دیارِ یار | شعر و ادبیات فارسی

‌‌ شرحِ سوختن درون آب شرحِ حل شدن درون خواب شرحِ یخ زدن در آفتاب شرحِ کِیف کردن از عذاب شرحِ شرحه‌شرحه بودن است، آن‌چه بر بشر گذشته است..!

حسین صفا | دیارِ یار

‌ ‌‌‌ «گاهی در نبود تنها یک نفر، گویی جهان به تمامی خالی است.»

آلفونس دولا مارتین | دیارِ یار

‌‌ شنیدم شب به شب در خواب خوش آرام می‌گیری چه می‌دانی بلندای شب پاییز یعنی چه؟!

عباس تافته | دیارِ یار

‌‌ خود ندانم چه خطائی کردم که ز من رشته الفت بگسست در دلش جائی اگر بود مرا پس چرا دیده ز دیدارم بست هر کجا می‌نگرم، باز هم اوست که بچشمان ترم خیره شده درد عشقست که با حسرت و سوز بر دلِ پر شررم چیره شده گفتم از دیده چو دورش سازم بی گمان زودتر از دل برود مرگ باید که مرا دریابد ورنه دردیست که مشکل برود..

فروغ فرخزاد | دیارِ یار

‌‌‌‌ به فرزندانتان بیاموزید: زن دوست است زن وطن است زن زندگی است..!

نزار قبانی | دیارِ یار

خزان هم با سرود برگ ریزان عالمی دارد چه جای من که از سردی و خاموشی زمستان

شهریار | دیارِ یار

‌‌‌ روزی یکی از این همه مظلوم در زمین می افکند به گردن ظالم طناب را..!

فاضل نظری | دیارِ یار

‌‌ وندرین باغِ خزان خورده جز سمومِ ستم آورده، هوایی نیست..

هوشنگ ابتهاج | دیارِ یار

‌‌ ‌‌‌ همه عمر را عاشق بوده‌ام... تو خود این را بهتر می‌دانی... اما هرگز عشقی چنین پرشور نداشته‌ام... عشقی که تنها هنر من، هنر کلام، در برابر آن بیرنگ می‌شود…

احمد شاملو | دیارِ یار

تو را که لمس میکنم، سر انگشتانم جوانه میزند انگار که آب به خاک تشنه رسیده باشد..

علی سیدصالحی | دیارِ یار

‌‌‌ هرچه را که می‌خواهی از دست بده، اما قلبی را که برای خوشحالی تو تلاش زیادی می‌کند از دست نده، زیرا قلب‌هایی هستند که هرگز نمی‌توان آن‌ها را جبران کرد.. غسان كنفانی | دیارِ یار

‌‌ ز بس بی‌تابِ آن زلف پریشانم، نمی‌دانم حبابم، موج سرگردان طوفانم؟ نمی‌دانم حقیقت بود یا دور و تسلسل، حلقه‌ی زلفت؟ هزار و یک شب این افسانه می‌خوانم، نمی‌دانم سراسر صرف شد عمرم همه محو نگاه تو ولی از نحوه‌ی چشمت چه‌ می‌دانم؟ نمی‌دانم چو اشکی سرزده یک لحظه از چشم تو افتادم چرا در خانه‌ی خود عین مهمانم؟ نمی‌دانم ستاره می‌شمارم سال‌های انتظارم را: هزار و سیصد و چندین و چندانم؟ نمی‌دانم نمی‌دانم، بگو عشق تو از جانم چه می‌خواهد؟ چه می‌خواهد بگو عشق تو از جانم؟ نمی‌دانم نمی‌دانم به غیر از این نمی‌دانم، چه می‌دانم؟ نمی‌دانم، نمی‌دانم، نمی‌دانم، نمی‌دانم قیصر امین‌پور | دیارِ یار

‌‌‌ بگذار کسی نداند که چگونه من به جای نوازش شدن، بوسیده شدن، گزیده شده ام! بگذار هیچ‌کس نداند، هیچ‌کس!

احمد شاملو | دیارِ یار

‌‌ تنها رسالت من در جهان دوست داشتنِ توست! ببخش اگر به جنگ و گرسنگی و ترس فکر کرده‌ام...

محسن بیدوازی | دیارِ یار

‌‌‌ روزی مرا فراموش خواهی کرد. یک‌روز مرا رها کرده و خواهی رفت. بیهوده مرا از غارم بیرون مکش. عادت‌هایم را بیهوده مگیر از من، خاصه عادتی که به تنهایی دارم را! مرا آشفته مکن...

اوغوز آتای | دیارِ یار

‌‌‌ همین تو را بس که من دیگر تو را آنطور که می‌دیدم، نمی‌بینم..!

محمود درویش | دیارِ یار

اینجا مَزارِ گُمشده‌ی بوسه‌های توست..

نادر نادر‌پور | دیارِ یار

‌‌ به قول شمس تبریزی: آن‌کس که آرامت را گرفت، حتما آمده بود بیدارت کند..

دیارِ یار