ٖؒحُب‌ٖؒ

چقدر این متن از #فروغ‌فرخزاد مودیه: «هیچ چیز راحتم نمی‌کند. نه دریا، نه آفتاب، نه درخت‌ها، نه آدم‌ها، نه فیلم‌ها، نه لباس‌هایی که تازه خریده‌ام. نمی‌دانم چه کار کنم. بروم و سرم را به درخت‌ها بکوبم، داد بزنم، گریه کنم؛ نمی‌دانم.»

چه گونه رفتی ؟ از کدام جاده‌ی ِبی‌انتها ؟ با کدام هم قدم ِخوش سفر ؟ احساساتم را کجای ِراه رها کردی ؟ بگو فقط چگونه رفتی ك تا چشم کار می‌کند ، جای ِخالی‌ات نمایان است . . ( :

دوست دارم که خودم را ز خودم دور کنم خود من با خود من در خود من میجنگد.

صَدآیَم‌دَر‌نِمی‌آیَد...

می‌شود سخت‌ترین مسأله آسان باشد . . پشت هر کوچه‌یِ بن بست خیابان باشد!  می‌شود حال بدِ ثانیه‌ها خوب شود؛ شهر هم غرقِ هم آوازی باران باشد:)🩵ՙՙ

شهریار میگه «از من گذشت و من هم از او بگذرم ،، ولی با چون منی غیر محبت روا نبود🚶»

کاروان آمد و از یوسف من نیست خبر! این‌چه‌راهیست‌ك‌بیرون‌شدن‌از‌چاهش‌نیست؟ - جنـٰآب ِ شهریـٰآر 🌱.

چشمه خورشید تویی ، سایه گه بید منم چون که زدی بر سر من پست و گدازنده شدم . . . مولوی

' میگه که : مشکل‌از ادبیات‌فارسیه که‌بعداز ‹من› و ‹تو› ؛ ‹او› میاد نه ‹ما› .

' من مثه‌ خار ِگلی در پس ِهر باد‌ ، نگهبان ِتو بودم :)

صَدهآمَن‌....

اگر ای عشق پایان تو دور است دلم غرق تمنای عبور است . . . :) سلمان هراتی

اسیرش نخواهد رهایی ز بند شکارش نجوید خلاص از کمند :)! سعدی

ز کوی یار می‌آید ، نسیم باد نوروزی از این باد ار مدد خواهی چراغ دل بر افروزی . . . حافظ

ترس از مرگ یکی از بی مورد ترین ترس هاست!، چون هیچ حادثه ای آدم مرده را تهدید نمیکند! -آلبرت انیشتن

؛ محمود درویش چقدر قشنگ گفته : تو نه دوری تا انتظارت کشم . نه نزدیکی تا دیدارت کنم . و نه از آن منی تا قلبم آرام گیرد . و نه من ، محروم از توام تا فراموشت کنم . تو در میانه‌‌ی همه چیزی ...

آنقدر شعر نوشتم که بدانی بلدم، آنقدر شعر نوشتم،تو که خواندن بلدی؟ بلدی شعر بخوانی؟غزلی هدیه کنم؟ شعر هم دوست داری اصلا؟غزل هم بلدی؟ بلدی گریه کنی پای غزل های دلم؟ عاشقی رسم قشنگیست بگو تو بلدی! بلدی تو که بمانی پای من تا به ابد؟ گر بمانم من کنارت،تو که ماندن بلدی؟ بلدی نامه نگاری؟غزلم نامه کنم؟ عشق میدانی تو اصلا؟نامه نوشتن بلدی؟ -حــٰانوݩ

دل بریدم تا نبینم دوست با من دشمن است دل بریدن گاه تنها راه عاشق ماندن است. - فاضل نظری.

- بله شیمی ِعزیزم حق با تو بود ، پیوند‌های قدیمی با شکل‌گیری پیوندهای جدید می‌شکنند ..

به قبرستان گذر کردم کم و بیش بدیدم قبر دولتمند و درویش نه درویش بی کفن در خاک رفته نه دولتمند برده یک کفن بیش ! شعر