Matt.

کم‌کم این مسیر فکری رو دنبال میکنید توی خودتون، می‌فهمید کجا اسیب دیدین و کجا نیاز به التیام دارین

شما باید ببینین کدوم سوال به حس شما نزدیک تره مثلا اگه احساس کنید اون سوال اینه که نکنه این ادم منو احمق فرض کرده یا دست کم‌گرفته باز برمیگرده به اینکه اسیب دیدید تو‌ این‌زمینه ها احتمالا: دست کم‌گرفته شدن یا نادیده گرفته شدن پتانسیل هاتون احمق فرض شدن یا قبول نشدن توی جمعی که عموما اونجا دوست داشتید باشید ولی رد شدین

بازم همون الگو عه ، مغزت ازینکه یکی‌ یک دیتای معمولی بهت داده احساس خشم پیدا کرده چون پشت اون اطلاعات معمولی یک‌برداشت هست، برداشتِ اینکه این شخص فکر‌میکنه من اینارو‌ نمیدونم؟ این شخص فکر میکنه من نادون هستم؟ احمق یا ازین موضوع عقب هستم؟ ایا این شخص منو دستِ کم گرفته؟

مشخصا چون واضحا وقتی یکی شروع میکنه اطلاعات خیلی بدیهی بهمون میده مغز ما اینطوری برداشت میکنه که داداش نکنه احمقم فرضم‌ کردی؟

تو داری بخاطر یک شکست کل برد های خودت رو نادیده میگیری

واقعا یک رفتار بی رحمانست‌ در مقابل خودت لطفا کمی با خودت مهربانانه تر رفتار کن و‌اینقدر سختگیر نباش

https://t.me/MatinGraySoul/7773 حالا وسط حرفتون ببخشید ولی من نه تنها با همچین سوالاتی عصبانی میشم بلکه با این که یک نفر بهم اطلاعات بدیهی بده هم اعصابم خراب میشه

حالا که دارم بیشتر بهش فکر میکنم یکی دیگه از چیزای کوچیکی که باعث میشه کل روز که هیچ، کل ماه برام زهر مار بشه اینه که یک کاری که فکر میکردم توش خوبم یک بار خراب بشه از بیرون ممکنه خیلی عادی بنظر بیاد حتی خودمم متوجهش میشم که صرفا چون یک بار خرابش کردی قرار نیست بی لیاقت یا بی استعداد یا هرچی باشی چون همه بعضی وقتا اشتباه میکنن و خراب میکنن و خب تو روز های قبلش هم داری که به خوبی انجام دادی اما فقط یک اشتباه برای من کافیه که کلا یک موضوع رو کنار بگذارم و تا مدت ها سمتش نرم چون واقعا اعصابمو بهم می‌ریزه 😭

یک سوال که طرف جوابش رو خودش هم‌میدونه ولی بخاطر کنترل استرس و حفظ شرایط نیاز به یک تایید پیدا میکنه پس یک سوال که احتمال زیاد خودش هم میدونه جوابش چیه رو میپرسه که فقط تایید بشه و احساس حفظ شرایط بهتری داشته باشه

که خودش باز یه دنیای دیگست، کسی که تو شرایط استرس زا مثل ازمون شروع می‌کنه به بدیهی پرسیدن مثل اینکه مثلا اقا با مداد بنویسیم یا خودکار

بستگی داره این واقعا یک‌رفتار عمدی باشه یا که نه چون بعضی ها از قصد میکنن اره ولی بعضی شرایط جوریه که طرف واقعا بدیهی میپرسه

https://t.me/MatinGraySoul/7755 فکر کنم بیشتر با این مشکل دارم که چرا اینقدر دنیاشون کوچیکه که برای یه ذره احساس نمی‌دونم چی، حاضر میشند حال طرف مقابل رو بد کنند... می دونند طرف مقابل از این کارشون ناراحت میشه ولی باز تکرارش می کنند. و احساس تاسف می کنم، به خاطر اموزشی و تربیتی که شاید کافی نبوده...

اینگار بجای اینکه بقیه بیان بزنن توی صورتت اول خودت می‌زنی، که اگه هم کسی خواست بزنه‌بگی نمیخواد تو بزنی من خودم دارم میزنم و اینکه تو خودت، به خودت سیلی بزنی احساس کنترل شرایط بیشتری میده

که واقعا منطق پشتش ناراحت کنندست، اینطوریه که یه سری وقتا ما میایم زودتر از هر کسی خودمون ، خودمون رو مسخره میکنیم یا دست میندازیم که اگه احتمال این رفت ، که‌متقابلا کسی اینکار رو انجام داد‌ مغز بگه من خودم میدونستم لازم نبود تو بگی

نه تو موضوع رو فان‌نمیکنی اون لحظه حتی خودت هم شروع میکنی به مسخره کردن خودت.. یک‌ لول دیگه از سرزنش گریه

https://t.me/MatinGraySoul/7766 عه آفرین آفرین همینه تازه شدید شه شروع میکنم موضوع رو سعی کنم فان کنم و بخندم چون کلا تو همه چی وقتی استرس بگیرم میخندم

اینقدر غرق توضیح شدم جا موندم از پیام هاتون معذرت میخوام-

اینجا سیستم عصبی عاطفی من داره ازم در مقابل چیزی محافظت میکنه که‌ قبلا ازش اسیب دیدم.. و این واقعا معصومانه ترین‌بخش ادم بودنه. کسی که قبلا بهش با بی توجهی اسیب وارد شده، حالا نسبت بهش حساس میشه یا کسی که‌ فرصت حرف زدن رو ازت گرفتن حالا با یک تمرکز بهم زدن احساس میکنه داره تهدید میشه

و حالا مثلا تو کیس خودم این نه به چه معناست؟ نه، تو حق نداری بهم بی توجهی کنی نه، تو حق نداری تمرکزم رو بهم بریزی نه، حرف هام واضح بودن چطوری نفهمیدی؟