اصفهان قدیم

در محله‌ی چهارسوق علیقلی‌آقا، سال ۱۲۷۵ خورشیدی، کودکی چشم به جهان گشود که بعدها نامش با غیرت، فروتنی و جوانمردی گره خورد؛ پهلوان میرزا هاشم اکبریان. او در هفت‌سالگی پدرش را از دست داد و برای کمک به خانواده شاگرد نجاری شد. کار روز و تمرین شب در زورخانه‌ی محله، روح پهلوانی را در وجودش پروراند. در بیست‌سالگی وارد گود زورخانه شد و با تلاش، استقامت و ادب، میان پهلوانان اصفهان شناخته شد. او فنون کشتی را با آداب فتوت درآمیخت و در میدان و اخلاق سرآمد شد. در سال ۱۳۱۸، با دسترنج خود زورخانه‌ی چهار فصل را در خیابان چهارباغ اصفهان بنا کرد؛ پناهگاه جوانانی که در پی قدرت تن و پاکی دل بودند. او شاگردان بسیاری تربیت کرد و در شمار چهره‌های ماندگار ورزش باستانی اصفهان قرار گرفت. میرزا هاشم پهلوان دل نیز بود. در کنار ورزش، کارگاه مبل‌سازی بزرگی در چهارباغ داشت و بی‌هیاهو از درآمدش به نیازمندان و خانواده‌های تنگدست کمک می‌کرد. بسیاری، نان و امید خود را مدیون دستان گشاده‌اش بودند. سال‌های پایانی عمرش با بیماری قلبی گذشت، اما تا آخرین روز، دلش با گود و نوای ضرب مرشد می‌تپید. او در چهل‌ونه‌سالگی چشم از جهان فروبست.