Escapism
前往频道在 Telegram
«گاهی فرار، شجاعانهترین انتخابه.»
显示更多未指定国家未指定类别
1 515
订阅者
-1424 小时
-937 天
-30630 天
帖子存档
1 515
1 515
شاید انسان، تمام عمر در جستوجوی چیزیست که از ابتدا درون خودش دفن شده؛
معنایی برای بودن، در جهانی که هیچ تعهدی به معنا داشتن ندارد.
ما به دنیا میآییم، بیآنکه از آمدنمان چیزی بدانیم؛
زندگی میکنیم، بیآنکه بدانیم دقیقاً برای چه؛
و در نهایت میمیریم، درست زمانی که شاید تازه فهمیده باشیم پرسشِ اصلی چه بوده است.
عجیب است؛
تمام زندگی میان «بودن» و «شدن» معلقیم،
از آنچه هستیم فرار میکنیم
تا به چیزی تبدیل شویم که شاید هرگز وجود نداشته باشد.
گذشته، دیگر وجود ندارد؛
آینده هنوز نیامده؛
و حال، آنقدر کوتاه است که پیش از آنکه لمسش کنیم، به گذشته تبدیل میشود.
پس شاید زندگی چیزی جز همین فاصلهی مبهم میان تولد و مرگ نباشد؛
فاصلهای که ما با خاطره، عشق، رنج، امید و توهمِ انتخاب پُرش میکنیم.
و شاید عمیقترین حقیقت این باشد:
ما برای پیدا کردن معنای زندگی نیامدهایم؛
آمدهایم تا در برابر بیمعناییِ جهان،
معنایی برای بودنِ خودمان خلق کنیم.
1 515
صادق هدایت جمله خیلی قشنگی داره:
میگه که ”اندوه که از حد بگذرد جایش را میدهد به یک بیاعتنایی مزمن. دیگر مهم نیست بودن یا نبودن، دوست داشتن یا نداشتن. آنچه اهمیت دارد یک کشتار رخوتناک حسی است که دیگر تو را به واکنش نمیکشاند و در آن لحظه در سکوت فقط نگاه میکنی و نگاه میکنی.“
1 515
هر روز به خودش میگفت: «فقط امروز رو تحمل کن.»
صبحها با بیحوصلگی بیدار میشد، شبها با فکرهای زیاد میخوابید.
همه فکر میکردن آدم سرد و بیاحساسیه؛
هیچکس نمیدونست مدتهاست فقط داره وانمود میکنه حالش خوبه.
تا یه روز فهمید مشکلش این نبود که ضعیفه؛
مشکل این بود که آنقدر خودش رو نادیده گرفته بود
که حتی نمیدونست دقیقاً از چی خستهست.
1 515
بیست و دومین یکم سپتامبر زندگیم هم گذروندم بدون اینکه هیچ جغدی بیاد لب پنجره اتاقم و نامه دعوت به هاگوارتس رو بهم بده...
کمکم دارم با این واقعیت تلخ که یک ماگلم کنار میام!
1 515
به صلیب صدا مصلوبم ای دوست تو گمان مبری مغلوبم ای دوست شرف نفس من اگه شد قفس من به سکوت تن ندادم تا نمیرم بی کفن وقتی گفتن یه گناه بود مثل دیدن یا شنیدن معنی آوازم این بود، ته بن بست داد کشیدن وقتی حتی توی خلوت فکر آزادی قفس بود گفتنی ها رو می گفتیم اگه فرصت یه نفس بود به گناه صدا با جرم گفتن اگه روی صلیب ویرون شدم من شرف نفس من اگه شد قفس من به سکوت تن ندادم تا نمیرم بی کفن در عذاب تشنگی گم، حسرت من بوی گندم بر دلم داغ شقایق از عذاب تلخ مردم از کسی که مثل بختک تو شبام انداخته سایه یه سوال ساده کردم نفرت من شد گلایه به گناه صدا با جرم گفتن اگه روی صلیب ویرون شدم من شرف نفس من اگه شد قفس من به سکوت تن ندادم تا نمیرم بی کفن
1 515
مستربین رو یادتونه؟
هیچوقت یه کلمه هم حرف نزد اما
هرگز تدی رو تنها نداشت
شاید کلمهها دروغ بگن، اما رفتارها همیشه راست میگن.
