آكادمی ايقان

لوح عاشق و معشوق، حضرت بهاءالله ﴿ هُوَ العَلِیُّ العَالِی الأَعْلَی ﴾ ای بلبلانِ الهی از خارستان ذلّت به گلستان معنوی بشتابيد و ای ياران ترابی قصد آشيان روحانی فرمائيد. مژده به جان دهيد که جانان تاجِ ظهور بر سر نهاده و ابوابهای گلزارِ قدم را گشوده. چَشم‌ها را بشارت دهيد که وقتِ مشاهده آمد و گوشها را مژده دهيد که هنگام استماع آمد. دوستان بوستان شوق را خبر دهيد که يار بر سر بازار آمد و هُدهُدانِ صبا را آگه کنيد که نگار اِذن بار داده. ای عاشقان روی جانان، غمِ فراق را به سرور وصال تبديل نمائيد و سَمّ هجران را به شهد لقاء بياميزيد. اگر چه تا حال عاشقان از پی معشوق دوان بودند و حبيبان از پی محبوب روان، در اين ايّام، فضل سبحانی از غِمام رحمانی چنان احاطه فرموده که معشوق طلبِ عشّاق می‌نمايد و محبوب جويای أحباب گشته. اين فضل را غنيمت شِمُريد و اين نعمت‌را کَم نشمريد. نعمتهای باقيه را نگذاريد و به‌اَشيای فانيه قانع نشويد. بُرقع از چشمِ قلب برداريد و پرده از بَصَرِ دل بردَريد، تا جمال دوست بی‌حجاب بينيد و نديده ببينيد و نشنيده بشنويد. ای بلبلانِ فانی در گلزار باقی گُلی شگفته که همۀ گُلها نزدش چون خار و جوهر جمال نزدش بی‌مقدار، پس از جان بخروشيد و از دل بسروشيد و از روان بنوشيد و از تن بکوشيد که شايد به‌ بوستانِ وِصال درآئيد و از گُلِ بی‌مثال ببوئيد و از لقای بی‌زوال حِصّه بريد و از اين نسيم خوش صبای معنوی غافل نشويد و از اين رايحۀ قدس روحانی بی‌نصيب نمانيد. اين پند، بندها بُگسَلَد و سلسلۀ جنون عشق را بجنباند. دلها را به دلدار رساند و جانها را به جانان سپارد. قفس بشکند و چون طيرِ روحی قصد آشيان قدس کند. چه شبها که رفت و چه روزها که در‌گذشت و چه وقتها که به آخر رسيد و چه ساعتها که به انتها آمده و جز به اشتغال دنيای فانی نَفَسی بر نيامد. سعی نمائيد تا اين چند نَفَسی که باقی مانده باطل نشود. عُمرها چون برق ميگذرد و فرقها بر بستر تراب مقرّ و منزل گيرد. ديگر چاره از دست رَوَد و أمور از شصت. شمع باقی بی‌فانوس روشن و منير گشته و تمام حُجَباتِ فانی‌را سوخته. ای پروانه‌گان بی‌پروا بشتابيد و بر آتش زنيد و ای عاشقان، بی دل و جان بَرِ معشوق بيائيد و بی رقيب نزد محبوب دويد. گُلِ مَستور به‌بازار آمد، بی سَتر و حجاب آمد و بکلِّ ارواحِ مقدّسه ندای وصل ميزند. چه نيکو است اقبال مقبلين. فَهَنِيئًا لِلْفَائِزِينَ بِأَنْوَارِ حُسْنٍ بَدِيعٍ​ منتخباتی از آثار حضرت بهاءالله - ص ۲۰۵ https://t.me/iqaan