لیمو عسلی

_بیمار وقتی دروغ میگه پزشک میفهمه؟ +آره؛ خیلی راحت. _خیلی زشت شد. +خیلی! خنده‌ی مخاطب، خجالت پرسشگر.

پروژه‌ای که توی اورژانس تموم شد. و چون لپ‌تاپ دیدن دستم یکی از نامه‌هاشونو دادن تایپ کنم :))))

امروز فهمیدم بزرگ شدن یعنی وقتی حالت بده، اول ساعت رو نگاه کنی ببینی چنددقیقه دیگه باید بری سرکار... بعد ناراحتیت رو بذاری برای شب. شب هم انقدر خسته‌ای که یادت می‌ره چرا ناراحت بودی‌.

یه ایده به ذهنم میرسه، بررسیش می‌کنم، درباره‌اش تحقیق می‌کنم، میرسم به پتنت، که یعنی انجام شده. فسرده میشم. و دوباره از نو.

+نرگس! _جان نرگس. +تو چجوری دوست پیدا می‌کنی؟ چجوری دوستای خوب پیدا میکنی؟ _بنظرت من دوستای خوبی دارم؟ +آره. چرا برای من دوست پیدا نمیکنی؟ _تو که دوستای خیلی خوبی داری. +بیشتر میخوام. _چندتا؟ +هفت‌تا، نه! هشت‌تا! حالا بگو چجوری دوست پیدا میکنی. _نمیدونم خب، اول باید خودت آدم خوبی باشی، بعدش خوش‌شانس باشی و آدمای خوبی سر راهت قراره بگیره باهاشون ارتباط بگیری و ادامه داشته و باشه و اینجوری دوست میشین. مثلا تو مدرسه، دانشگاه، بیرون رفتن. این شکلی. +آهااااان. #مکالمات.

باید یکی رو پیدا کنم که باهاش برم کافه صورتی و بابت صورتی بودنش دوتایی خرذوق بشیم انگار پنج سالمونه.

از این نبودنم راضی‌ام.

دلم برای صدای بارون تنگ شده

صدای تابستونای گندم‌زار این‌شکلیه.

اینستاگرام باعث شده احساس کنید گزینه های زیادی دارید. درحالی که اصلا اینطور نیست به افرادی که در زندگی واقعی شما را دوست دارند، برایتان ارزش قائلند و حمایتتان میکنند توجه کنید. اینترنت ممکن است طوری وانمود کند که انگار ماهی‌های زیادی در دریا وجود دارد اما واقعیت اینه بیشتر آنها ارزش صید ندارند.

هر شروع تازه‌ای؛ از دل یه عالمه آخرین‌بار می‌گذره!

این سرو آزاد برفراز تپه، به چه کسی فخر می‌فروشد؟