تصدّقت

‌ یاد مرگ بودن زندگی رو دگرگون می‌کنه.

از دستش ندید:) کلا امام حسین فقط برای محرم نیست که. برای هرروزه، هرساعت و هر ثانیه‌ست.

واقعا یسری مشکلات خیلی بزرگ داشتم که بابتش دعا هم نکردم. اصلا. ولی یهو حل شده. و این خاصیت حرف زدن با امام حسینه.

یه وقتایی یه گناهی هم کردم شده، سر همون پیشش خیلی گریه می‌کنم. بازم اشتباه میکنم ولی بازم میرم سراغش.

من یه عادتی گرفتم چندماهه کلا. وسط کارهام، نوشتنام، اصلا عادتم شده. با امام حسین حرف میزنم. روزمو براش تعریف میکنم. زندگیمو براش شرح میدم.

کلا امام حسین رفیقه:) خیلی رفیقه. خیلی بامعرفته.

نشد نماز بخونی؟ نشه:) گریه کن. گریه نشد؟ نشه. سینه بزن. سینه نشد؟ خب بازم نشه. توی سکوت باهاش حرف بزن.

می‌خوام بگم. امام حسین، حواسش هست. تو چیزای ریز حواسش هست.

وقتی از پسش براومدم. تموم که شد. تازه صدام لرزید. تازه دستام لرزید.

ولی هرهفت بارش رو ایستاده متن تنظیم کردم توی فاصله ده ثانیه بیست ثانیه. و بداهه‌ترین مجری عمرم بودم.

و راستش، توی سین برنامه هفت بار تغییر ایجاد شد.

دراومدم گفتم اقاجون، قربونت برم یه موقع روسیاهمون نکنی، یه موقع زبونم نگیره، یه موقع صدام خش برنداره، یه موقع من بند متنمو گم نکنم. متن مجلست از دستم در نره. خراب نکنم مجلست رو باعث بشم خنده بیاد.

امروز اجرا که داشتم، قبلش خیلی استرس داشتم. خیلی زیاد. جمعیت زیاد بود.

بچه‌ها من اصلا هرچی گریه و درد داشتم رو جمع کردم عاشورا تاسوعا خالی کنم.

وای ترس منم هست.. ":)

‌ هیچی سادات خانوم ، برای بار ششم پشت سر هم نمیتونم‌نماز ظهر عاشورا بخونم و غم غم غم

کلا سخت هست، ولی بلاخره که میمیریم. عجله نکنیم. یکاری بکنیم توشه‌ای برداریم بعدش.

باید شاکر بود بابت زنده بودن. به قول عزیزی زندگی پر از جوونایی‌ه که ارزوشونه یبار دیگه زنده بشن بیان محرم برن نمازی بخونن توبه‌ای بکنن ولی قبل از پیری رفتن.

قربونت برممم.

‌ الحمدالله علی کل حال فقط زنده‌ایم و شرمنده.