🟣
یازده نکته کلیدی در مورد پروتزهای ثابت سمان شونده متکی بر ایمپلنت
۱- مدیریت سمان اضافه: باقی ماندن سمان در شیار لثه یکی از دلایل اصلی پریایمپلنتیت است. سمانهای رزینی به دلیل عدم رادیواپاسیتی کافی و چسبندگی بالا، خطرناکتر هستند. بیشتر شکست ایمپلنتهای دارای روکشهای سمانشونده «بیولوژیک» هستند نه مکانیکی و عامل شماره یک سمان اضافی باقیمانده است
۲- موقعیت فینیشینگ لاین: فینیشینگ لاین اباتمنت نباید بیشتر از یک میلیمتر زیر لثه باشد. هرچه مارجین عمیقتر باشد، تمیز کردن سمان اضافه دشوارتر و احتمال بروز التهاب بیشتر میشود. فینیشینگ لاین باید صاف و قابل رؤیت باشد. chamfer واضح بهتر از feather edge است
۳- استفاده از اباتمنتهای کاستم: تا حد امکان از اباتمنتهای کاستم استفاده کنید. این کار اجازه میدهد فینیشینگ لاین مطابق با کانتور لثه طراحی شود و خروج سمان کنترل شده باشد. همچنین ایجاد امرجنس پروفایل صحیح آسانتر میشود که نتیجه آن محبوس شدن کمتر سمان است. نکته مهم البته استفاده از اباتمنتهای پرمیلد با کیفیت است
۴- انتخاب سمان مناسب: برای پروتزهای ایمپلنت، سمانهای موقت اولویت دارند، چون برداشت اضافههای آنها راحت تر است و همچنین در صورت نیاز، راحت تر میتوان روکش را خارج کرد
@dr_tabakhian
۵- سندبلاست سطح اباتمنت: برای افزایش گیر مکانیکی، سطح اباتمنت میتواند با سندبلاست (اکسید آلومینیوم ۵۰ میکرون) زبر شود، اما هرگز مارجینها و نواحی در تماس با بافتهای لثهای اباتمنت را سندبلاست نکنید. خشونت سطحی باعث افزایش چسبندگی سمان و سخت تر شدن پاکسازی آن میشود
۶- ارتفاع اباتمنت: برای گیر کافی در پروتز سمانشونده، ارتفاع اباتمنت باید حداقل ۴ تا ۵ میلیمتر باشد. اگر ارتفاع کم است، سیستم پیچشونده اولویت دارد. اباتمنت کوتاه نیاز به سمان قویتر دارد و در نتیجه خطر سمان باقیمانده بیشتر را افزایش میدهد
۷- صیقلی بودن سطوح: تمام سطوح پروتز که در مجاورت لثه قرار دارند باید کاملاً صیقلی (Polished) باشند تا از چسبیدن باکتریها جلوگیری شود
۸- ویژگی ضدچرخش (Anti-rotation): وجود ویژگی ضدچرخش (Anti-rotation) در طراحی اباتمنت را میتوان از اصول مهمی دانست که اغلب هنگام آمادهسازی اباتمنت مورد کمتوجهی قرار میگیرد. به دلیل قطر کمتر ایمپلنت نسبت به دندان طبیعی، اباتمنتهای ایمپلنتی نیز کوچکتر از دندانهای تراشخورده هستند؛ در نتیجه برای ثبات روکش، وابستگی به عناصر ضدچرخش افزایش مییابد. اباتمنتی با مقطع کاملاً دایرهای نمیتواند ثبات کافی برای رستوریشن فراهم کند. این مسئله به خصوص در پروتزهای تکواحدی بسیار حیاتی است
@dr_tabakhian
۹- استفاده از اباتمنت اصلی سیستم: اگرچه استفاده از اباتمنت های سازگار (کامپتیبل) دارای کیفیت مناسب هم گاهی قابل پذیرش است، ولی صرف قرار گرفتن یک اباتمنت روی ایمپلنت و محکم شدن پیچ آن دلیل بر کامپتیبل بودن نیست. در صورت نیاز حتما کامپتیبل بودن دقیق همه ساختارها و اجزا را چک کنید
۱۰- حداقل مقدار سمان استفاده کنید (Luting not Filling): فقط یک لایه نازک روی یک سوم اینسیزال/اکلوزال داخلی و خیلی کم مالیدن سمان به دیواره های داخلی روکش کافی است
۱۱- تعیین جلسه ریکال: یک جلسه ریکال برای ۲ تا ۴ هفته بعد از تحویل جهت بررسی التهاب لثه تعیین کنید؛ ۷۰ درصد سمانهای باقیمانده در این جلسه پیدا میشوند
@dr_tabakhian