196
订阅者
-224 小时
-27 天
-4730 天
帖子存档
196
نوشتن درباره رفتنت برای من آسون نیست،نه فقط به خاطر سنگینی این کلمه، بلکه به خاطر اینکه هنوز باور کردنش سخته برام. اینکه اون پسر خوش قلب و مهربون با تموم آرزوهاش و آینده ای که قرار بود بسازه، دیگه نمیتونه! دیگه فرصت ادامه دادن زندگی رو نداره..
من و تو شاید زیاد به هم نزدیک نبودیم و زیاد ارتباطی نداشتیم اما این فاصله هیچوقت از ارزش جان یه انسان کم نمیکند، مخصوصا تو..
سعید پیش از آنکه یک نام در میان خبرها باشد، یک انسان بود؛ پسری با زندگی، خانواده، آرزوها و حقی که هیچکس نباید از او میگرفت.
اعدام یک انسان، پایان یک زندگی است؛ اما برای خانواده و اطرافیانش، آغاز سالها دلتنگی و جای خالی است. هیچ واژهای نمیتواند سنگینی این فقدان را توضیح دهد و هیچ تسلیای نمیتواند انسانی را که از دست رفته، به زندگی بازگرداند.
شاید فرصت نکردم طوری که باید تو را بشناسم، اما امروز میدانم که برای به یاد ماندنت لازم نیست سالها خاطره داشته باشم. همین که انسانی بودی که حق زندگی داشتی، برای به یاد آوردنت کافیه.
نامت را با اندوه مینویسم؛ با بغضی که کلمات را سخت میکند و با حسرتِ تمام روزهایی که دیگر هرگز نخواهی دید.
کاش هیچ مادری مجبور نمیشد برای فرزندش عزاداری کند.
کاش هیچ زندگیای اینچنین ناتمام نمیماند.
امیدوارم نامت در میان این همه درد گم نشود.
امیدوارم فراموشت نکنیم.
و امیدوارم روزی برسد که هیچ انسانی تنها به خاطر عقیده، اعتراض یا ایستادن در برابر ظلم، از حق زندگی محروم نشود.
یادت گرامی.
روحت آرام.
و برای تمام روزهایی که میتوانستی زندگی کنی، افسوس میخورم. 🖤
فرزند ایران و جانفدای میهن، جاویدنام سعید علینژاد🕊️🖤
امیدوارم اون دنیا بهت خوشبگذره پسر خوش قلب❤️🩹
196
نوشتن درباره رفتنت برای من آسون نیست،نه فقط به خاطر سنگینی این کلمه، بلکه به خاطر اینکه هنوز باور کردنش سخته برام. اینکه اون پسر خوش قلب و مهربون با تموم آرزوهاش و آینده ای که قرار بود بسازه، دیگه نمیتونه! دیگه فرصت ادامه دادن زندگی رو نداره..
من و تو شاید زیاد به هم نزدیک نبودیم و زیاد ارتباطی نداشتیم اما این فاصله هیچوقت از ارزش جان یه انسان کم نمیکند، مخصوصا تو..
سعید پیش از آنکه یک نام در میان خبرها باشد، یک انسان بود؛ پسری با زندگی، خانواده، آرزوها و حقی که هیچکس نباید از او میگرفت.
اعدام یک انسان، پایان یک زندگی است؛ اما برای خانواده و اطرافیانش، آغاز سالها دلتنگی و جای خالی است. هیچ واژهای نمیتواند سنگینی این فقدان را توضیح دهد و هیچ تسلیای نمیتواند انسانی را که از دست رفته، به زندگی بازگرداند.
شاید فرصت نکردم طوری که باید تو را بشناسم، اما امروز میدانم که برای به یاد ماندنت لازم نیست سالها خاطره داشته باشم. همین که انسانی بودی که حق زندگی داشتی، برای به یاد آوردنت کافیه.
نامت را با اندوه مینویسم؛ با بغضی که کلمات را سخت میکند و با حسرتِ تمام روزهایی که دیگر هرگز نخواهی دید.
کاش هیچ مادری مجبور نمیشد برای فرزندش عزاداری کند.
کاش هیچ زندگیای اینچنین ناتمام نمیماند.
امیدوارم نامت در میان این همه درد گم نشود.
امیدوارم فراموشت نکنیم.
و امیدوارم روزی برسد که هیچ انسانی تنها به خاطر عقیده، اعتراض یا ایستادن در برابر ظلم، از حق زندگی محروم نشود.
یادت گرامی.
روحت آرام.
و برای تمام روزهایی که میتوانستی زندگی کنی، افسوس میخورم. 🖤
فرزند ایران و جانفدای میهن، جاویدنام سعید علینژاد🕊️🖤
امیدوارم اون دنیا بهت خوشبگذره پسر خوش قلب❤️🩹
