دیارِ یار | شعر و ادبیات فارسی

ما همانیم اگر یار همانست که بود صائب تبریزی | دیارِ یار

«جرعه جرعه؛ با لذتی عمیق و کافی دارم رنج می‌کشم»

#ناظم_حکمت | دیارِ یار

قربان صدایت بروم که مثل صدای گنجشک‌های صبح، دلم را پُر از همهمه‌ی شادی می‌کند. شاهی، تو عزیزترین چیزی هستی که من در زندگی دارم. تنهاترین چیزی هستی که می‌توانم دوست بدارم. تو چشمه‌ی طهارت من هستی. چیزی هستی که رویم جاری می‌شوی و پاکیزه‌ام می‌کنی نجاتم می‌دهی. از دست بدی‌های خودم نجاتم می‌دهی. تو اگر حتی دشمنم هم باشی تنها دشمنی هستی که می‌توانم به او اعتماد کنم. شاهی، من بی‌تو زندگی نمی‌کنم. این را بدان. بی‌تو فقط روز می‌گذرانم. مثل غربتی‌ها که زمین ندارند و سرگردانند. این زندگی کردن نیست. هیچ‌کدام از این رنگ‌ها مرا فریب نمی‌دهد و راضی نمی‌کند. این انتظار زندگی کردن را کشیدن است.

#فروغ_فرخزاد

نامه به ابراهیم گلستان ۱۶ ژوئن ۱۹۶۶ 📱@DiyareYaar