Ehsan_Afshari

از قبل احتمالا با دنیای متن رضا افشاری آشنا هستید.اخیرا صفحه ای هم به نوشته های طنزش اختصاص داده .متنی که خودخواسته خودش را در معرض قضاوت مخاطب قرار میدهد و البته روی هوشمندی او حساب باز می کند .هنر او در اغلب طنزهایش بیرون کشیدن دریافت های فکورانه از بستر وضعیت های روزمره و غالبا پارادوکسیکال هست .در طنزهایش خبری از شسته رفتگی نیست . او واژه ها را گزینش نمی کند.بلکه به روحیات کاراکترش رجوع می کند و با دستور زبان طبیعی آنها رفاقت بیشتری دارد تا دیالوگ های از پیش تعیین شده و بی هویت. اگر از این نگاه غافل باشیم بطور قطع رکاکت های زبانی و رفتارهای هنجارگریز دستوری او زننده و حتی برخورنده جلوه خواهند کرد.اما فراموش نکنیم که دنیای هر نویسنده ای در لانگ شات تَعَیُن می یابد .خواننده ی او بیش از هر چیز باید صبور ، بی تعصب و جسور باشد .اگر با من مخالف هستید صرفا برای رفع سوتفاهمات احتمالی از کنار صفحه ای که معرفی میکنم هم عبور نکنید.با احترام همیشگی و دوستی #احسان_افشاری کانال نوشته های طنر #رضا_افشاری با عنوان#چرکخند👇 @cherkkhand

سال نود برای من سال متن های بی اختیار بود . پر از گفتن بودم و حالا که به آن روزها نگاه میکنم می بینم دنیای رها شده ای با چشم هایی سرزنشگر نگاهم می کند.روزی دوباره به سرزمین رها شده ام برمی گردم . آنچه شنیدید یکی از متن های همان سرزمین است. #متن_های_بی_اختیار #گزارشی_از_مه #احسان_افشاری

یادبود مرگ فروغ جان.یادم باشد درباره ش بنویسم.بشنوید👇

https://www.mtvpersian.net/mp3/mohammad-rashidian-marz/ " مَرز " منتشر شد ... لطفا رسانه باشيد 🙏🏻🌹 @mohammad_rashidian

نمایشگاه استانی کتاب سیستان و بلوچستان. کتابهام در نشر شانی و نیماژ در دسترس علاقه مندان .

«داستانک ابزورد» یکی بود یکی نبود ، چون فقط یکی بود نه می شد اختلاس کنه نه دزدی نه تجاوز ، برای همین حوصله اش سر رفت و از احساس بیهودگی دق مرگ شد . ۹۵/۱۱/۱۹ «داستانک گروتسک» مادر همونطور که سرش تو گوشی بود نوزاد رو از جا یخی یخچال در آورد گذاشت تو ماکروفر رفت کنار گهواره نشست و شروع کرد به تکون دادن ، یه مرغ پوست کنده ته گهواره به چپ و راست قل می خورد . ۹۵/۱۱/۱۹ «داستانک سورئال» زنی روی دو لنگه موهای بافته اش که از دو طرف گوشاش آویزون بود به آرومی راه می رفت مردی که سرش رو زیر پاش تبدیل به چرخ کرده بود وبا پاهاش روی گوشاش به سرعت رکاب می زد محکم به زن برخورد کرد ، لنگه های موی زن روی سر مرد تبدیل به پره های یک هلیکوپتر شد و سر رو به نقطه نامعلومی تو آسمون برد . ۹۵/۱۱/۱۹ «داستانک ناتورالیسمی » مرد دست در جیب پالتوی باوریایی نخودی رنگش اش کرد و یاداشتی را که بر کاغذ اشتنباخ صد گرمی درج شده بود ، در میانه انگشت اشاره و شستش بیرون آورد آن را روی سنگفرش پنجم از ردیف ششم در ضلع غربی پارک باوهاس انداخت و با شتاب دو متر بر مجذور ثانیه دور شد روی کاغذ با جوهر قرمز کارخانه ی مونشن تنها یک جمله نوشته شده بود : «رفتن پای دیگر ماندن بود .» ۹۵/۱۱/۱۹ «داستانک گوتیک » سایه اشباح بر ناقوس کلیسا اشارت مرگی دوباره بود ، لخته ی خون ماسیده بر تیغه گیوتین طرح پنجه ای باز وتکیده به خود گرفته بود ، کشیش با شولایی سیاه از حصار رشته نورهای عمود به سرسرای کلیسا وارد شد . دسته ای از موشها مشغول جویدن طناب ناقوس بودند ، هر کدام به سویی گریختند ناقوس به صدا در آمد سایه اشباح به رقصی مشوش و ملول در هم پیچیدند . ۹۵/۱۱/۱۹ «داستانک اکسپرسیونیسم» چرک زیر ناخن هایش را با چاقویی که آخرین بار سیبی را برای او پوست کنده بود بیرون می آورد چاقویی با دسته سرخ و تیغه جلا داده ی فولادی سخت ، چرک آغتشه به خون را روی لبهای معشوقه اش در قاب عکسی نیم سوخته کشید ، بومی کابوس های شبانه اش بود ، روی از ماه برگرفت ،به نیمه تاریک شب غلتید . «داستانک رومانتیسیسم» در التهاب رنجی جانکاه ته مانده ی نفس هایش به شماره افتاد . در رویای نیلگون اولین دیدار به انجماد گل های رز نارنجی رنگ در سرمای سوزان فوریه ۱۹۴۰ برگشت ، در نظاره ی هاله ی عشقی شورانگیز بر سر مردی که قدم های استوارش رد جنون برچهره ی سپید و موهوم برف بود ، آخرین نفس ، مصادف با آخرین قدم شد ! ۹۵/۱۱/۱۹ رضا افشاری @reza_afshari58

کانال رضا افشاری و متن هایش برای اهلش👇 @reza_afshari58

افسانه ی بی شکست او ، من ، رویا چون روح که در الست او ، من ، رویا صد سال پس از مرگ قراری داریم در آبی دوردست او ، من ، رویا #احسان_افشاری طرح#بهنام_غلامعلی_زاده @ehsan_afshari

جز زندگی در مرگ راهی نیست... #احسان_افشاری @Moqlagh

شعر و دکلمه : احسان افشاری ضبط در استودیو شانی فیلمبرداری و تدوین : وبسایت قافیه @ehsan_afshari

پلک تاریخ ناگهان وا شد ، یه نفر از دل همین مردم ، دست تو دست آفتاب رسید وسط سایه های سردرگم همه ی ابرها رو بارون کرد روی این شوره زار ِتکراری قصه گفت از زبون آدمکا قصه اما برای بیداری دیگه این ابرها نمی بارن دستهامون اگر قنوت بشه گاهی حتی صدا نمی تونه باعث فتح یک سکوت بشه اسم تو رو درخت ها دیدم یادگار بلند آوازی می پذیری تقاص خوندن رو رو به طوفان ترانه می سازی هر گلی تیغ انتقام شده چشم و گوش زمونه کور و کره از رفیقای نارفیق بپرس خنجر از روبرو فجیع تره ایرج و سلم و تور می جنگن توی جغرافیای طاعونی بی فروغه چراغ رابطه ها نیست تو شهر ما فریدونی قهرمان غریب قصه من پیش دشمن سپر نمی ندازه گله از هیچ کس نباید داشت خود کوه ِ که دره می سازه وسط شهر دور هر میدون پشت خورشید ظهر تابستون با صدای تو زندگی کردم زندگی فرق داره با زندون سقف ِ خونت طلای ناب ِ هنوز اطلسی تو هوات می پیچه تا ته ِتنگنای کوچه ی کر مثل طوفان صدات می پیچه مثل اون سوت های جادویی تو سرم سوت می کشه یادت یک جهان اسب بالدار سفید راه افتاده پشت فریادت من نفس می کشم صدای تو رو گرچه بین منو تو دیواره هر جا دیوار سد راه بشه بوی گل حس بهتری داره خون گرمی که توی رگهاته راوی شعرهای پر درده همه ی شمعهای خونه من دور پروانه ی تو می گرده نسل آوازهای تبعیدی کوک شد با صدای گیتارت همه پاشوره های بی ماهی بی قرارن برای دیدارت اگه لبخندهای سر به هوا عاقبت اخم سرنگونی شد ، همه ی چشمه های قریه ی من اگه تالاب گاوخونی شد ، اگه سنگت دوباره می شکنه باز هم با کلنگ راهزنا ، اگه حتی برای برگشتن دیگه نایی نداره قوزک پا ، حتم دارم که پشت پرده ی سن یه صدا اعتماد می سازه یه نفر تو بهشت واسه ی ما داره آهنگ شاد می سازه #احسان_افشاری #یادبود_تولد #فریدون_فروغی @ehsan_afshari

☑️ پای حرف‌های شاعری که نقش بازی نمی‌کند اين مطلب را در آواى پاپ مطالعه كنيد: http://avayepop.com/8843/ ‌🆔 @avayepop

دود شد هر چه بود بعد از تو پشت سیگارهای پی در پی #احسان_افشاری | @ehsanafshari_fan