قاصدکֶ֢

من هرگز دچار نشخوار فکری نمیشم، من با نشخوار فکری متولد شدم و تا آخر عمرم هر لحظه از زندگیم همراهم خواهد بود.

من واقعا به یه معجزه از طرف خدا نیاز دارم.

وقتی که یه نفر از چشمم میفته،نمیتونم نگاش کنم نمیتونم وجودش رو کنارم تحمل کنم،حتی نمیتونم صداشو بشنوم.

همه‌ی کشور رو قفس کشیدنُ میگن اینجا هیشکی زندانی نی.

تو این کشور حتی نمیتونی فکرِ رویای دست نیافتنی رو تو ذهنت پرورش بدی چه برسه به رسیدن.

دیروز توی مجلس یه قانون تصویب شد که بر اساس اون ایمیل زدن به استاد و دانشگاه خارجی جرمه، اپلای جرمه، فاند داشتن جرمه، وقت سفارت جرمه، ریکام نوشتن برای دانشجو جرمه، تحصیل و کار خارج از کشور جرمه، مدرک از دانشگاه خارجی جرمه، رفرنس به مقالات خارجی جرمه، مقاله فرستادن برای کنفرانس و ژورنال خارجی جرمه و تمامی اینا باید با تأیید سپاه و وزارت اطلاعات باشه

نمی‌دونم، گاهی حس می‌کنم زندگی یک کاغذدیواریه که کلی چیز میز قشنگ بهش چسبیده، و من چسبم خرابه، اصلاً چسب ندارم.

چرا سلیقه اکثر آدما شبیه همدیگه شده هرچیزی که ترند میشه،همونو انتخاب میکنن مثلا الان گل مورد علاقه اکثر دخترا لیلیومه! یعنی خودتون گل مورد علاقه ندارین!..

کاش میشد بگم ویزام رسید.

دلم ویزا میخواد.

همراهِ پاییز،زندگی میاد.

جدیدا مرحله ی “ناراحت شدن از آدم ها” رو اسکیپ و مستقیم ازشون “ناامید” میشم و “فاصله” میگیرم.

انقدری پیگیر زندگیِ خودتون باشید که وقت نکین فضولِ زندگی بقیه باشین.

یه شب از همه‌چی به خدا گله کرد.

به نظرم هر چند وقت یکبار آدم به یادآوری این‌ها نیاز داره. یادت نره همه چیز تحت کنترل تو نیست، روی چیزهایی تمرکز کن که می‌تونی کنترلشون کنی.

اگه نداشته باشیش نمیتونی اونطوری که باید،توانایی‌‌هاتو نشون بدی.

اعتماد به نفس توی هر مرحله‌ای از زندگی لازمه.

یعنی میشه؟