EirȺ

اگه یه روزی یه کسی پیدا بشه که بخاد تا اون عمق بیاد

چون درونم نمیگه اینجا مال توعه

نه چون بیرون طردم می‌کنه

شاید واسه همینه هیجا جا نمیشم

و این بی تفاوتی از هر تاریکی سنگین تره

فقط بی تفاوته

و من مدتهاست حس می‌کنم چیزی که تو عُمقَمه نه دوستم داره نه دشمنمه

آدم از هیولایی که نگاش می‌کنه کمتر می‌ترسه تا از چیزی که زحمت نمی‌کشه حتی نگات کنه

چون ممکنه اصلا هیچ کاری با من نداشته باشه

چون حس میکنم یه چیزی اون توئه که دلم نمیخاد پیدا شه

بیشتر شبیه یه خونه متروکس که هربار میخام درشو باز کنم عقب میرم

اون چیزی که اسمشو میزارن خود واقعی اصلا یه چیز ساکن و ثابت نیست

حس میکنم هسته درونیم

یا چرا؟!

انتخابی که حتی یادم نمیاد کی کردمش

شاید این بیجایی یه اتفاق نیست یه انتخابه

همین میشه که هرچی جلو میرم کمتر میفهمم کیم

ولی مسئله اینه از خودمم پنهون موندم

انگار خودم یجایی قبل تر از اینا تصمیم گرفته بودم پنهون بمونم

نه