندگان بیدار شوی و با خنده‏‌ی کودکان برایت آرزو می‌کنم دوام بیاوری در رکود، بی‌تفاوتی و ناپاکی روزگار به خصوص برایت آرزو می‌‏کنم که خودت باشی #ژاک_برل @delnote

نیاز دارم به یکی نگاه کنم، یکی که شام پیشم باشه، هر چند وقت یکبار منو بغل کنه و بهم بگه که آدم خیلی بدی نیستم. #پل_استر @delnote