𝖣𝗎𝗇𝗁𝗂𝗅𝗅

این داستان، داستان یه عشق آتشین مثل رمان‌های بچگی‌هامون نیست. داستانی از جنس درد و التیامه. داستان دو آدمه که یاد می‌گیرن بیشتر تکیه‌گاه باشن تا دو عاشقِ مجنون، داستان دو آدمه که زخم‌های هم رو در سکوت درمان می‌کنن.

🤍🌟 🤩‌𝖾‌𝗁𝗂‌𝗇‌𝖽 𝗍‌𝗁‌𝖾 𝗏𝖾𝗂𝗅

پارک سونگهون، کاپیتان تیم هاکی، یک دفعه‌ای از تیم میره. دست بچشو میگیره، شهر رو ترک میکنه و تو جایی ساکت و آروم ساکن میشه که غمش رو فراموش کنه. اما چرا شبا وقتی از پنجرش به بیرون زل میزد، فقط اتاق خواب همسایه‌ی جذابش، جونگسونگ، به چشمش میومد؟

جی حوصله‌اش سر رفته و میخواد دوست‌پسرش جونگوون رو ایسگا کنه. ولی وون اصلا جواب خوبی بهش نمیده.

آلبوم های دیوید بوئی و کتاب های قدیمی، قهوه ی تلخ و لباس ها هم رنگ اون تلخی. ریموس همیشه میدونست زندگی علاقه ای به اون نداره اون مهربون تر از این حرف ها بود که زندگی بهش اجازه موندن بده. اومدن جیک این سرنوشت رو تغییر نداد، تنها جادویی به اون زندگی کوتاه اضافه کرد. "من فقط داشتم ازش برای تو مراقبت میکردم" خورشید زندگی ریموس زودتر از یک شمع سوخته خاموش شد. زمستون و ابر هاش جلوی اون رو گرفتن و زمستون ابدی رو رقم زدن.

دقیقا موقعی که جیک فکر میکنه بیشتر از همیشه دوست دخترشو دوست داره، سر و کله ی هیسونگ پیدا میشه و همه چیز رو خراب میکنه. جیک هم سعی میکنه با زور بازو از زندگیش بندازتش بیرون، اما انگار قراره مثل چسب دوقلو بچسبن به هم؟

وقتی جیک بعد از یه سال کراش داشتن روی همکلاسیش بالاخره تصمیم می‌گیره اعتراف کنه؛ یه اعتراف ناگهانی دیگه همه چیز رو به هم می‌ریزه

چی می‌شه اگه بعد از اون طرد شدن دردناک، همه‌چیز بالاخره رنگ آرامش به خودش بگیره، اما درست همون‌جای خالی، با حضور یه غریبه پر بشه؟ سونگهون که بلاخره از دست پسر بچه دبیرستانی راحت شده حالا حس می‌کنه یه نفر توی سایه‌ها، تمام حرکت‌هاش رو توی زمین و بیرون از اون زیر نظر داره. کسی که انگار از تمام رازهای مگوی زندگی اون باخبره… اما سوال اصلی اینجاست این استاکر ناشناس واقعاً دنبال چیه؟