3AM

نمیدونم؛ گاهی وقت ها فکر میکنم حتی اگه همه چیز هم درست بشه، من دیگه درست بشو نیستم.

دوست دارم اول بشناسنم،‌ بعد درکم کنن، بعد دوسم داشته باشن وقتی یه راست میرن سراغ دوست داشتن حس بدی میگیرم حس میکنم یه جای کار میلنگه.

چیزهای عامه پسند رو دوست ندارم‌. اهل مبارزه برای هیچ آدمی نیستم. فرد یا چیزی که همه بتونن داشته باشن حوصله‌ام رو سر میبره. شیفته جزئیات میشم، همون چهره ای که توی تنهایی داره؛ تیره و روشن، زخمی، استوار، واقعی و چیزی که فقط برای منه و نه همه.

دیت اول میبرمش pes 2021 و mortal Kombat 11 میزنم باهاش تا بفهمه من هیچ جای زندگیم نباختم و نمیبازم 👺🙏🏻

+گفتی قدت چنده؟ -نگران نباش پاشنه بلنداتو راحت بپوش

هوای دیلت اکانت و فاصله گرفتن از همه است.

تو یه موقعیت هایی بهم میگن عصبانی که من هنوز عصبانی نشدم.

چشما میتونن قشنگ ترین و در عین حال ترسناک ترین عضو بدن هر آدمی باشن.

‏خیلی آدم تو ذوقم بخوره حذف کنی ام.

انسان بودن چیز سختیه، تو زندگی بعدی می‌خوام ابر باشم.

تو گر گناہِ من شوی، توبه نمیکنم ز تو جام لبت بنوشم و باز گناہ میکنم - مولانا‌‌

جمله‌ی «اشکال نداره، تجربه شد» عجیب ترین جمله‌ی دنیاست. چون بعد از شنیدنش آدم اینجوری میشه که جدی اشکال نداره یا باید وانمود کنم که اشکال نداره؟ این تجربه‌ای که به دست آوردم ارزششو داشت یا بیخودی بابتش اذیت شدم؟

‏عزیزم من دارم میرم تو خودم. دیر اومدم نگران نشو.

‏کاش برگردی دوباره باهات قطع ارتباط کنم، اخه اون سری خیلی مودب بودم.

مرگ خیلی ترسناکه. یعنی اون آدم قهر نکرده کات نکرده. مهاجرت نکرده خونش یه شهر دیگه نیست. لانگ دیستنس نیست. دیگه وجود نداره اون مرده و هرکاری هر آرزویی هم کنی برنمیگرده.

‏دوس دارم بگم مشکل از منه، ولی من خیلی عالی هستم.

‏خیلی آدم "می‌فهمم ولی به روت نمیارم ای‌" هستم.

حرفاش قشنگه ولی حس شیشمم اجازه نمیده باورش کنم.

به عنوان کسی که با نود و نه درصد ادمای زندگیم قطع ارتباط کردم بدونید که قرار نیست از نبودن هیچکدومشون بمیرید