آكادمی ايقان

حضرت بهاءالله میفرمایند : اينکه سؤال نموده بوديد که چگونه احقاق حقّ در عالم بعد موت و ادای حقوق النّاس در قيامت کبری که به يوم الجزاء تعبير شده به تصوير آيد و امکان بپذيرد و حال آنکه اين زخارف و اموال و حقوق که در حيات باطله مطلوب و مشهود در عوالم بعدِ موت وجودی ندارد و بر فرضِ وجود به صاحبان حقوق نفعی نميدهد و ثمری نمی‌بخشد . پس چگونه در آن عوالم احقاق حقوق گفته ميشود، چنانچه در السنه، معروف که خداوند رحمن گاه ميشود که از حقّ خود ميگذرد و عفو نمايد ولکن از حقوق النّاس نميگذرد ، تا آنکه ادای حقّ آنها شود ... آنچه در اين عالم ناسوت و عالم حدود به هر اسم و رسم و به هر صورت و وصف ديده و شنيده ، در هر عالمی از عوالم الهی، ظهوری و شهودی مناسب و ملايم با آن عالم دارد و به اسم ديگر و رسم ديگر و صورت و وصفی ديگر ، جلوه مينمايد و رخساره ميگشايد ... مثلی برای تو ميزنم شايد به تعدد امثال، آنچه عرض شده به فهم نزديک گردد و مطلب تصديق شود. ملاحظه کن هر گاه نفسی در فصل ربيع ، حبّه و هسته از نفسی غصب نمايد و در بستان خود بذر افشانی کند تا آنکه سبز و خرم شود و بالاخره در فصل صيف ، به مقام ثمر و يا شجر برسد و بعد سلطان عادل اراده فرمايد که در اين فصل که صيف گفته شد، اخذ حقّ مظلوم نمايد ، چه نحو معمول ميدارد؟ آيا در عوض، حبه و يا هسته اخذ ميفرمايد ؟ و يا آنکه نفس شجر را با ثمری که با اوست اخذ ميکند و تسليم ميدهد؟ البته خواهی گفت شجر را و حال آنکه اين صورت غير آن صورت است و اين اسم و وصف غير آن اسم و وصفی است که در فصل ربيع داشت ، بلکه آن حبه و هسته در فصل صيف به زعم تو وجود ندارد و بر فرض وجود اگر به عين ادا شود، برای صاحب، ثمری نميدهد و نتيجه ندارد، چه که فصل ربيع که هنگام بذر افشانی بود ، منقضی شد و حبه و هسته ، آلت معطله خواهد بود و اين به نظر ظاهر ، قاصر است که گفته شد که وجود ندارد و ثمر نميدهد . ولکن در حقيقت و واقع اين حبه و هسته ، موجود و به صورت شجر و ثمر که اعلی و اغلی است، مشهود و بسا میشود که احقاق حق ، در همين عالم شده باشد و تو آگاه نباشی ؛ چنانچه گاه ميشود که زخارف و اموال ، قميص قضايا و بلايا میشود و بلا و قضا به صورت مال جلوه مينمايد چنانچه تلف اموال ، گاه ميشود که سبب و علّت رفع بلا میگردد و  در اين مقام فرق نميکند که اين تلف اموال به اسباب سماوی باشد و يا آنکه نفسی ظلم کند و بعداً ، آن اخذ نمايد . پس چنين مالی هر که غصب کند و اخذ نمايد قضا و بلا را از تو رفع نموده و بر خود وارد آورده. آيا احقاق حقّی بهتر از اين متصور است لا و ربِّ العالمين . تلخیصی از صفحات ۱۱۹ تا ۱۲۴ مائدهٔ آسمانی جلد ۷ @iqaan