EirȺ

فقط سکوت مونده ، و من و دستایی که دیگه نمی‌دونم چطوری میخوان نجات بدن

و حالا دیگه ته چاه صدایی نمی‌پیچه

من هر روز یه قدم پایین تر رفتم

سقوط یه عمر طول میکشه

می‌گن سقوط ینی یه لحظه ، ولی اشتباه می‌کنن

و هربار یه تیکه ازت می‌کنه و می‌بره

یه درد ساکت که از زیر پوستت میخزه بالا

دیگه نه قهرمان بودن بودن کمکت می‌کنه ، نه حقیقت ، نه وجدان ، فقط درد هست

به خودت نگاه می‌کنی و می‌فهمی اون هیولایی که همیشه ازش می‌ترسیدی ، خودتی .

یه روز بیدار می‌شی می‌بینی داری همون کاری رو می‌کنی که یه عمر باهاش جنگیدی

ولی دنیا با این چیزا عوض نمیشه ، دنیا گوش نمی‌ده ، فقط می‌بلعه

یه چیزی خوب میشه

تهش یه چیزی عوض میشه

فکر می‌کردم اگه به اندازه ی کافی مشت بکوبی روی میز ، اگه اخلاق رو حفظ کنی ، اگه مردم رو از آتیش دربیاری

یه وقتایی فکر میکردم میشه دنیا رو نجات داد

بالا تا پایین ، دروغ میباره