ch
Feedback

不要被骗子欺骗!Telemetrio 会找到并标记这些频道 👉 如果想查看标记,请订阅

گـل و سنـگ

گـل و سنـگ

关闭频道

بنرها همه واقعی و از پارت های رمان هستن☑️

显示更多
未指定国家未指定类别

📈 Telegram 频道 گـل و سنـگ 的分析概览

频道 گـل و سنـگ 是活跃参与者。目前社区聚集了 27 791 名订阅者,在 其他 类别中位列第 。

📊 受众指标与增长动态

自 невідомо 创建以来,项目保持高速增长,吸引了 27 791 名订阅者。

根据 12 十一月, 2026 的最新数据,频道保持稳定运转。过去 30 天订阅人数变化为 10 106,过去 24 小时变化为 -163,整体触达仍然可观。

  • 认证状态: 未认证
  • 互动率 (ER): 平均受众互动率为 2.64%。内容发布后 24 小时内通常能获得 13.11% 的反应,占订阅者总量。
  • 帖子覆盖: 每篇帖子平均可获得 736 次浏览,首日通常累积 3 659 次浏览。
  • 互动与反馈: 受众积极参与,单帖平均反应数为 0。

📝 描述与内容策略

作者将该频道定位为表达主观观点的平台:
“بنرها همه واقعی و از پارت های رمان هستن☑️”

凭借高频更新(最新数据采集于 13 十一月, 2026),频道始终保持新鲜度与高覆盖。分析显示受众积极互动,使其成为 其他 类别中的关键影响点。

27 791
订阅者
-16324 小时
+6687 天
+10 10630 天
帖子存档
عزیزانم فقط تا پایان امشب میتونید با این تخفیف عضو وی آی پی بشید جا نمونید شرمنده ی شما بشم🫠👆

عزیزانم فقط تا پایان امشب میتونید با این تخفیف عضو وی آی پی بشید جا نمونید شرمنده ی شما بشم🫠👆

عزیزانم فقط تا پایان امشب میتونید با این تخفیف عضو وی آی پی بشید جا نمونید شرمنده ی شما بشم🫠👆

عزیزانم فقط تا پایان امشب میتونید با این تخفیف عضو وی آی پی بشید جا نمونید شرمنده ی شما بشم🫠👆

عزیزانم فقط تا پایان امشب میتونید با این تخفیف عضو وی آی پی بشید جا نمونید شرمنده ی شما بشم🫠👆

عزیزانم فقط تا پایان امشب میتونید با این تخفیف عضو وی آی پی بشید جا نمونید شرمنده ی شما بشم🫠👆

عزیزانم فقط تا پایان امشب میتونید با این تخفیف عضو وی آی پی بشید جا نمونید شرمنده ی شما بشم🫠👆

عزیزانم فقط تا پایان امشب میتونید با این تخفیف عضو وی آی پی بشید جا نمونید شرمنده ی شما بشم🫠👆

عزیزانم فقط تا پایان امشب میتونید با این تخفیف عضو وی آی پی بشید جا نمونید شرمنده ی شما بشم🫠👆

- شب مهمون داریم باید دسر هارو اماده کنی سحر رو میارم کمکت وای به حالت دیر برسی خونه مارال بیچارت میکنم. این حرفی بود که صبح بهم زده بود. ساعت ۵:۳۰ بود و زنگ مدرسه تازه خورده بود. سریع کتابامو جمع کردم که با شنیدن صدای سحر سر بالا گرفتم. داشت با گوشی که قایمکی اورده بود و نامجو براش خریده بود حرف میزد. - وای عشقم من دستام کوچولوان میدونی درد میگیرن اخه. - چی خودتم کمک‌ میکنی؟ تو فقط بوسم کنی کافیه عزیزم. ناراحت و معذب سرم رو پایین انداختم، نامجو شوهر من بود ولی معشوقش سحر. - دم درب قربونت؟ چشم الان میام سریع. با این حرفش نگاهش کردم و گفتم: - نامجو دم دره؟ وایمیستی وسایلمو جمع کنم بیام منم ببرید اخه مهمون داریم باید اشپزی کنم. پشت چشمی نازک کرد. - وا نه. نامجو عادت داره تو ماشین همش منو ببوسه، گونه هامو نه. لبامو دستشم دائم تو یقم میچرخونه تو بیای که چی اسنپ بگیر. حواست باشه تا ۶ برسی وگرنه تنبیهی. این رو گفت و با ناز رفت. اسنپ با چی بگیرم؟ گوشی نداشتم حتی پولشم نداشتم. سریع وسایلمو جمع کردم و دویدم تا رسیدم دم در نامجو رفت. برف میومد و نم نم بارون. - خب منم میبرد چی میشد؟ من که بوس نمیخوام.... هوا تاریکه تاریک بود، زمستون سرد. بدون هیچ لباسی شروع کردم به راه رفتن ولی خیلی سرد بود. نه کاپشنی داشتم و نه پولیوری‌ برعکس من سحر چندین کمد فقط لباس داشت و هر هفته میخرید. با دیدن مردی سریع به سمتش رفتم: - اقا اقا گوشی دارید من یه زنگ بزنم؟ - بله دخترم بفرما. سرده چرا تو این هوا اومدی؟ اول شماره نامجو رو سریع گرفتم، چندتا بوق خورد تا جواب داد: - بله؟ - نامجو منم مارال. میشه واسم اسنپ بگیری؟ یخ زدم. - نه. مگه بهت پول نمیدم من؟ خودت بیا. این رو گفت و قطع کرد، ناباور گوشی رو دادم دست مرد، پول تو جیبی چی هیچی بهم نمیداد. با بغض از مرد تشکر کردم و به راه رفتن ادامه دادم ولی خونه دور بود. تا این که از سرما و گرسنگی لب جدول نشستم. سرم یکم‌ گیج رفت و بعدش... https://t.me/+Nqv54E7-ILQxZWI8 https://t.me/+Nqv54E7-ILQxZWI8 https://t.me/+Nqv54E7-ILQxZWI8 - عشقم مارال نیومد دست تنهام. نامجو با عصبانیت بیرون را نگاه کرد، خبری از زن اجباری اش نبود. - میبینی که نیستش. برای چی نیومد من بیارمش ها؟ سحر با این حرف کمی دستپاچه شد: - خب گفت دوست نداره مارو با هم ببینه خودش با اسنپ میاد. - پول تو جیبی که میدم بهت رو سهمشو بش میدی؟ سحر سرسری سر تکان میدهد. - اره به خدا میدم. نامجو عصبانی به سمت پله ها میرود ولی یادش می افتد گوشی اش را نبرده. سمت اشپزخانه برمیگردد که صدای سحر را میشنود که با دوستش حرف میزند: - پول بهش بدم؟ دختره ی دوهزاری. نه بهش پولشو میدم نه لباسایی که نامجو براش میخره. تو این سرما کاش بمیره. تازه تغذیه اش رو هم من میبرم، سه روزه لب به غذا نزده. نامجو با شنیدن این حرف سحر متعجب ایستاد که با صدای زنگ درسریع به سمتش میرود، دررا که باز میکند چشمش به هیکل کوچک و کبودی می افتد. مارال بود. یخ زده با صورت کبود. - ساعت ۶ من...رسیدم نامجو. الان غذا میپز.. و جلوی چشم نامجو از حال میرود. https://t.me/+Nqv54E7-ILQxZWI8 https://t.me/+Nqv54E7-ILQxZWI8

Repost from N/a
_ نامزد سابقت رو دیدی؟ اونم توی این شرکت کار میکنه حیرت زده به مهسا نگاه کردم و اون ادامه داد _ مثل اینکه امروز دوست دخترش هم همین‌جاست خانم ربیعی مهسا رو صدا زد و رفت و چند ثانیه بعد صدای قدم هایی اومد سر بلند کردم و با دیدن کیاشاه، نامزد سابقم، کسی که روز عقد ولم کرده بود، دست تو دست شقایق دوست صمیمیم، مات موندم شقایق با لبخندی تمسخر آمیز جلو اومد _ خوبی نهال جون؟ تو اینجا چیکار میکنی؟ شوکه و ناراحت بودم، همش یک هفته بود که با هزار بدبختی توی این شرکت استخدام شده بودم، فکرش هم نمیکردم کیاشاه و شقایق هم اینجا باشن شقایق منتظر جواب من نموند و با لبخندی بدجنس ادامه داد _ شنیدم بعد از اینکه کیاشاه نامزدیتون رو به هم زد گوشه گیر و افسرده شدی، کار خوبی کردی میای سر کار برای روحیه ات خوبه از شدت وقاحت دختری که زمانی خیال میکردم صمیمی ترین دوستمه مات مونده بودم درحالیکه به زور بغضم رو پس میزدم لب زدم _ اخبار اشتباه شنیدی شقایق، میبینی که حالم خیلیم خوبه شقایق با نگاه و لبخند پر عشوه‌ای به کیاشاه که با اخمی عمیق تنها نظاره گر بود جواب داد _ خوشحالم که حالت خوبه، راستش من و کیاشاه آخر هفته مراسم نامزدیمونه، همش دو دل بودم دعوتت کنم یا نه، گفتم شاید چون کیاشاه تورو نخواست و دلش خواست با من ازدواج کنه دلخور باشی ازمون، از طرف دیگه تو دوست صمیمی منی، دوست دارم توی مراسم نامزدیم باشی از شدت بهت و ناراحتی زبونم قفل شده بود جوری داشت مظلوم نمایی میکرد انگار بی‌گناه ترین فرد دنیاست! کیاشاه کلافه و با همون اخم گفت _ بسه شقایق شقایق حالت دلخوری به خودش گرفت _ مگه چی گفتم عزیزم؟ نهال درکش بالاست، میفهمه ایشالا خودش هم یه روری بالأخره یکی که دوستش داشته باشه رو پیدا کنه بیشتر درک میکنه دود از سرم بلند شد جوش آورده بودم و اونقدر حرص و خشم بهم غلبه کرد که ندونستم کی دهن باز کردم و برای سوزوندن شقایق به دروغ گفتم _ من مرد زندگیم رو پیدا کردم شقایق جون، ممنون از دعای خیرت شقایق مات موند معلوم بود باورش نشده که پوزخند زد _ عزیزم، شوخی میکنی؟ جوش آوردم، دندون روی هم سابیدم و سر چرخوندم با دیدن مرد خوش‌قیافه و بلند قامتی که تازه وارد شرکت شده بود لبخندی زدم، قدمی سمتش رفتم و خیلی ناگهانی بازوش رو گرفتم متعجب و اخم‌آلود نگاهم کرد نگاه ملتمسم رو به چشماش دوختم و درحالی که خودم رو بهش نزدیک تر میکردم گفتم _ اومدی عزیزم؟ خیلی وقته منتظرت بودم رنگ از رخ کیاشاه پرید و ناباور پلک زد مرد گیج و عصبی نگاهم کرد که همون لحظه شقایق با لبخندی فاتح جلو اومد فهمیده بود دروغ گفتم و حالا میخواست ضایعم کنه _ مرد زندگیت رو بهمون معرفی نمیکنی نهال جون؟ گریه ام گرفته بود چه غلطی بود که کرده بودم با این حرف شقایق بالأخره مرد نگاهش رو از چشمای من گرفت و خیره به شقایق که هر آن منتظر ضایع شدن من بود جواب داد _ راد هستم، هومن راد با شنیدن اسم و فامیل مرد خشکم زد و شقایق هم لبخندی زورکی زد و لب زد _ خ..خوشبختم روح از تنم پر کشیده بود هومن راد رئیس این شرکت بود که توی یک هفته ای که من استخدام شده بودم خارج از کشور بود و هنوز ندیده بودمش، امروز تازه برگشته بود و من با چنین افتضاحی به استقبالش رفته بودم! این چند روز خیلی از اخلاق تند و خشم زیادش شنیده بودم، حالا قطعا اخراجم میکرد و آبروم رو می‌برد شقایق که انگار هنوز باورش نشده بود بازوی کیاشاه که ماتش برده بود رو گرفت و با بدجنسی ادامه داد _ راستش ما آخر هفته جشن عقدمونه از نهال جون خواستم بیاد ولی قبول نمیکرد، آخه کیاشاه نامزد سابقشه فکرکنم معذبه، خوب شد شمارو هم دیدیم، خوشحال میشیم همراه نهال جون بیاین! کیاشاه آروم تشر زد _ چی میگی شقایق میدونی این یارو کیه؟! شقایق اما متوجه نبود هومن راد بدون اینکه حتی نگاهش کنه دستش رو دور کمرم حلقه زد من بدتر از کیاشاه و شقایق از شوک این اتفاقات ناگهانی پس افتاده بودم و اگر فشار دست بزرگ و مردونه هومن پشت کمرم نبود روی زمین میفتادم با فشار دستش بوی عطر تلخ و گرون قیمتش توی مشمامم پیچید هر آن منتظر بودم چیزی بگه و آبروم بره و شقایق و کیاشاه مسخره‌ام کنن اما اون در کمال ناباوری خیلی جدی جواب داد _ حتما! باهم میایم... https://t.me/+Idg59pMlC8s5YjJk https://t.me/+Idg59pMlC8s5YjJk

Repost from N/a
دست خونیمو از لای پام بیرون آوردم و هق‌هق کنان از پشت در دسشویی مدرسه نالیدم _ خونش خیلی زیاده نازنین ، نواربهداشتی بذارم بازم همه جا خونی میشه آبروم می‌ره گفتم و از شدت درد باسنم وزنمو به دیوار کثیف دسشویی تکیه دادم نازنین اروم پچ زد _ یعنی چی؟ مگه اولین بارته پریود شدی؟ با درد نالیدم _ من باید 12روز دیگه پریود میشدم _ انقدر این مرتیکه باهات ور میره بدنت بهم ریخته وحشت زده هق زدم _ نازی؟ ترسیده از پشت در پرسید _ چی شد؟ _ نکنه حامله بودم؟! ترسیده تر از من صداشو بالابرد _ چی؟ چرا گذاشتی پردتو بزنه؟ _ چون شوهرمه لعنتی! قبل از اینکه بریم محضر پردمو زد چون میدونست به کسی که منو برای انتقام از بقیه عقد میکنن بله نمیگم! بعدش که مثل الان داشت ازم خون می‌رفت گفت انتخاب با خودته ، یا برو حموم و خونارو تمیز کن و باهام بیا محضر ، یا لباس بپوش برگرد خونه هق‌هق کنان ادامه دادم _ میدونست بابا بخاطر کارای اون سکته کرده و مرده میدونست کسی رو ندارم میدونست برگردم خونه طلبکارای بابا میریزن سرم خدایا بکش راحتم کن نازی با دلسوزی زمزمه کرد _ هیش آروم ، خانم افخم بفهمه بیچاره‌ای _ اگه حامله باشم چی نازی؟ _ نیستی ، گریه نکن اصلا مگه ... مگه انگار روش نمیشد بپرسه با خجالت زمزمه کردم _ کاندوم استفاده نمیکنه ، یک بار بهش گفتم جوابش سیلی بود! که من به چه حقی برای سکسش نظر میدم بغضم دوباره منفجر شد _ خیلی وحشیه نبین استاد دانشگاه و محبوبه ، من ازش میترسم هرشب که میاد تو تخت می‌ترسم که کاری بکنم عصبی بشه _ هیش گریه نکن درست میشه رو نواربهداشتی چندتا دستمال بذار بیا بیرون الان بچه ها فضولیشون گل می‌کنه ها لادن با درد و بی‌حالی کاری که گفت رو کردم کمکم کرد دستای خونیمو بشورم و از دسشویی رفتیم بیرون صدای مربی ورزش سختگیرمون از پشت سر اومد _ یک بار دیگه بخاطر امتحان ندادن برید تو دسشویی بمونید هردوتاتونو میندازم ببینید از ورزش صفر گرفتن و خراب شدن معدلتون چه مزه ای داره بی حال زمزمه کردم _ چه امتحانی خانم؟ _ درازنشست! بجنبید سریع فقط شما دوتا موندید از شدت بیچارگی بغض کردم و نازنین نگران نگاهم کرد _ خانم من امتحان میدم _ هر دوتون _ آخه لادن نمیتونه _ چرا نتونه؟ _ عادت ماهنه‌ست _ تو المپیاد شنا خانمای پریود مایو میپوشن یک دقیقه میرن مسابقه میدن بعد این نمیتونه درازنشست بره؟ میدونستم اولین درازنشست رو که برم از شدت خونریزی و درد میمیرم با گریه سر تکون دادم _ نمیتونم برم ببخشید! نفهمیدم چی شد فقط زمانی به خودم اومدم که مثل متهما گوشه دفتر ایستادم افخمی باهام لج کرده و میخواد با والدینم تماس بگیرم اروم گفتم _ بابام مرده _ خدابیامرزش ، زنگ بزن مامانت! _ مامانمم مرده _ منو خر فرض کردی تو بچه جون؟ رو به مدیر ادامه داد _ والدین این دختر اگر امروز نیان من تو این مدرسه نمیمونم خانم مدیر مدیر با اخم و تاسف به من تشر زد _ زنگ بزن _ بخدا راست میگم خانم پدر مادرم فوت شدن _ زنگ بزن به یکی وگرنه اخراجی ، شوخی هم ندارم باهات با قدمای لرزون سمت تلفن رفتم و شماره شرکتش رو گرفتم بالاخره با اخرین بوق صدای سردش تو گوشم پیچید _ بله؟ اروم زمزمه کردم _ ساواش؟ _ شما؟ _ لادنم _ لادن کیه؟! با غم لرزون زمزمه کردم _ زنت! بعد از مکث کوتاهی گفت _ چی میخوای؟ _ میشه بیای مدرسه؟ _ چرا؟ _ اگر نیای اخراجم میکنن پوزخند زد _ بهتر ، شاید اونطوری بفهمی جای زن شوهردار تو تخت شوهرشه نه نیمکت مدرسه گفت و تماس رو قطع کرد بغضم منفجر شد _ به خدا من کسی رو ندارم هیچکس نمیاد دنبالم زن انگار دلش سوخت که تشر زد _ خیلاخب گریه نکن ، بخواب همینجا درازنشستاتو برو تا ببخشمت اینبار بی مخالفت روی زمین سرد و سفت دراز کشیدم و بی توجه به درد و خونریزی شدیدم با گریه شروع کردم زن شمرد _ یک ،دو... احساس میکردم خون بین پاهام زمین رو خیس کرد قندم افتاده بود و زیر دلم تیر می‌کشید چشمامو بستم و ادامه دادم _ سی ، سی و یک با درد شدید زیرشکمم روی زمین دراز کشیدم و صدای جیغ دردناکم مدرسه رو پر کرد _ آی خدا وحشت زده بالای سرم جمع شدن احساس میکردم بوی خون همه جا رو گرفته از شدت درد پشت سرهم جیغ کشیدم _ آی آخ دلم آه صدای عصبی و پر جذبه‌ش تو فضا پیچید احساس میکردم توهم زدم _ دارید چه غلطی میکنید با زن من؟ چشمام بسته شد صدای ترسیده مدیر رو شنیدم _ شما برادرشید؟ فعلا ببریمش بیمارستان بعدا براتون توضیح میدم _ نخیر شوهرشم! بچم و سقط کرده باشه باید تو دادگاه توضیح بدی زنیکه گفت و دستاشو زیرزانوهام انداخت تو بغلش بلندم کرد و از بین بچه ها رد شدیم روی صندلی عقب ماشین گرون قیمتش خوابوندم و با همون صدای جدی کنار گوشم لب زد _هیش چیزی نیست قرار نیست به همین زودی ترکم کنی دخترحاجی هنوز خیلی باهم کار داریم کوچولو https://t.me/+FttFpFWEiQszMDE0 https://t.me/+FttFpFWEiQszMDE0

Repost from N/a
ـ نذری آوردم، خودشون نیستن؟ انتظار دیدن مرد غریبه را دم خانه‌ی بی بی نداشتم، مرد کمی هم ترسناک بود. ـ خودشون نیستن...چکار داری؟ به دخترک ریز نقش آن اخم نمی آمد، امیرحسین فهمید مشکوک شده. ـ نذری رو نمی بینید؟ برید کنار... آتی جون کجان؟ دخترک بنظرش زیادی نترس آمد، سعی کرد مرد را کنار بزند. ـ آتنا خانم رفتن بیرون، من خواهرزادشونم... نذری رو بدین میگم... باید آرامش می کرد، قرار نبود کسی بفهمد که آنجا هستند. ـ برو کنار بببنم... آتی خانم خواهرزادش کجا بود؟... اصلا زنگ میزنم پلیس... صدای دختر کمی بالا رفت، چاره ای برای امیر نماند، دستش را گرفت و کشید داخل و جیغ دخترک را با گرفتن دهانش خفه کرد. ـ ساکت باش، من و همکارام پلیسیم... دستمو برمیدارم فقط جیغ نزن. نگاه الما به آدمهای داخل خانه افتاد، هر کسی مشغول کاری بود. ـ فهمیدی؟ آلما سر تکان داد، می شد نفهمد؟ مردهایی جدی  که مشغول بودند. ـ جناب سروان! میخواید چکارش کنید؟ بره چیزی بگه... به دخترک ترسیده نگاه کرد، اما با آن ترس، باز با اخم نگاهشان می کرد. ـ نمی گم، فقط آتی جون و ببینم... هرکی میتونه بگه پلیسه... کمتر پیش می امد کسی در این موقعیت اینقدر خونسرد باشد. امیرحسین کارتش را جلوی صورت او گرفت. ـ بیا، میخوای بقیه ام نشونت بدن؟ نگاه الما روی اسلحه‌ی همراه مردها جلب شد، اما باز نمیخواست کوتاه بیاید. ـ باشه، قبول... آتی خانم کو؟ امیرحسین را کنار زد، حتی ستوان احمدی را... ـ صبر کن ببینم نذری تو کو؟... حواسش به دست خالی دخترک جلب شد، حالا مشکوک بود. ـ نذری؟ ... راست می گی نذری کو؟ سکوت همه سنگین بود، اما بهت دختر عجیب تر، به سمت در دوید که مردها همگی بلند شدند و امیر حسین جلوتر جلویش را گرفت. ـ کجا خانم؟...فکر کردی ما خریم؟ به هیکل ریزه‌ی او نمی آمد که چنان محکم او را با یک تنه زدن کنار زد. ـ برو بابا، زودی موضوع و جنایی می کنی، رو جاکفشی گذاشتم... مردک دیوونه... مچ دست دختر را گرفت که فرار نکند، آلما ترسید اما جا نزد، با بغض نگاه مرد کرد. ـ مچمو ول کن، ادم ضعیف دیدی؟ برو خودت ببین...داغ بود... امیرحسین به ستوان اشاره کرد ببیند، یک لحظه بعد او با یک کاسه‌ی بزرگ آش داخل شد. ـ جناب سروان! راست گفت...رو جاکفشی بود. دست او را رها کرد، حتما درد گرفته بود. ـ شرمنده...این ماموریت... آلما با غیض زنانه ای نگاهش کرد، برخلاف صورت مردانه اش که بنظر مهربان می آمد اما بنظر او خیلی هم مرد بدجنسی بود. ـ نگید، برای یه کاسه آش دستمو شکستی، به من چه چرا اینجایید...آتی جون کو، بگو تا به پلیس زنگ نزدم. دست به سینه به مردهای داخل اتاق نگاه کرد، با عصبانیت. مرد لبخند زد، داشت از در آشتی در می آمد. ـ خاله عاطی رفته جایی، دروغ نگفتم خواهرزادشم... حالا میشه ما از این آش بخوریم؟ اخمهای در هم آلما ولی قصد اشتی نداشت. ـ نخیر... زنگ بزن به آتی جون، اگر راست بگی برا همتون آش میارم... روی مبل تکی نشست، انگار نگاهها دوستانه تر بود. ـ سروان، خالتون اومدن... دم درن. دخترک سرک کشید، تمام محل دوربین بود و مرد از داخل لپ‌تاپ می دید. ـ واقعنی پلیسین؟...عمارت بهرام خان و زیر نظر دارین؟ باز همه ساکت شدند، آلما حس کرد باز مشکوک شدند. ـ تو از... دست به تسلیم بالا برد. ـ بقران من جاسوس نیستم، ده تا دوربین داره عمارت و نشون میده خب... ولی عمارت دوتا در دیگه داره که تو دوربیناتون نیست. همزمان همه نگاهش کردند، دخترک شانه بالا انداخت. ـ خب چیه؟ خونه های کوچه کنار عمارت مال بهرام خان بود، همه به هم ربط دارن... حرفش تمام نشده امیرحسین دست دخترک را گرفت و از جا بلندش کرد. ـ پاشو بریم نشونم بده... آلما با عصبانیت نگاهش کرد. ـ اونوقت چرا؟ اینبار امیر بود که دستوری گفته بود. ـ بیا بربم، ما زن و شوهریم که دنبال خونه می گردیم... اگه نمیخوای بازداشتت کنم بدو... https://t.me/+q3_ETKbP8ZoyZWY0 https://t.me/+q3_ETKbP8ZoyZWY0 https://t.me/+q3_ETKbP8ZoyZWY0

⭕️⭕️ دوستان اختلال اینترنت به شدت بالاست حتماااا حتمااااا vpn اختصاصی رو بردارید نه پروکسی ها جوابگو هستن و نه فيلترشکن های عادی! اعلام شده نت ملی میشه عجله کنید 👇👇 https://t.me/+GwG59hFKdGowNzQ0

🔴#اطلاعیه‌رسمی: احتمال ملی شدن اینترنت وجود دارد. بچه ها حتماااا حتماااا تا وصل هستید از اینجا کانفیگ اختصاصی بگیرید قطع نشید 👇 https://t.me/+GwG59hFKdGowNzQ0

عزیزانم فقط تا پایان امشب میتونید با این تخفیف عضو وی آی پی بشید جا نمونید شرمنده ی شما بشم🫠👆

عزیزانم فقط تا پایان امشب میتونید با این تخفیف عضو وی آی پی بشید جا نمونید شرمنده ی شما بشم🫠👆

Repost from گـل و سنـگ
sticker.webp0.13 KB

Repost from N/a
دانا آژگان! پسر حاجی پولدار و مغروری که اسمش خوف تو دل همه می‌ندازه. دانا به خاطر تصادف یک سال توی کما می‌مونه. کمایی که توش همش خواب و خیال یک دختر با نگاه خاکستری و موهای فر رو میبینه. بعد از به هوش اومدنش، درست روزی که میخواد با نامزدش عقد کنه، اون دختر رو سر سفره‌ی عقدش میبینه و میفهمه دختر تو خیالش رفیق نامزدش بوده… دختر بی گناهی که از هیچی خبر نداره امّا دانا اون رو جلوی همه می‌بوسه و کاری می‌کنه که.... https://t.me/+tlrfnIy3O0AxMjU0 https://t.me/+tlrfnIy3O0AxMjU0 #همخــونه‌ای #کلکـلی #عاشقانه 🔥 🍃با ۹۰۰ تا پارت آماده در کانال🍃

Repost from N/a
-بچه‌‌ت حرومزاده حساب میشه، می‌دونستی؟! سر آوا را به پایم چسباندم و ملتمس پچ زدم: -توروخدا اینجوری نگو به گوش بقیه برسه. به خدا به پدرش محرم بودم. فقط مدرک ندارم. پوزخندی زد و دست به کمر شد. -به نظرت صاحب هتل بفهمه کارمندش با شناسنامه‌ی سفید بچه داره و با مشتریاش می‌پره چکار میکنه؟! آوا از زیر دستم فرار کرد و نگران به دور شدنش خیره شدم. -نترس داره می‌ره با شیرین زبونی واسه ننه‌ش مشتری جور کنه. تخمِ سگِ بی‌پدر از بچگی زده تو کاسبی. دلم برای فرشته‌ی معصومم ریش شد‌. اما جرات نداشتم با این زن که به مدیرِ هتل نزدیک بود بحث کنم. -چرا اینجوری می‌کنی پریا؟ من فقط رفتم تو اتاق مهمان، لکِ قهوه رو پاک کردم به خاطر همین طول کشید. صدای خنده‌ش درون آشپزخانه‌ی هتل پیچید و استرس تا حلقم بالا آمد. -هیس. می‌خوای با آبروم بازی کنی؟! آخه تو چرا انقدر با من دشمنی؟ با خشم نزدیکم شد و یقه‌م را میان مشتش گرفت و نزدیک خودش کشید. -ببین زنیکه دوزاری نمی‌دونم واسه رئیس چکار کردی که برای جشن افتتاحیه هتلِ جدید دعوتنامه گرفتی. اما اگه بیای پدری ازت در میارم که اون سرش ناپیدا. مدیرِ هتل می‌دانست من وضع خوبی ندارم. همیشه برای مهمانی‌ها خبرم میکرد که تا آخرِ شب شاید انعامی گیرم بیاید یا غذای اضافه. -با... باشه تورو خدا ولم کن برم ببینم بچه‌م کجا رفت. به خدا من اصلا مدیرو ندیدمش. بچه‌ها سفارشمو پیشش کردن و می‌دونه به کمک نیاز دارم. با صدای جیغ آوا دستش شل شد و با وحشت به سمت صدای جیغش دویدم. بچه‌م دستش را در هوا گرفته و تابه‌ی داغ روغن کنارش کج شده بود. -یا خدا... نزدیکش شدم و با دیدن پوست جمع شده‌ی انگشتانش فریاد زدم: -توروخدا یکی زنگ بزنه اورژانس. میان همهمه‌ای که هر که می‌خواست به یک روشی کمک کند چهره‌ی خندان پریا و چند نفری که مریدش بودند مقابل چشمانم بود. یک روز انتقامم را از او میگرفتم. -چخبره اینجا؟! کنار کودکم زانو زده بودم و حتی صدایی که نمی‌دانم چرا برایم آشنا بود باعث نشد سر بلند کنم. -مگه قانون کار این نیست که توله سگاتونو با خودتون نیارید محل کار؟! خانومِ وثوق... سرآشپز آمد و نفس زنان بالای سرم ایستاد. -آقا این همون دختره که بهتون گفتم خانواده‌ی شوهرش از خونه بیرونش کردن و دوقلو داره. همون که خودتون و آقای صوفیان گاهی صدقه می‌دید بهش برسونم. کسی رو نداره بچه‌رو بسپره بهش... گناه داره. فقط اشک می‌ریختم و میان جیغ‌های از سر درد آوایم زیر لب برای کمک التماس می‌کردم. -ببینمت کوچولو. گریه نکن الان می‌برمت بیمارستان. سر آشپز دست روی شانه‌ام نهاد. -ملودی جان ایشون دوستِ صاحبِ هتل هستن. وَ صاحب هتلِ جدید که قراره افتتاح شه. اجازه بده بچه‌ رو بغل کنه ببرید بیمارستان... مرد کنارم زانو زد و نگاهم را از کت و شلوار خوش دوخت و زیبایش بالا کشیدم. -توروخدا آقا. بچه‌م داره از درد هلا... بالاخره به صورتش رسیدم و با دیدن چهره‌ی آشنایش مات ماندم. او هم قفل شده بود روی چهره‌ی زنی که چهارسالِ پیش وقتی سفر بود، خانواده‌اش با یک پاپوش از خانه‌‌ش بیرونش کرده بودند... زنی که دوقلوهایش را حامله بود... https://t.me/+eXj2cd7Lvzo4NDdk https://t.me/+eXj2cd7Lvzo4NDdk https://t.me/+eXj2cd7Lvzo4NDdk https://t.me/+eXj2cd7Lvzo4NDdk https://t.me/+eXj2cd7Lvzo4NDdk https://t.me/+eXj2cd7Lvzo4NDdk https://t.me/+eXj2cd7Lvzo4NDdk