Morphin™ | مورفین

‌‌ همه چیز از دور قشنگ بود، تو از نزدیک :) ‌‌

‌‌ نمیدونم شنیدین یا نه؛ میگن وقتی اسب بخواد از رودخونه رد بشه، اول آب رو گل آلود میکنه و بعد رد میشه! میدونین چرا؟ چون تصویر خودشو تو آب میبینه و تحت هیچ شرایطی پاشو رو اون تصویر نمیذازه چون فکر میکنه که هم نوع خودشه تو آب... کاش ما هم اینجوری بودیم، رو دلهای همدیگه، شخصیت همدیگه، احساسات هم دیگه و روی کسانی که دوستمون دارند و شاید دوستشون داریم خیلی ساده پا نزاریم و رد شیم... ‌‌

‌‌ امروز رفتم گل فروشی، فروشنده به پسره که جلوی من ایستاده بود گفت؛ جناب، داخل نامه چی بنویسم؟ پسره گفت بنویس: "مرسی که بخشی از زندگیت با من بودی، بهترینا واست اتفاق بیفته" حقیقتاً شعورِ تموم کردنِ رابطه، از مهارتِ شروع کردنش مهمتره ..!! ‌

بعضیا هم هستن هر چی‌ ندار ترن بخشنده ترن هر چی سختی کشیده تر مهربون تر بزرگ بودن به دارندگی نیست به وجودته ❤

دیدی وقتی یه چراغی قرمزه چقدر منتظری تا سبز بشه و حرکت کنی؟ اگه اون چراغ قرمزه ۲۰۰ دقیقه هم باشه، بازم منتظر می‌مونی. می‌دونی چرا؟ چون می‌دونی قراره بعد ۲۰۰ دقیقه بالأخره سبز بشه. چون امید داری به اینکه قراره حرکت کنی! امید همون چیزیه که منو و تو نیاز داریم. پس لطفاً ادامه بده چون حتما سبز میشه.

‏عزیزم؛ من هیچ‌وقت اولین نفر بهت پیام نمیدم چون از اینکه بی توجهی بهم بشه میترسم ولی بهت قول میدم اگه تو پیام بدی اینقدر خوب باهات برخورد کنم که یادت بره تو پیش قدم شدی :)

تنها فرق من با پارسال اینه که تلاش بیهوده برای نگه‌داشتن آدما تو زندگیم نمیکنم! کسی که بخواد کنارم میمونه! کسی هم که نخواد، میره! حالا هرکس که میخواد باشه؛ دوست، پارتنر، آشنا، کلا اطرافیان! نیازی به آدمی که قلبش با من نیست ندارم!

هممون با هر اخلاقی که داریم ؛ یه بار سعی کردیم واسه یه نفر بهترین باشیم :)

It might take a year. It might take a day. But what’s meant for you will always find its way to you. شاید یه سال طول بکشه، شاید یه روز طول بکشه. اما چيزی که تقدیرت باشه راهی برای رسیدن به تو پیدا میکنه.🪐✨ ⚜ @shutdeluxe2 ⚜

ما شمالیا یه قربون‌صدقه داریم که میگیم: «چِشمِ بالاتِر که نِداریم...‌ ‌تی می چِش سویی!» یعنی: از چشم‌هام که چیزی‌ مهمتر ندارم... تو، نور چشم‌های منی! همینقدر قشنگ❤️

نمیدونم شنیدین یا نه؛ میگن وقتی اسب بخواد از رودخونه رد بشه، اول آب رو گل آلود میکنه و بعد رد میشه! میدونین چرا؟ چون تصویر خودشو تو آب میبینه و تحت هیچ شرایطی پاشو رو اون تصویر نمیذازه چون فکر میکنه که هم نوع خودشه تو آب...! کاش ما هم اینجوری بودیم،رو دلهای همدیگه،شخصیت همدیگه، احساسات هم دیگه و روی کسانی که دوستمون دارند و شاید دوستشون داریم خیلی ساده پا نزاریم و رد شیم..!

میدونی هیچکس‌ عالی شروع نکرده..! هیچ قهرمانِ المپیکی، اولین مسابقه اش عالی نبوده! هیچ نویسنده ی مشهوری، اولین کتابش چاپ نشده! هیچ خواننده یِ پرطرفداری اولین کنسرتش تو سالن های بزرگ نبوده! هیچ نقاش معروفی اولین تابلوهاش دیده نشده! هیچ کمدین معروفی اولین اجراهاش مجذوب کننده نبوده! موفقیت یعنی همین! یعنی هیچکس عالی شروع نکرده ولی تا زمانیکه قصه اش تموم نشده ادامه داده! تو هم ادامه بده..همین!

قدر آدم‌های زندگیتون که اهل گفت‌و‌گو هستند رو بدونید. اونایی که ازتون می‌خوان توضیح بدین چی ناراحتتون کرده و مشکل از کجاست. اونایی که گوش می‌کنن با دقت به حرفاتون و بعد حرف میز‌نن! به نظرم آدمایی که خوب و بد حال شما براشون مهمه و اهل گفت‌وگو‌ی سالم هستن؛ توی رابطه هاشون یه آپشن فوق العاده دارن!

راستش خیلی وقته که دیگه مهم نیست! کی چی میگه؛ کی چجوری راجع بهم فکر میکنه؛ کی دوستم داره؛ کی باهام مخالفه و .. از یه جایی به بعد فقط حالِ روحیِ خودم واسم مهم شد.. ورژن قدیمیمو واسه همیشه رها کردم و شدم اینی که الان میبینم! این ورژنم خیلی چیزا دیگه واسش مهم نیست؛ تنها چیزی که براش مهمه حالِ خوبِ خودشه! تنها چیزی که براش مهمه اینه که شرمنده ی دلش نباشه..! همین..

نمی دونم اسمشو بالغ شدن می شه گذاشت یا نه، ولی قبلنا خیلی حوصله داشتم، الان به وضوح خیلی کمتر شده، دوست ندارم دوستای زیادی داشته باشم، دوست ندارم موبایلم زیاد زنگ بخوره، نمی خوام راجب قدمای بعدیم به کسی توضیحی بدم، دوست ندارم دلیل رفتارام یا درمورد هرچیزی به کسی توضیحی بدم، حتی حوصله ی واکنش نشون دادن به کارای بد دیگران و حواشی که همیشه پیش میاد و ندارم، تو اون نقطه از زندگیمم که می خوام دورم خلوت و سکوت باشه تا ذهنم بتونه تموم تمرکزشو بذاره روی خودم، حال خودم، پیشرفت کردنم، زندگیم و آیندم ..!

من وقتی تورو دوست داشته باشم برات جونمم می دم، کافیه ازم بپرسی حاضری برام بمیری؟ بعدش ببینی که بدون معطلی می رم دنبال یک راهی می گردم که بتونم جونمو دو دستی تقدیمت کنم و حتی ازت نپرسم برای چی می خوایش؟ اما من می تونم تورو، همین تویی که حاضر بودم کل دنیامو بهش بدم و از هرچی دارم و ندارم واسش بگذرمو، سر یک حرکت اشتباه در عرض چند ثانیه برای همیشه ترک کنم، بدون این که حتی حرفی بزنم و پشت سرمو نگاه کنم. نه اینکه دیگه بهت فکر نکنم، نه اینکه خوشحال باشم، حتی می تونم روزی صد صفحه راجب خاطراتمون بنویسم، هرجا رفتم تورو کنارم تصور کنم، می تونم بعضی شبا بابت نبودنت تا خود صبح اشک بریزم و اون نسخه ی خوبتو، نسخه ای ازت که مورد علاقم بود و تا ابد توی قلبم نگه دارم و دل تنگش بمونم، ولی دیگه هیچ وقت بر نگردم پیشت. تلخه ولی حقیقت اینه که من بدون اینکه بخوام دل کندنو یاد گرفتم، هم از جونم، هم از عزیز تر از جونم ..!

نه که دوستت نداشته باشم..نه! فقط می ترسم ازت..پیچیده ای.. همونقدر که نداشتنت سخته،داشتنت هم سخته. همونقدر که بلدی منو بخندونی،بلدی اشکم رو دربیاری. همونقدر که مهربونی، همونقدر هم بی تفاوتی. میدونی ‏آدم نمیتونه کنارت آروم بگیره.. همونقدر که بلدی امن باشی و آروم، ممکنه آدم رو پرت کنی ته دره..