قُـط۠ـبُ‌ال۠رَّحـےٰۖ | 𝑸𝒐𝒕𝒃𝒂𝒍𝑹𝒂𝒉𝒂

هل أتیت لأنی أنا؟ أم لأنک تائهُ ،و لا تعریف سوی عنوانی آیا آمدی بخاطرِ اینکه منم؟ یا بخاطرِ اینکه گم شدی و جز نشانیِ من ، نشانی نمیدانی؟؟! به راستی از چه بابت انقدر دیوانه وار جذبت شدم؟!

حلالم کن اگر دور از توام، در کشورم جنگ است می‌آیم پیش‌تو در اولین‌فرصت، دلم تنگ است.. 🕊️ - عزیزِعراقي./ ۱۱۰ 🇮🇶

به راستی، عطایی نیا، این چه نگرشی است که از کمال فراتر می‌روی؟ (مانند ماهی که در خشکی به دنبال اقیانوس می‌گردد.)

این کتاب یه رمان ‌درباره زندگی‌نامهٔ‌ی جناب میثم‌تمارِ، پیشنهاد میکنم حتما بخونیدش. امشبم شهادت ایشون هست‌و خوندنش خالی از لطف نیست.

مرا هیچ‌ از‌ خلوت محبوب‌ تر نیست 🧘‍♂️🌿. (استاد می‌گوید: در سکوت، صدا شنیده می‌شود).

راهُ‌گُم‌نَڪُنَم؛تا‌بَلَدِراه،عَلے‌ست اَشهَدُاَنَّ‌عَلیّاً‌وَلیُّ‌اللّه؛عَلے‌ست/. @GheediSs | ܦ̈ܥ‌‌یܚܓ ༻

من راه‌پیمایی می‌کنم به سوی کسانی که آتش امیدِ ته‌مانده‌ام را خاموش نکنند (نه، نه، خاموشی نه) :) 🌿✨ کسانی که اضطراب نباشند، چون اضطراب سایه‌ای است که از وجودِ خود می‌آید، نه از دیگران. کسانی که حسادت نداشته باشند، چرا که حسادت ریشه‌ای است در باغی که خود را باغِ دیگران می‌پندارد. کسانی که مقایسه نکنند، زیرا مقایسه، ترازویی است که سنگینی‌ها را نمی‌سنجد، بلکه سبکی‌ها را می‌شمارد. کسانی که هدفمند باشند، چون هدفمند بودن، همان راهی است که خود را در میانِ مسیر پیدا می‌کند. 🎯🌱 «من ثابت کرده‌ام که وقتی رابطه‌ها درست باشند، همه چیز سر جای خود اتفاق می‌افتد.» 🌌🕊️

کسی را ندیدم که چنان از عشقِ دنیایی بدش بیاید، چنان از خودِ دنیا بدش بیاید، چنان از نفس کشیدن در این رقصِ بی‌پایان بدش بیاید 🍂؛ همان‌گونه که راهبان می‌گویند: اگر دستت را روی آتش بگذاری، آتش نمی‌پرسد که چرا سوزانده شد، فقط می‌سوزاند 🔥.

#والپیپر@GheediSs

یا هو به نام نامی قطب قدیسان تاریخ حضرت اميرالمؤمنين علی ﷺ ✨ قطب‌الرّحی در اندیشه امامت به‌ عنوان نماد محوریت و مرکز ثقل جامعه اسلامی به‌ کار می‌رود و نقش امام را در انسجام و هدایت امت نشان می‌دهد. این مفهوم که نخستین‌ بار در سخن امیرالمؤمنین (ﷺ) در نهج‌البلاغه تبیین شد، امام را همچون محور آسیاب معرفی می‌کند که بدون او حرکت و نظم جامعه دچار اختلال می‌شود. تشبیه امام به قطب و نیز رشته پیونددهنده مهره‌ها بیانگر جایگاه بنیادین رهبری ایدئولوژیک و سیاسی در سامان‌دهی جامعه است. امامت بر اتصال پایدار به وحی، عدالت و علم استوار است و رهبری امام از خواست‌های متغیر مردم تبعیت نمی‌کند. روایات نبوی نیز با تأکید بر عدم جدایی کتاب و عترت، ضرورت حضور امام را در هدایت مستمر امت تثبیت می‌کنند.