تصدّقت

بانک ملی هم مثل رسانه ملی قرقاطیه کلاً.

ما دوباره آسِد علی رو می‌بینیم؛))

بسم‌الله الرحمن الرحیم. 🖤اولین پنجشنبه‌ی محرم نزدیکه، همون‌طور که بهتون قول داده بودم بازم قراره برای کوچولوها هدیه بخریم. منتها این‌بار به پیشنهاد یکی از دخترا، هرمقداری که پول جمع بشه، گل‌سر(یا انگشتر و گوشواره و گردنبند)براشون می‌خریم تا یاد حضرت‌رقیه هم زنده بشه. طبق روال هم هدیه‌هاتون کادو می‌شن و سر مزار شهیدنور، ازطرف خود شهید به دخترها هدیه داده می‌شن.

(حتما این‌بارم مثل دفعه‌ی قبل، توی دفتر ازطرف شماها از شهیدنور قول شفاعت و واسطه‌شدن پیش امام‌حسین می‌گیرم)

هر میزانی که دلتون خواست می‌تونید کمک کنید. همش نور می‌شه توی زندگی خودتون🤍 بفرمایید شماره حساب: ۶۰۳۷۹۹۸۲۱۲۲۰۸۹۹۴ به‌نام هدیه نوایی

من خیلی وقته حوصله‌م رو از دست دادم، روزها برام طولانی‌تر از حد معمولن، به آدما و کارهاشون فکر نمی‌کنم، نهایتاً از همه چیز می‌گذرم؛ ارتباطی رو شروع کنم تا جایی که ضربه نبینم ادامه‌ش می‌دم حداقل تا زمانی که حالم بکشه. از مرکز توجه بودن خوشم نمیاد، برام فرقی نمی‌کنه کی کنارمه کی ازم حمایت می‌کنه، چقدر بازدهی دارم چقدر کارهام دیده می‌شه. برام تفاوتی هم نمی‌کنه کی باهام دوست می‌مونه کی از زندگیم می‌‌ره. فقط می‌دونم قدر نعمات زندگیم رو بدونم، خودمو با بقیه مقایسه نکنم چون هیچ‌وقت باطن زندگی من با ظواهر دیگران یکسان نیست، می‌دونم ادمی که دوستم داره منو توی حال بد رها نمی‌کنه بجای قضاوت باهام صحبت می‌کنه و در هرشرایطی بدون منت دست منو می‌گیره. می‌دونم که آدما رفتنی‌ن، توقعم باید پایین باشه. ولی خب من از جون برای فردی که درونم رو کشف کنه و به مهربونیام برسه مایه می‌ذارم. بی‌توقع و صرفا برای خودم. نمی‌دونم همین. بی‌شیله و پیله برای توضیح تموم این‌ها خسته‌م.

منِ عزیزم؛ لطفا بخواب یکم، التماست می‌کنم کمتر فکر کن، تورو جدت پیغمبر یکم با شب آشتی کن. فردا هیئته، تو خسته و بی‌خواب هم باشی من تورو کشون کشون می‌برم. گفتم که گفته باشم.

از امام حسین علیه‌السلام سوال شد؛ آیا مهدی عجل‌الله‌تعالی‌فرجه متولد شده‌است؟ فرمود؛ «لا، لو أدرکته لخدمته أیّام حیاتی؛ نه، اگر او را درک می‌کردم تمام روزهایِ عمرم رادر خدمت او می‌بودم.»

روضه خون اول روضه گفت: شهدا می‌گن اگه ما رو یاد کنید توی روضه امام حسین ما اونجا حضور پیدا می‌کنیم. یهو بغض همه ترکید. انگار همه به ینفر داشتن فکر می‌کردن. انگار همه فقط یه اسم اومد تو ذهنشون. انگار ذهن آماده بود خودشو نگه داشته بود یاد همون ینفر بیوفته. آقاجونم، تصدق قدوبالای رشیدت برم. قربونت برم... آقا شما عزیزکرده‌ی امام حسینی؛ شما امسال رفتی پیش آقا امام حسین جاتون خوبه نه؟ ما دل‌پریشونیم اما.. ما برامون سخت بود، ما دلمون به امید واهی‌ای که شاید یبار دیگه یه روضه باشه توی بیت باشه و شما ورود کنی زنده‌ست. آقا یا دعا کن ما رو یا ببر با خودت. ته مسیر هرچی باشه ختم به شما و اجداد شما باشه.

پارسال شب اول مراسم بیت نیومدی، اما دلمون قرص بود به بودنت. اما امسال؛ نه شما هستی نه بیتی هست... امسال قلب‌های ما حسینیه‌ی امام خمینیه.