Morphin™ | مورفین

مامانم همیشه یه چیزی رو خوب به من یاد داد اونم جوگیر نشدن بود! درس خوندی؟ تحصیلات عالیه داری؟ درامدت بالاست؟ ازدواج خوب کردی؟ استقلال مالی داری؟ کسب و کارت رونق گرفته؟ اوکی‌... آفرین بهت... ولی جوگیر نشو، آروم زندگیتو کن...

زندگی کوتاهه با آدم‌های درست بگذرونش اونایی که کنارشون زندگی، زندگی‌تره. ‌

من هیچوقت هیچکس رو زشت ندیدم همه برای من زیبا بودن جز آدمایی که زبونشون شیرین و مغزشون کثیف و زشت بود صورتشون زیبا اما از درون سیاه و چرک بودن متاسفانه این موضوع باعث میشد تا مدتی کم یا زیاد با آدم هایی سلام علیک داشته باشم که زیبا هستند اما ظاهری درونشون زمانی برام نمایان میشد که آسیبی بهم رسیده بود و من پر از زخم بودم پر از زخمهای بزرگ و کوچیک جای زخم‌ها فرق میکرد هر چقد که بین درون و بیرونش فرق بیشتری بود زخم ها بزرگ تر بودن این اتفاق های پی در پی باعث شد از زیبایی آدما از دور لذت ببرم...

من منتظر جبران هیچکس نیستم... آدمی نیستم که کاری انجام بدم و بعد بخوام منتظر بشینم تا برام جبران کنن... من اگر کاری از دستم بر بیاد، بيمنت انجام میدم... تنها انتظارم یک قدرشناسی و احترام ساده‌ست! اینکه از خوب بودنم پشیمونم نکنن و بفهمن همه این محبتها فقط به خاطر خودشونه. وگرنه من نیازی به جبران ندارم

گفتم: «آخرین بار که نگران هیچی نبودی کی بود؟» گفت: "یادم نمیاد. من بچه‌ی بزرگ خونه بودم. کسی که زود یاد گرفت مسئولیت پذیر باشه مامان رو آروم کنه، بابا رو کنترل کنه... مراقب و مقصر همه چی باشه. همیشه نگران بودم، انگار نگران به دنیا اومدم."

قبلنا خیلی باحال تر بودم! خیلی بیشتر شوخی میکردم! بیشتر میخندیدم! بیشتر میخندوندم! بیشتر سر به سر دوستام میذاشتم! بیشتر باهاشون میرفتم و میومدم! اما الان... دیگه حوصله ندارم! دیگه حال نمیکنم مسخره بازی در بیارم! دیگه به چیزای ساده نمیخندم! حتی حوصله ی دوستامم درست حسابی ندارم... یه جوری ام! یه جوره بد! انگار افسرده شدم! گوشه نشین، بهونه گیر... بی حوصله بی حوصله بی حوصله.....

تا به‌حال خودت را از بیرون تماشا کرده‌ای؟! به آن آدمی که در کمال خستگی، همه چیز را راست و ریس می‌کند، بی‌مهری می‌بیند و همچنان می‌خندد. که با کمترین واکنش قهرآمیزی دیواره‌های قلبش از درون فرو می‌ریزد و همچنان حفظ ظاهر می‌کند و به روزمرگی‌هایش می‌رسد، صبحانه می‌خورد، کار می‌کند، عطر می‌زند، آرام می‌ماند و ته‌مانده‌ی اشتیاق را برای زندگی حفظ می‌کند. تا به‌حال از بالا به خودت نگاه کرده‌ای؟ به موجود مهربانِ غمگینِ تلاشگرِ ناچاری که بیش از آن‌که زندگی کند، جنگیده! بیش از آن‌که شجاع باشد، ترسیده، پا پس نکشیده و چشم‌سفیدانه ایستاده و ایستاده و دوام آورده. تا به‌حال خودت را از بیرون تماشا کرده‌ای؟ چطور به نظر می‌رسی؟؟؟! #نرگس_صرافیان_طوفان

آدم ها تا جایشان را برایت خالی نکنند ، ارزش واقعیِ شان را نمی فهمی ... ! بعضی ها آن قدر معرفت دارند که دلشان نمی آید خودشان با پایِ خودشان بروند ... باید حادثه ای بیاید و آنها را ببرد ... ! تا تو در حجمِ خالیِ نبودنشان ، بنشینی و با خودت سبک ، سنگین کنی ... ببینی ارزششان در زندگی ات دقیقا کجاست ؟! ببینی رفتارت درست بوده ؟! تازه متوجه می شوی که در اولویت بندی هایت چقدر بیراهه رفته ای ، چقدر کمتر از لیاقتشان به آنها بها داده ای ... تازه می فهمی باید در رفتار و بذلِ محبت کردنت اساساً تجدید نظر کنی ... حواست باشد ؛ آدم هایِ خوب ، بی توجهی که دیدند خودشان نمی روند ، روزگار آنها را می برد...

‏خیلی میگذره تا یاد بگیریم بهترین واکنش بی واکنشی هست درمقابل خیلی رفتارا مخصوصا در مورد اشخاصی که هیچ جایی در زندگیمون ندارن

پخته تر که شدی میفهمی هر چی اداست، مال گداست.. آدمی که اصالت داره؛ به دنبال پز دادن و خودنمایی نیست...!

از نشونه‌های احساسِ امنیت در حضور یک‌نفر، پرحرف شدنه.

‏وقتی کسی واقعاً دوستت داره بزرگترین ترسش از دست دادن تو نیست بلکه آسیب زدن به توئه اما وقتی ؛ کسی فقط "حسی" که بهش میدی رو دوس داره بزرگترین ترسش اینه که دیگه در دسترسش نباشی این تفاوت رو درک کنید تمام

کسی که دوستت داره، پیشت بی‌دفاعه! سپرشو گذاشته کنار، نقابشو برداشته، حتی اگه توی دنیا قوی‌ترین آدم باشه، پیش تو همون بچه‌ایه که دلش می‌لرزه. پیش تو، نمی‌خواد بجنگه، نمی‌خواد نقش بازی کنه… فقط می‌خواد امن باشه. قدر این بی‌دفاعی رو بدون. قدر لرزیدن دستاش، قدر اعتمادش، قدر اون جایی که همه رو به دروازه‌هاش راه نداده اما تو رو آورده توی حریم دلش. آدمی که دوستت داره، زخم نمی‌زنه… زخم می‌خوره. و زخمِ کسی که از تو می‌خوره، عمیق‌تر از هر چیزی میشه. یادت باشه، عشق یعنی پناه بودن، نه امتحان کردنِ مرزهای تحملِ طرف مقابل. یادت باشه، یه روز ممکنه چشماتو باز کنی و ببینی همه‌چیو داری… جز همون کسی که برای داشتنش همه‌چیو می‌خواستی. و تهش همینه: دوست داشتن، یعنی مراقب باشی که چیزی رو که بهت سپرده شده، با دستای خودت خراب نکنی. «عشق واقعی امنیت می‌آورد، نه ترس.»

برای بار چند هزارم بهم اثبات شد که نباید به آدما اعتماد کنم،نباید فکر کنم همه مثل خودمن و طرز فکرشون باهام یکیه،نباید اجازه بدم بهم نزدیک بشن،نباید بزارم اذیتم کنن با حضورشون و حتی با رفتنشون. فهمیدم که بعضیا ماسک زدن رو صورتشون و دارن ادا ادم خوبارو در میارن . و بازم بهم ثابت شد که باید از خیلیا بدم بیاد.

باور کنید، اگر تمام پاهای دنیا را قطع کنند، نمےتوانید سریع‌تر بدوید. خراب کردن دیگران، تاثیری در روند رشدتان نخواهد داشت :)!

دشمن باشید اما دورو نباشید نذاريد يهو بفهميم که دشمن بودید نذارید حتی به آدم‌های خوب زندگیمون هم شکاک باشیم که آره، نکنه یه روز اینم خنجر بزنه بذارید تو یک جبهه بجنگیم، مارو یهو با بی شرافتيتون غافلگير نکنید مشکل ما دشمنی شما نیست بخدا، مشکل ما اینه که یهو همون چیزی میشید که بارها پیش بقیه گفته بودیم: فلانی؟ نه بابا فلانی اصلا اونطور نیست.

انصافاً دوره‌ی پز دادن به خاطر چیزهای مادی تموم شده. شخصیتت، دارایی اصلی توئه!

عزیزم آخه تو سگ کی باشی که من حسرت داشته‌های تو رو بخورم خواهش می‌کنم از دنیای تخیلاتت خارج شو هیچکس بهت حسودی نمی‌کنه.

آدم دو زاریا اینطورین که فکر میکنن خودشون از همه بهترن و بقیه بد آدم دو زاریا اینطورین که حسودن بخیلن، و نمیتونن خوشیتو ببینن... آدم دو زاریا اینطورین که فکر میکنن حسی که به بقیه باید داشته باشن فقط حس استفاده و سواستفاده است آدم دو زاریا دقیقا این شکلی ان بقیه رو تحقیر می کنن و اون آدمارو زباله دونِ حس بد خودشون می‌کنن دوزاری نباشید..!!

به نظرم قشنگتر از قوی بودن اینه که بلد باشی با هرکسی مثل خودش رفتار کنی بنظرم این از قوی بودنم مهمتره اینکه اگه دلشون برات تنگ نشد دل توام براشون تنگ نشه اینکه اگه مشتاق دیدنت نبودن توام مشتاق دیدنشون نباشی اینکه اگه جایی نخواستنت تو بمونی و دو تا پا برای رفتن :)