سایت پانویس

‌ ظرفیت تکمیل است.

‌ ترجمهٔ آثار کریشنامورتی کتاب «دفترچهٔ یادداشت کریشنامورتی» یکی از عمیق‌ترین کتاب‌های اوست. با جمعی از دوستان علاقمند قصد ترجمهٔ آن را داریم. چنانچه دوستانی علاقمند به این کار گروهی هستند به مدیر ثبت نام پیام دهند. اما قبل از اظهار علاقمندی به چند نکته توجه کنید: ۱. باید شور و شوق و توانایی استمرار در این کار را داشته باشید. از روی صرفاً هیجان پیام ندهید. ۲. سواد فارسی و انگلیسی شما باید از سطح متوسط به بالا باشد. ۳. جلسات ترجمه بصورت لایو برگزار می گردد. در هفته یک ساعت و نیم برای خود جلسهٔ لایو و دو ساعت کار روی ترجمه زمان در نظر بگیرید. دیگر آنکه: در این دوره همراه با پیشرفت در کار، در خلال جلسات، بحث خودشناسی و گفتگو دربارهٔ مباحث کتاب مذکور نیز خواهیم داشت. به اینصورت هم از لحاظ یادگیری روش ترجمه و هم آشنایی عمیق‌تر با آموزه های کریشنامورتی تعلیم خواهید دید. هزینهٔ این دوره بصورت اهدای پنجاه هزار تومان واریز به موسسه ای خیریه به انتخاب شماست. فیش واریزی را به خانم صبا ارسال کنید. @Panevisdotcom

‌ «در مورد پنجه پاهام هم مشعرم.» @Panevisdotcom

‌ قانون سوال: سلام آقای پانویس ببخشید یه سوال دارم ، در کشورهایی که سالیان سال (بعضا بیش از چهل سال) اکثریت مردم در آرامش نسبی هستند و زندگی معمولی و تقریبا راحتی دارند ، آیا مسایل درونی خود را حل کردند؟ جواب: خیر. آنجا «سگ بسته اند»! نمی دانم با این اصطلاح آشنا هستید یا نه. بچه که بودیم، وقتی می خواستند بگویند فلانی در فلان خانواده آدم بد دهن و دریده اخلاقی است، طوری که دیگران را محدود می کند، این اصطلاح را بکار می بردند. این سوال و موضوع را محمدجعفر مصفا نیز در یکی از کتاب هایش بررسی کرده است(البته نه با ذکر این اصطلاح) و بنده نیز بزودی مفصلاً در یکی از پیش جلسات بصورت صوتی توضیح خواهم داد و مکانیسم آن را بیان خواهم نمود. اما فی الجمله پاسخ اینست که آنجا «سگ بسته اند»، سگ قانون. تو خود حدیث مفصل بخوان از این مجمل @Panevisdotcom

‌ تکمله عزیز، کجا گفته شد انقلاب نکن یا انقلاب بکن؟ کجا گفته شد برای حقوق اولیه یا حتی برای رفاه اقدام نکن یا بکن؟ با توضیح با تمثیل گفته شد که تا موقعی که انسان مسئلهٔ اساسی درونی خودش را حل نکرده باشد، بعد از مدتی، بعد از معمولاً چهل پنجاه سال، وضع همان می شود که بوده است. یعنی آن جرثومهٔ خبیث چنان مناسباتی در روابط انسانی ایجاد می کند که دوباره باید برای حقوق اولیه جنگ کنی و انقلاب و آتش و خون راه بیاندازی. تو نه، نسل بعدت باید این کار را دوباره بکند. که فرقی بین تو و نسل بعدت نیست. بهرحال نوع انسان گرفتار مسئله ای است که تا آن را نشناسد، این مسائل بیرونی، مانند همین محرومیت از حقوق اولیه، خواهد بود. هیجان برت ندارد. هر کار می خواهی بکن، اما توجه به این مسئلهٔ بنیانی داشته باش. نخواستی توجه داشته باشی هم نداشته باش! خود دانی. فحش هم نده، وگرنه روی ماهت رو می بوسم. @Panevisdotcom

‌ سرطان امیدوارم این تمثیل بتواند کمک کند. کسی دچار سلول‌ های سرطانی‌ است. پزشکش به او گفته اگر زودتر اقدام به شیمی‌ درمانی نکنی، بزودی از پا در خواهی آمد. در این میان، او گاهی دچار دردهای مقطعی می‌ شود و بوسیلهٔ داروهایی این دردهای مقطعی را بصورت موقت تسکین می‌ دهد. اینکه این دردهای مقطعی را باید حل کرد و تسکین داد جای خود دارد، اما آیا این فرد باید به همین اکتفا کند؟ آیا نباید به فکر درمان کل سرطانش باشد؟ آیا نباید تأمل کند که ریشهٔ این دردها و مسائل مزمن چیست؟ و مادامیکه فرد صرفاً هر از گاهی که از دردهای مقطعی به ستوه می آید دست به کار می شود و اقدامی می کند و همچنان سرطان در درونش در جریان است و او برای سرطانش اقدامی نمی کند، حتی وقتی دردهای مقطعی تسکین پیدا می کنند، پس از مدتی باز دردها بازمی گردند. این حکایت تکرارشوندهٔ تاریخ ماست، ما انسان ها. دچار سرطان «من» هستیم، از عوارض و دردهای آن هر از گاهی(در مقاطع چهل پنجاه ساله) به ستوه می آییم و انقلابی بیرونی می کنیم، تا چند سالی دلخوش به تسکین درد و تغییر سطحی ای که ایجاد شده هستیم، اما باز همان آش است و همان کاسه، باز همان رنج ها و همان مسائل قبلی در لباسی جدید سر بر می آورند. نگو که احتیاجات اولیه را لازم داریم و از این دست سخن ها. یک احتمال کوچک بده که نویسنده هم عقلش به این موضوعات بدیهی برسد! بقول خواجه: غالباً اینقدرم عقل و کفایت باشد! سخن بر سر توجه به اصل مسئلهٔ انسان است که همهٔ این مسائلش از دل آن در می آیند. ما انسان ها به آن ریشهٔ خبیث بی توجهیم و افتاده ایم به جان هم. @Panevisdotcom

بهانه و اصل ظاهراً دعوی سر نحوهٔ رفتار با دختر جوانی‌ست که کشته شده است، و نیز به نظر می‌رسد موضوعِ اساسی‌ترِ حجاب مطرح است. بنده اینطور نمی‌بینم. موضوع اصلی مسئلهٔ وجود پرنفرت انسان علیه انسان است، که حجاب را فقط بهانه می‌کند تا آن نفرت را به شکل موجه ارضاء کند. یعنی اگر به فرض موضوع حجاب امری حل شده می‌بود، چیز دیگری پیدا می‌کرد تا با مستمسک قرار دادن آن، خشم و نفرت و میل سلطه را ارضاء نماید. شما چنین بساطی(محوریت نفرت و بهانه قرار دادن چیزی برای ارضای آن) را در مثلاً امریکا به وسیلهٔ بهانهٔ ثروت می بینید. احساس برتری بواسطهٔ ثروت و میل محروم کردن دیگران. یعنی به لحاظ محتوی، و به لحاظ آنچه در درون انسانها می گذرد، اصل و محور، ارضای خشم است، فقط تجلیات آن تنوع دارد. موضوع اصلی مسئلهٔ إشعار ماست، ما نوع انسان. لذا باید به ریشه پرداخت. وگرنه به فرض که اوضاع ظاهری و مثلاً حاکمان نیز تغییر یابند، پس از مدتی باز همان آش و همان کاسه را خواهیم داشت. کما اینکه به تجربه همین موضوع را دیدیم. مگر نه اینکه حدود چهل سال پیش حاکمان تغییر کردند؟ اما و صد اما که ما انسانها میل پرداختن به ریشهٔ مسئله را نداریم. چرا که اگر بخواهیم با جدیت به ریشه بپردازیم، می‌بینیم هر کداممان باید به خودش بپردازد تا مسئله در یک سطح بزرگ، یعنی در سطح جامعه، تغییر اساسی کند. ما عاشق هیجانیم. چرا که هیجان بخوبی ما را از پرداختن به اصل مشغول نگه می دارد. @Panevisdotcom

‌ حادثه ‌ تا بنگشایی به قندت روزه‌ام تا قیامت روزه‌دارم روز و شب ‌‌ @Panevisdotcom

مراقبه مشاهده است، به سادگی. @Panevisdotcom

‌ حجاب در مورد موضوع حجاب دوستان می‌پرسند. بنده متخصص این امر نیستم و دو کتاب زیر را از آقایان قابل و ترکاشوند پیشنهاد می‌دهم جهت مطالعه. سوای عقل سلیم، دوستانی که مایل‌اند نه عوامانه و بلکه محققانه و آگاهانه در مورد این موضوع کند و کاو کنند، این دو کتاب مآخذ مناسبی هستند. 📔 کتاب "احکام بانوان در شریعت محمدی (ص)" نویسنده : احمد قابل ۸۷-۱۳۸۲ تعداد صفحات : ۲۲۸ دانلود نسخه کامل کتاب : goo.gl/HCjW7E دانلود بخش دوم کتاب (حجاب) : goo.gl/y56OlS 📙 کتاب "حجاب شرعی در عصر پیامبر" نویسنده : امیر ترکاشوند ۱۳۹۰ تعداد صفحات : ۱۰۱۷ دانلود نسخه کامل کتاب : goo.gl/E8no5s معرفی اجمالی کتاب : goo.gl/qvSMR5 معرفی جامع کتاب : zeitoons.com/1309 @Panevisdotcom

‌ معرفی اپلیکیشن لسان الغیب، حافظ از شرکت نیستان جم دارای شرح حسینعلی هروی دارای ترجمهٔ انگلیسی از ویلبر فورس کلارک همراه با قرائت تخصصی آقای موسوی گرمارودی و توضیحاتی از بهاءالدین خرمشاهی + جهت ثبت‌نام در کلاس «درس حافظ» به »اینجا« مراجعه کنید. @Panevisdotcom

دم عیسی صبح اگر می‌توانید سحرخیزی کنید. اگر نمی‌توانید، فاصلهٔ فجر تا طلوع را بیدار باشید. به نماز و مراقبه و مناجات بگذرانید. یا نه؟ به پارکی برای پیاده‌روی و خلوت با خودتان بروید. بدون بردن کتابی حتی. بدون گوشی مبایلی. بیدار و مراقب بودن در این زمان بسیار پربرکت است برای حال درونی‌تان. بعدش اگر خواستید، بخوابید. خیلی هم خوب. اما این مدت زمان بین سحر، یا فجر تا طلوع را بیدار باشید. به غنیمت شمر ای دوست دم عیسی صبح تا دل مُرده مگر زنده کنی، کاین دم از اوست @PanevisDotCom