تصدّقت | بیت‌الزهراء.

من جز اون دسته از آدمام که تا خودم لزوم ندونم یا خیلی خیلی ندونم که حرف زدن درمورد مسئله می‌تونه نجاتم بده؛ دوست ندارم درمورد خودم صحبت کنم. واقعا دوست ندارم. خودم باید انتخاب کنم حرف بزنم یا نزنم. اکثر مواقع هم انتخابم حرف نزدنه. یا واقعا من تهی از حرفم نمی‌دونم چرا باورش سخته برای بعضی از آدما. من حرفی ندارم برای زدن. چیز جالبی برای مکالمه ندارم و برای همین شنونده بودن رو ترجیح می‌دم و شاید حتی نتونم تشخیص بدم شما چه واکنشی دوست دارید، و نمی‌تونم چیزی باشم که آدما می‌پسندن بشنون. اینقدر سخته فهمیدن من؟

واقعا حس مرگ بهم می‌ده کسی ازم توقع داشته باشه. می‌گم حس مرگ که عمق دردناک بودنش رو متوجه بشید. واقعا حس می‌کنم در عذابم اگر طرفا رفتارم برای راضی کردن طرف مقابل باشه. توی ارتباطی که نتونم خودم باشم نتونم سکوتم رو داشته باشم تنهاییم رو داشته باشم، کلا اذیت می‌شم.

یه پرانتز باز کنم اینجا.

من خوابم نبرد کلا توی این مدت داشتم تاریخ آمریکا رو بررسی می‌کردم و یه نکته‌ای توجهمو جلب کرد اونم اینه که هیچ رییس جمهوری در امریکا رییس جمهور نشد مگر اینکه قبلش با یهود زدوبند کرده بوده. متوجه منظورم هستید؟

واقعا مرگ مسئولی که دنبال فتنه‌س رو می‌خوام عمیقا از خدا.

رفراندوم محاکمه روحانیه😂🦦 خب حسن روحانی که علاقهٔ زیادی به رفراندوم داره، بره خودشو برای محاکمه تحویل مراجع قضایی بده. لینک رفراندوم برای امضا.

قریب به سه روزه بیدارم. شاید بپرسید چگونه ممکنه؟ ولی بله ممکنه. فلذا دعا بفرمایید بنده بخوابم تا کل مداحی‌هام رو نریختم وسط.

به راستی که اونی که امام‌حسین رو نداره عاقبتش به کجا ختم می‌شه؟:)

و راستش من در عمق تاریکی پیدا شدم. آقا امام حسین پیدام کرد. چه چیزی در من دید رو نمی‌دونم چون من نمی‌فهمم من پیدا نمی‌کنم، من نمی‌دونم چی می‌شه یهو آدم عنایت می‌شه بهش، وسط مشکلات و پشت درهای بسته به جای مشکلاتش به رنج امام حسین فکر می‌کنه به تنهایی حضرت زینب فکرش رو درگیر می‌کنه..‌ قربونت برم یا اباعبداللّه..

بنظرم تنها چیزی که باید آدمیزاد تو زندگیش سفت بچسبه از دستشون نده همین اهل بیتن. همین سینه زدن و اشتیاق برای قدم گذاشتن در مسیرشونه.. حتی توی شرایط سخت زندگی که واقعا عقاید گرون پای آدم تموم می‌شن، واقعا پوست آدم رو می‌کنه، دشمن می‌تراشه براش دردسر می‌شه براش. آدم باید برای همچین دردسری سر و دست بشکونه. چوب بخوره برای اهل بیت، فحش بخوره برای شیعه بودن.

من معتقدم عشق به اهل بیت توفیقه. اما اشک ریختن براشون به مراتب توفیق بیشتری می‌طلبه و همینطوری الی آخر.. واقعا بزرگترین لطف خدا در حق من شناختن این خانواده بود. اصلا یک چیز عجیبیه این عشق. این حُب..

یچیزی تو مایه‌های روضه‌های بازه. اصلا یادش می‌ره آدم باید سینه بزنه؛ تنها کاری که ازش برمیاد سلول به سلول درد و شکستگیه.

کلا خاقانی سیستمش عجیبه. واقعا روضه‌هاش منو زمین‌گیر می‌کنه.

جز معدود مداحی‌هاییه که توصیه می‌کنم دنبال معنیش نرید اگر عربی بلد نیستید. احتمالا بدون معنی هم گریبانتون رو بگیره و اشک‌آلودتون کنه.

گر بمانیم زنده بر دوزیم جامه‌ای کز فراق چاک شده ور نمانیم، عذر ما بپذیر ای بسا آرزو که خاک شده. -شیخ بهایی.

جانا ز فراق تو این محنت جان تا کی؟ دل در غم عشق تو رسوای جهان تا کی؟

جلل خالق.

معلومه که منو دوستم تفاهم‌های زیادی داریم تفاهم‌هامون: