دهكده جهاني موفقيت

فرمول ساده آرامش: فاصله، نگهبان احترام است معاشرت درست و حسابی دو تا شرط ساده دارد: به جای خودخوری و ناراحتی، باید به حال خوب و رشدت کمک کند. با مرزگذاری درست، اجازه نده کسی وارد حریم امن زندگی‌ات شود. یادت باشه: رفاقتی قشنگ‌تره که توش حرمت‌ها سر جاش باشه. @saeedpourandi2 09178157686 09172097686

چرا معاشرت زیاد، کار دستمان می‌دهد؟ یادمان باشد هیچ‌کس بی‌نقص نیست. همه ما نقطه قوت داریم و نقطه ضعف.وقتی پایمان را از گلیم‌مان درازتر می‌کنیم و معاشرت از حد می‌گذرد:۱. ضعف‌ها و حریم‌های شخصی‌مان رو می‌شود.۲. به خاطر از بین رفتن فاصله‌ها، حرمت‌ها می‌شکند.۳. و از همه بدتر؛ چون خیلی صمیمی بوده‌ایم، ضربه خوردن از آن آدم، ده‌برابر بیشترباعث دل‌سوزاندمان می‌شود! @saeedpourandi

خیلی‌وقت‌ها فکر می‌کنیم هرچه با دوست، فامیل یا آشنا صمیمی‌تر باشیم، حالمان بهتر می‌شود.اما حقیقت این است که وقتی همه‌چیز لو می‌رود و حریم‌ها از بین می‌رود، احترام‌ها هم‌زمان آب می‌شوند و جایش را اختلاف و دلخوری می‌گیرد. @saeedpourandi

برشی از کتاب همه چیزبه نفع توپیش میرود☝️

شاید احساس کنی در محیطی گیر افتاده‌ای که بستر رشد نیست؛ جایی پر از افراد منفی‌نگر، حرف‌های مأیوس‌کننده و مقاومت‌هایی که هیچ ربطی به رویاهای بزرگ تو ندارد. در این موقعیت‌ها، بزرگ‌ترین اشتباه این است که وقت و انرژی‌ات را صرف متقاعد کردن کسانی کنی که تصمیم گرفته‌اند در تاریکی بمانند. دانه‌ای که در خاک کاشته می‌شود، در تاریکی مطلق، فشار سنگین خاک و در میان باکتری‌ها و پوسیدگی‌ها قرار دارد. اگر دانه عقل آدمی را داشت، مدام شکایت می‌کرد: “چرا اینجا انقدر تاریک، سنگین و خصمانه است؟” اما دانه نمی‌داند که دقیقاً همان فشار، رطوبت و تاریکی است که پوسته بیرونی‌اش را می‌شکافد تا به سمت نور قد بکشد. اگر امروز در شرایطی هستی که با روحیه و استانداردهایت هم‌خوانی ندارد، فراموش نکن: تو دفن نشده‌ای، بلکه کاشته شده‌ای. تمام صداهای منفی پیرامونت، موانع نیستند؛ آن‌ها فقط اصطکاک لازم برای ساختن عضلات روانی تو هستند. اجازه نده نویز دیگران تبدیل به صدای درون تو شود. مأموریت تو جنگیدن با تاریکی خاک نیست؛ وظیفه تو تمرکز روی ساقه‌ای است که باید از این خاک بیرون بزند.» @saeedpourandi

تحمل یعنی «مرگ تدریجی»، صبر یعنی «امیدِ در جریان»! حالا این راز بزرگ رو به خاطر بسپار: تحمل: یعنی تسلیم شدن، نق زدن، دست روی دست گذاشتن و فاسد شدن در شرایط بد. صبر: یعنی شخم زدن، بذر کاشتن، آب دادن و با توکل و حس خوب منتظر جوانه زدن ماندن. اقدامِ جسورانه از تو، برکت و باز شدن درها از خدا. اول بذر تغییر رو بکار، بعد با اشتیاق و ایمان منتظر برداشت فصل فراوانی باش. @saeedpourandi2

جنگ نه، فریاد نه، فرار نه؛ فقط حرکت کن! انرژی‌ت رو با جنگیدن و تمرکز روی ناخواسته‌ها هدر نده. هیچ چیز به سمت بهترشدن تغییرنمیکنه تازمانی که تو همون آدم قبلی باشی. وقتِ جراحیِ زندگیته: ✔️ ترست رو بپذیر و از دلش رد شو ✔️ مهارتی که نداری رو یاد بگیر ✔️ آدم‌ها یا شرایط مسموم رو بدون تعارف حذف کن ✔️ اگر باید مسیر، محیط یا مکانت رو عوض کنی، درنگ نکن تو بلند شو و اولین قدم شجاعانه رو بردار؛ خداوند مسیرها رو در دل حرکت بهت نشان میده، نه در گوشهٔ انزوا! @saeedpourandi

تحمل نکن! با سوختن و ساختن، هیچ معجزه‌ای رخ نمی‌دهد. به ما یاد دادند «تحمل کن تا درست بشه!» اما حقیقت تلخ اینه: تحمل کردن یعنی درجا زدن، منفعل ماندن و فرصت دادن به مشکل برای بلعیدن تو. اگه فکر می‌کنی با تحملِ رابطه سمی، بی‌پولی یا شغل فرساینده، اوضاع خودبه‌خود بهتر میشه… کاملاً در اشتباهی! هیچ ساختمانی با تماشای آوار بازسازی نشده است. @saeedpourandi

برشی از کتاب قدرت☝️

«احساسات تو، قطب‌نمای درون تو هستند. جهان بر اساس قوانین فیزیکی و فرکانسی دقیق کار می‌کند؛ نه بر اساس آرزوهای مبهم، بلکه بر اساس فرکانسی که در هر لحظه از وجود خود ساطع می‌کنی. احساساتت به تو دقیقاً می‌گویند که در کدام فرکانس ایستاده‌ای: اگر احساس شوق، شور، سپاسگزاری یا عشق داری، یعنی در فرکانس دریافت تمام چیزهای عالی قرار داری. اگر احساس خشم، نگرانی، ناامیدی یا ترس داری، یعنی ناخودآگاه در حال جذب همان چیزهایی هستی که از آن‌ها گریزانی.» @saeedpourandi2