دُردآشام

شعرهایِ عباس معروفی رو با صدای خودش، تو این چنل گوش کنید.

-«متون»؛ جمعِ مکسرِ «متن» نیست.. «من» است، که «تو» را در آغوش گرفته است...

«آن‌چنان بی‌صدا گریستی، کسی نپنداشت شاید این صدای مرگ باشد.» #مهدیه_رضایی

بله آقایِ اِبی؛ زندونِ تنُ رها کن ای پرنده پر بگیر...🕊

بله خانمِ هایده اگه تورو داشته باشم به هرچی می‌خوام می‌رسم..

بله آقایِ شماعی زاده؛ من همونم که یه روز می‌خواستم دریا بشم

بله آقایِ داریوش؛ از همه توبه می‌کنم بلکه تو باورم کنی ...

عاشق قلم رایانم ")!

واسه پر کشیدن من، خواستی آسمون نباشی.

تو حتی مرا در مسیری که برای شادیِ خودت شروع کرده بودم هم، تنها گذاشتی.