Misty Moon

احساس میکنم امشب تمام «نا»ها هستم ناراحت، نا امید، نا امن، ناچیز و احتمالا ناپدید.

پوست لبم تموم شد دارم از پوست انگشتام استفاده میکنم.

و تو عزیز من مرا از چیزی که بودم بسیار غمگین تر کردی.

دروغ گفتم بهت هم برام مهم بود، هم بخاطرش گریه کردم.

کاش بدنم معده‌ام رو تو همه‌ی بحث‌ها دخالت نده.

اونی که بهش نمیاد اصلا اونجوری باشه، از همه اونجوری تره.

کاش یه مکان میزدن میرفتیم دور هم گریه میکردیم .

هممون فوبیای “نکنه بزور داره با من چت میکنه” رو داریم.

یه راه دیگم هست ولی مامانم گناه داره.

زندگی من هایلایت رضایت نداره ولی بگایی موجوده .

نه عزیزم درست نشد، فقط انقد تکرار شد که دیگه عادت کردم.

جمله‌ی “باز چته” آدمو از حرف زدن پشیمون میکنه.

شما افسرده نیستی؛ فقط کارتت به اندازه کافی موجودی نداره.

پذیرفتنِ اینکه آدم مورد علاقت، آدمِ زندگیت نیست، غمگینت میکنه.

نخوردن غذا اولین واکنش دفاعی من در برابر ناراحتیامه.

نمیدونم چرا ما تو هر سنی بودیم، عشق و حال برای بقیه سنین بود.

بچه که بودم از هیولا میترسیدم بزرگ که شدم دیدم آدما ترسناک ترن.

منم همینطور مهیار عزیزم، منم تست کردم هر راهیو که یادش بمیره، ولی نمیشه متاسفانه.

از آدمی که ذوقشو کور کردین انتظار هیچی نداشته باشین مرسی.

ادم واسه اونی که دوسش داره ، بلد هم نباشه یاد میگیره.